I wanna be yours!

Αιμοβορα αρπακτικα

Αργω να ξυπνησω, ο Περση ειχε σηκωθει πριν απο μενα και ειχε φυγει απο το σπιτι. Κοιταω την ωρα απο το κινητο μου, που το ειχα αφησει στο κομωδινο, ειναι 11 το πρωι. "Παλι καλα ειναι χριστουγεννα και ουτε σχολειο εχω ουτε η μανα μου ειναι σπιτι αυτη την βδομαδα." Συλογιζομαι. Κρυο ομως δεν κανει και τοτε παρατηρω οτι με ειχε σκεπασει με ενα εχτρα παπλομα εκτος του σεντονιου, αλλα ακομα ημουν γυμνη. Ντυνομαι γρηγορα και κατεβαινω κατω στο σαλονι, που ηλπιζα να ειχε αναψει το τζακι, μαζι με το κουτακι απο χτες στο χερι και παραλληλα σκεφτομενη τα χθεσινα εχοντας μονιμως ενα χαμογελο σχηματισμενο στα χειλη μου. Για καλη μου τυχη ειχε θυμηθει να αναψει το τζακι οποτε κουρνιασα στον καναπε σκεπαζοντας τα ποδια μου με μια λεπτη κοκκινη κουβερτουλα, περιεργαζοντας το μικρο κουτακι. Το ανοιγω και μενω να κοιταω το περιεχομενο του με ενα χαμογελο ως τα αυτια.

~Flashbaaaaack~

(4 μηνες πριν)
"Περση τι γνωμη εχεις για την κινεζικη θρησκεια?" τον ρωταω καθως περπαταω στο δρομο προς το σπιτι.
"Εννοεις αν μου αρεσει?" με ρωταει μπερδεμενος.
"Ναι!"
"Κοιταξε να δεις" περνει δηθεν σοβαρο υφος. "Μου αρεσει σαν ιδεα το γιν και γιανκ αλλα περα απο αυτο, δεν νομιζω να μπορουσα να ανταπεξελθω στα πρεπει εκεινης της θρησκειας, δηλαδη στο θεμα του φαγητου." Συμπληρωνει.
"Σωστα ξεχασα οτι εσυ δεν τρως σχεδον τιποτα και η κυριως διατροφη σου αποτελειται απο κρεας και αιμα?" Γελαει.
"Σχεδον ναι, αλλα γιατι ρωτας? Εσενα σου αρεσει καθολου?"
"Φυσικα και μου αρεσει και ακριβως οπως αρεσει και σε εσενα!" Του απανταω ενθουσιασμενη!
"Χαιρομαι!" Μου χαμογελαει και μου φιλαει το μετωπο.

~End of Flashbaaaack~

Το βγαζω σιγα σιγα και προσεκτικα να το δω καλυτερα ωσπου ακου την πορτα της εισοδου να ανοιγει και το ξαναβαζω μεσα στο κουτι, το κλεινω, βαζω τις παντοφλιτσες μου και πηγαινω να δω ποιος ειναι. Πλησιαζω και βλεπω μια μαυρη σκετικα φιγουρα, λογικα κουρασμενη να μπαινει σιγα σιγα μεσα στο σπιτι. Ομολογω οτι τρομαξα εκεινη την στιγμη και κρατησα μια αποσταση μεχρι που γυρισε προς το μερος μου, μια ανατριχηλα με διαπερασε και ορμηξε κατα πανω μου. Παταω μια τσιριδα αλλα δεν προλαβαινω να ακουστω πολυ καθως μου κλεινει το στομα και ορμαει αγρια στο λαιμο μου δαγκωνοντας τον ενω με εχει κολησει στον τοιχο! Αγκομαχω μπας και ελευθερωθω η με αφησει αλλα τιποτα, ποναω πολυ και δακρυα αρχιζουν να κυλανε στα μαγουλα μου. Τον νιωθω να σταμματαει για λιγο, να αφηνει ενα αναστεναγμο ευχαριστησης και να παει να συνεχισει. Αλλα δεν συνεχιζει, νιωθω να μην με κραταει καποιος πλεον και ακουω ενα δυνατο θορυβο. Λιγο πριν λιποθυμησω βλεπω τον Περση, αλλα δεν ηταν ο γλυκος Περσης που ξερω, τα ματια του ειχαν αλλαξει και απο το γκριζοπρασινο ειχαν γινει κατακοκκινα ετοιμα να σκοτωσουν την μαυρη φιγουρα που μολις μου ειχε επιτεθει την οποια, παρεπιπτοντως, την ειχε πεταξει στον απενατι τοιχο. Και στο τελος σβηνω, αφηνοντας  το αδυναμο πλεον μου σωμα να σωριαστει στο πατωμα.

Note
Συγνωμη για το μικρο κεφαλαιο αλλα (spoiler alert) θελω να περιγραψω την συνεχεια απο την μερια του Περση τα γεγονοτα οποτε τελειωνει εδω. Ευχαριστω πολυ!!