ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ

Μητέρα, μανούλα, μαμά.

"Πώς το πίνεις αυτό το πράγμα;" ρώτησε αηδιασμένος.

"Αυτό το πράγμα είναι χυμός ανανά" απάντησα στενεύοντας τα μάτια. "Και είναι ό,τι καλύτερο δημιουργήθηκε ποτέ"

"Αυτό;" ρώτησε ξανά σηκώνοντας το δεξί φρύδι.

Ένεψα καταφατικά χωρίς δεύτερη σκέψη. Γέμισα ένα ακόμα ποτήρι και το έσπρωξα προς το μέρος του. Με κοίταξε σοβαρός.

"Δεν θα πιω αυτό το πράγμα ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα" είπε απόλυτα.

"Έλα" παραπονέθηκα. "Εγώ δοκίμασα το ουίσκι που μου έδωσες"

"Και το έφτυσες αμέσως"

"Το δοκίμασα όμως, αυτό μετράει"

"Δεν μπορεί στ' αλήθεια να περιμένεις πως ο βασιλιάς του σκότους θα πιει χυμό ανανά"

"Και γιατί όχι;" ρώτησα στενεύοντας τα μάτια.

"Βασανίζω καταραμένες ψυχές αιώνια και όλος ο κόσμος με τρέμει, τι θα πουν αν μάθουν πως ήπια κάτι άλλο εκτός από ούσκι ή τουλάχιστον βότκα"

"Μα δεν έχει πλάκα όταν κάνω μόνο εγώ αυτά που θες εσύ" απάντησα σταυρώνοντας τα χέρια κατσουφιασμένη.

Γέλασε αυτάρεσκα και χτύπησε τα χέρια του ενθουσιασμένος.

"Ωραία" σχολίασε. "Άρχισες να παίρνεις μπρος"

Πήρε το γυάλινο ποτήρι με τον χυμό και το έφερε κοντά στην μύτη του. Μύρισε το περιεχόμενο σχολαστικά και τελικά έφερε το ποτήρι στα χείλη και ήπιε λίγο.

"Λοιπόν;" ρώτησα ενθουσιασμένη.

"Απαίσιος" απάντησε αηδιασμένος.

"Καλύτερα!" αναφώνησα. "Περισσότερος για μένα" συνέχισα και αγκάλιασα το κουτί προσεκτικά.

Ρόλαρε τα μάτια και μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου είχε ένα ποτήρι με ουίσκι και πάγο στα χέρια του.

"Λοιπόν, τι λες να βγούμε απ' την μιζέρια απόψε και να βγούμε για ποτάκια;"

"Ποια μιζέρια;" ρώτησα θιγμένη. "Μια χαρά δεν περνάμε;"

"Ναι, με κάλεσες στην μέση της νύχτας για να δούμε μια ηλίθια ταινία"

"Ηλίθια ταινία;" ρώτησα ακόμα πιο θιγμένη. "Ηλίθια ταινία το Star Wars;!"

"Ναι" απάντησε κι έσμιξε τα φρύδια. "Μπούρδες και ασυναρτησίες"

Χμμ. Υπάρχει άραγε τρόπος να σκοτώσει κάποιος τον Λούσιφερ; Επειδή άμα συνεχίσει έτσι θα πρέπει ή να τον σκοτώσω ή να σκοτωθώ για να μην ακούω αυτά που λέει!