Waarom kon het niet iemand anders zijn. 'Nee , dat zou ik te erg vinden', herinnerde ik mezelf.
Dit boek gaat over de 14-jarige Nala die verzinkt in haar problemen , eetstoornis en depressie. Ze komt er wel uit maar hoe? Lees dat nu!
Ik zit lekker aan tafel te ontbijten met de rest van de familie. Als ik zie dat ik binnen 20 minuten bij de apotheek moet zijn voor mijn stage , pak ik al mijn spullen bij elkaar en stap de deur uit. In het labo wordt mij alles 1 voor 1 uitgelegd. Ik moet gewoon mensen hun medicatie geven en als het op is bestellen. Voorlopig hoef ik dus niet veel te doen.
~
Na mijn eerste werkdag loop ik snel naar de dichtsbijzijnde Lidl. Ik doe wat boodschappen want de koelkast begint echt leeg te worden. Ik stap snel naar de rij van zuivel waar ik de juiste Philadelphia (romige kaas) zoek. Ik schrik wanneer ik een hand op mijn schouder voel. Als ik me omdraai zie ik Rayan daar staan met spijt in zijn ogen. Ik neem snel mijn spullen en steek iedereen voor bij de kassa. 'Je hebt te veel geld gegeven!' , hoor ik de kassier nog zeggen. 'HOU HET!', roep ik nog snel terug.
Mijn bus komt net op tijd aan. Ik stap in en hoor vanachter al die jongens die zo geen leven hebben en schreeuwen door de bus. Ergens in het midden ga ik zitten. Ik zie helemaal in de hoek een jongen zitten met doordringende ogen waar in je verdrinkt kijken. Ik kijk snel weg en voel dat ik begin te blozen. 'Hey schat wil je mee naar de bar, ik kan je wel wat trucjes leren?' , vraagt één van die jongens. Ik kijk op en zeg: 'Is dit een grap ofso... Aub rot een eindje op ja danku.' Ik hoor de jongens achterin fluisteren en oeehhh roepen. Ik kijk naar de jongen die in de hoek van de bus zitten en zie hem grinniken. Stiekem ben ik wel trots op mezelf om zo op te komen , maar ik heb geen zin in klojo's die tegen mij praten.
Ik stap af bij mijn halte en slenter naar huis waar ik mijn moeder zie poetsen.'Salam mama is er niemand thuis?' 'salam mijn dochter en nee er is niemand' 'Mama ga maar rusten ik ga koken en het huis verder schoonmaken.' Ik maak het hele huis schoon en begin te koken.
Ik hoor sleutels en voetstappen dus ik neem aan dat Mohamed en Souhaila thuis zijn. 'Salam schat' . Wanneer ik me omdraai zie ik Souhaila. Ik knuffel haar stevig en laat haar na een tijdje los om mijn broer te begroeten. 'Wat maak je schat?', vraagt Sou. Ik maak ratatouille , kip en loempia's.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
'Ik ga snel Yassin (klein broertje) ophalen', bij die woorden geeft hij mij en Souhaila een kus op onze hoofd. Ik heb eigenlijk niet zo veel meer te doen de ratatouille zit in de oven de loempia's zijn aan het bakken en de kip zit in de stoomoven. Ik ga naast Souhaila op het eiland zitten en we beginnen te praten over hun nieuw huis. 'Hebben jullie gekozen? Hoe ziet het eruit? Is het groot? Hebben jullie het gekocht?', storm ik haar vol met vragen.
Perspectief Souhaila:
Ik moet het haar echt vertellen maar hoe? Ik zal het haar gewoon vertellen. 'Nala ik moet je iets zeggen. Rayan was 1 jaar geleden uit de gevangenis en dat heeft zijn ogen geopend. In de gevangenis is hij gaan geloven in Allah S.W.T en is hij een goed persoon geworden. Een half jaar later is hij verloofd geweest en hij vraagt elke dag vergiffenis om zijn daad. Zijn toekomstige vrouw kent zijn verleden en wilt nog steeds bij hem blijven want wat er in het verleden is gebeurt kan niet veranderd worden alleen je toekomst. Hij heeft deze boodschap aan mij overgedragen omdat hij wist dat je niet met hem zou praten. Dus hierbij vraagt hij om vergiffenis. Ik snap dat je het niet zo snel kan vergeten of vergeven maar bij deze vergeef je hem?
Perspectief Nala:
Ik weet niet wat ik moet denken. Dus dat probeerde hij al de hele week te zeggen. 'Ik vergeef hem want wie ben ik om mensen niet te vergeten zoals ze zeggen liefde maakt blind maar vergeten doe ik niet zo snel'. 'Kan je snel de anderen roepen want het eten is klaar?'. Ze loopt snel de trap op en ik dek de tafel.
Ik hoor de deur open gaan en knuffel mijn kleine schat Yassin. 'Ik heb je zo gemist schat! Hoe was het op school?' Zoals altijd zegt hij goed goed maar soms geloof ik het niet want dan ziet zijn gezichtje er zo bedroefd uit als dat gebeurt dan geef ik hem allemaal kleine snoepjes en kietel ik hem. Hij moet dan altijd lachen en dan kijken we een disney-film. Stiekem ben ik ook zelf verslaafd aan Disney maar dat weet alleen Souhaila.
Bij het eten praat ik veel door zo zien ze niet dat ik niet eet. Ik moet gewoon dunner worden. Ik voel me op dit moment ook gewoon lelijk. 'Schat waarom eet je niet?', vraagt mama. ' Ik heb gewoon geen honger mama'. 'Zeker?' 'Jajaa', antwoord ik met een fake glimlach wanneer ik terug denk aan de woorden van het meisje. Ik sta op van mijn stoel en ruim alles op.
Mohamed is nu veel vaker bij ons thuis dan bij Amine. Hij kan echt niet zonder Souhaila. Ik vind hun zo schattig te samen. Het lijkt erop dat liefde niet voor mij is weggelegd altans niet nu.
Little did she know er staat een rij jongens voor haar.
