At Once

Chapter IX

"Come on, Jiena. Smile." Sabay click niya sa camerang hawak.

"Congrats, Ms. Zobel!" Bati saakin ng prof ko the he enveloped me with a hug.

"Thank you, sir." I genuinely smiled.

"Woah, iba kana talaga. Congratulation to the newest Ms. Eastiqelle Univesity title holder." Bati saakin ng kung sino. Mataman ko siyang nginitian kahit na hindi ko siya kilala. "Congrats ulit. Ang ganda mo talaga." Aniya at nakipag kamay.

"Siguro naman may incentives ako dahil nanalo ka." She frankly said then she hugged me just like other people. Nakakuha pa ako ng iba't ibang pag bati, mga ngiti, at pag tango from random people. The other candidates seems busy taking selfies, while me baka ma jaw-locked na ako kangingiti mabuti na lamang at wala ng ganong lumalapit saakin upang mag pakuha ng litrato. Sighed. This day is stressing as fuck. Gusto ko ng mag pahinga at mag tutulog mag damag.

"Oh come on, eh halos puro pag tataray nga lang ang ginawa mo eh." Biro ko na ikinairap niya.

"You should be thankful, right? Btw, una na ako ha?" She said then smiled.

Kunot noo ko siyang binalingan. "Why? Ang aga pa, hindi kaba sasama?" Nasabi ko nalang.

Pinilig niya ang kaniyang ulo. "Nah. I have something to do, but i'm pretty sure, Carl will. Siya nalang ang isama mo, ayos ba?" Then she winks.

Halos masamid ako. At ngayon ibinubugaw mo na saakin yang magaling na kapatid mo? How come? Parang kailan lang, pinapalayo mo pa ako sakaniya. Baliw talaga ang babaeng ito.

"Eh kahit naman hindi ko siya tanungin, he will surely come." Litanya ko habang tinitignan ang pigura ng kapatid ko, maging siya na pinalilibutan ng mga babae sa di kalayuan. Halos mapa irap ako. Anong kahibangan to?

She wrinkled her forehead and mouthed, "If you say so, got to go bye." Then she stormed out.

Napa iling na lamang ako. Kung ako pagod, ano nalang kaya ang nararamdaman niya?

Agad akong nag lakad papalapit kay mommy na kasalukuyang kinakausap ang professor ng kapatid ko.

"What's the matter?" Litanya ko ng matapos siya sa pakikipag usap.

"Nothing." Tipid siyang ngumiti.

"May problema kay Jez?" Nasabi ko nalang.

She shooked her head. At hindi na nag abala pang sagutin ako.

"So, kamusta naman ang beauty queen ng buhay ko?" Halos lumuwa na ang mata ko kaka irap.

Kakauwi ko lang saamin. At kasalukuyan akong nasa aking kwarto upang mag pahinga.

"Kapal mo din no? Mabuti naisipan mo pang kamustahin ako?" Sarkastikong saad ko habang tinitignan siya sa screen ng laptop ko. Hindi parin talaga ako maka paniwalang face to face na kami ngayon. Not literally, may screen kasing naka harang.

He sighed "I'm sorry, okay? Busy lang talaga ako ngayon, masyadong hectic ang sched. Tambak narin yung mga paper works, ni wala pa akong nauumpisahan─"

"Wala namang nag tatanong." Putol ko sa sinasabi niya.

"I'm sorry, gusto mo bang umuwi na ako diyan ngayon?" Naka ngusong saad niya at saka ngumiti. Napa irap ako ng wala sa oras.

"Tse! Wag mokong paasahin, para namang magagawa mo." Pagtataray ko.

He pouted "Just say, and I will." Ngisi niya pa.