RUNAWAY (Completed)

I Hope...

**Play: Bring Me the Night (:

Shoot! Hindi ko na matiis! Anytime, bubuhos nanaman yung mga luha ko! Ayaw ko nang umiyak. Takte! Kailan pa kaya mauubis mga luha ko? Bakit kaya ako malungkot? Diba dapat masaya ako kasi nakita ko na uli si Thomas. Pero hindi. Parang may kulang. May kailangan pa siyang ipaliwanag sa akin.

Measuring days in the spaces between our goodbyes

Learning to wait through the endless parade

Of our same old "see-you-next-time's"

But when I close my eyes, the miles melt away

Like you're here in my arms at the end of the day

Tumakbo na agad ako palabas ng gym. Doon ako dumaan sa isang gate. Di ko na kaya. Anytime babagsak na ako. Akala ko pa naman magiging maayos na ako pag nakita ko si Thomas pero parang ang sakit pa rin. Di ko alam kung saan ako pupunta pero since wala nang madaming tao dito sa Campus, kahit saan ko man gustuhing pumunta eh walang makakapansin  sa akin. Ang gusto ko lang ay lumayo dun. For sure pag lumapit sa akin si Thomas, magbrebreak down ako. At ayaw ko nun. Mismong sa harap pa ng taong Sinaktan ako.

So bring me the night, send out the stars

Cause when I'm dreaming we don't seem so far

Darken the sky, and light up the moon

So that somehow you'll be here with me soon

Bring me the night

Bring me the night

That brings me to you

Dinala ako ng mga paa ko dito sa labas ng Faculty Building. Yung old library dati. Sa may mga tables and benches.  Naupo ako sa isang bench, actually, para siyang picnic type na table. Basta yun na yun. Naiimagine niyo? Naupo ako at dun ko ilabas lahat ng luha na maaari kong ilabas sa gabing to. Tumingin ako sa kalangitan. Nagsasalita na ako mag-isa.

Swear I don't know if the days are so slow as they seem

Wondering when you'll be with me again this

Finally can be more than just a dream

But when I close my eyes, I want only to stay

Where the farthest you are is a heartbeat away

“Grabe noh? True love does hurt. Pero ano pa ba ang silbi ng pagmamahal natin kung alam naman natin sa huli na we are still ending up hurting ourselves? Para lang yung tanong na, ano pa ang silbi ng pag-iwas mo na mabasa sa ulan sa pamamagitan ng pagtakbo ng mabilis kung sa huli, mababasa ka rin naman pala.”

So bring me the night, send out the stars

Cause when I'm dreaming we don't seem so far

Darken the sky, and light up the moon

So that somehow you'll be here with me soon

Bring me the night

Bring me the night

That brings me to you

“Bakit ba kasi ako nagpauto sa Torres nay un? Sabi ko na nga ba. Di na dapat ako nagtiwala sa mga lalaki. Nasaktan na ako noong una. Dapat pala hindi ko na itinuloy. Doon pa talaga sa Chinitong bansot nay un ang galing niya palang mauto.”

And it's enough, knowing you are calling to me

While we're dreaming beneath the same moon

All it takes is imagining you so that I can get through

One more long and lonely day

Humahagulgol na ako. Ang sakit. Sana namanone of these days magpaliwanag siya. Baka naman kalimutan niya lang? Jusko! Ang kapal ng mukha niya ha!”

“Lord, bakit po ako nasasaktan ng ganito? Bakit ko pa po ba kailangang maging si Ara at mahalin si Thomas? Hindi nalang po ba pwede na ako nalang si Victonara na patuloy na minamahal ang paglalaro ng Volleyball?”

“Victonara. I just wish I can change what’s happening today. Ayaw ko nang Makita ang sarili kong nasasaktan. Alam ko medyo OA na ang kakaemote ko pero masakit lang talaga. Parang kalahati ng buhay mo natanggal? Sino ba kasi ang babaeng hindi pinapangarap makasal sa lalaking pinakamamahal niya?”

“Yung almost perfect na lahat. Yung story, yung mga characters, settings, plot at mga happenings. Isa lang talaga yung mali.”

“Ang umasa ako sa taong di naman pala ako kayang ipaglaban.”

 So bring the night, tell me it's near

Give me the change to to pretend to you're here

Darken the sky and light up the moon,

Please bring it soon

Pero sabi ng puso ko, ng instincts ko, ipinaglaban niya ako pero may mabigat lang talagang nangyari at dahilan si Thomas. I just hope that, that happening is really acceptable with my part. Pero mahirap eh. Ito rin yung naramdaman ko noong sabi kong mahal ko na si Thomas at sabi naman ng instincts ko na OO, mahal din ako ni Thomas.

But I guess, my instincts are really wrong.

The day after tomorrow, kapag wala pang explanation si Thomas, I promise myself, I’ll never love again. Masyado nang masakit sa part ko ang nangyayari. I’ll promise myself na di na ako iiyak ng dahil lang sa pag-ibig.

But today, I’m still hoping that Thomas will approach and tell me everything. Umaasa akong kakausapin niya ako. Umaasa akong babalik siya at mababalik ang dating mayroon kami before it’s too late.Umaasa akong magiging makabuluhan ang magiging pag-uusapan naming. Umaasa akong he will ask me again. Umaasa akong I’ll understand everything that he would say. Umaasa akong MAHAL NIYA PA RIN AKO.

So bring me the night, send out the stars

Cause when I'm dreaming we don't seem so far

Darken the sky, and light up the moon

So that somehow you'll be here with me soon

Bring me the night, Bring me the night

Bring me the night, Bring me the night

That brings me to you

2 updates in  row! (: Nilubos ko na kasi baka di pa ako makapagupdate agad. :D

Kamusta yung flow ng story? Sorry di ako magaling sa mga tissue moments eh. :D But plano ko talaga, SAD ENDING to.

Make kwento naman about the story please? ^__^V

Thank you for supporting this story. Lashyu all! :***

PS. Medyo matatagalan po talaga ako bago makapagupdate. Sorry po talaga. Inaayos ko po kasi application ko for college. (: I hope you’ll understand and sana patuloy niyo pa rin po akong suportahan. Sorry for the typos. Huehue :3

Can't wait for the next chap! wahahaha. :DD Medyo tissue moments na ata dun :p handa na ba kayo? :p see you next chap. :)))

Sino may twitter sa inyo? :p

Thank you and God Bless! ^---^

--AM xx