CASEY ALEXANDRA’S POV
10:00 PM
I decided to leave the party hindi rin naman ako nag-eenjoy eh. Hindi rin ako mapakali dahil iniisip ko naman si Paulo everytime, I’m really wondering what happened to him, I don’t have any idea.
Naglakad na ako pabalik sa bahay, may mga nakasalubong akong mga couple. They were holding hands while walking.
Hahay these past few days ganyan kani kasweet ni Paulo.
Hmmm, binilisan ko ang paglalakad ko, kaingan kong makarating sa bahay agad, I will confront him and force him to tell me what’s wrong. Pipilitin ko siyang sabihin.
Hingal.hingal.hingal.
Ampootek hiningal ako panu ba naman kasi parang takbo na ang lakad ko eh.
Dumerecho ako sa kusina para uminom ng tubig, napatingin ako sa pagkain na pinrepare ko kanina.
Hmm, hindi ba kumain si Paulo???
Umakyat na ako at demerecho sa kwarto ni Paulo.
Tok.tok.tok
“Paulo,” tawag ko sa kanya.
“Paulo? Hindi ka ba kumain?” hindi pa rin siya sumagot. I turn the doorknob, bukas pala. I switched on the light, ang dilim kasi. Nagulat ako kasi wala si Paulo sa bed niya. Pumunta ako sa bathroom,wala ring tao. Saan kaya siya pumunta?? Hmm
Umupo ako sa kama niya. Paulo asan ka ba. Nabaling ang tingin ko sa side table niya. May napansin akong maliit na papel.
Hindi na kita hinintay, ayokong madistorbo ka sa party, alam ko nag-eenjoy ka.May emergency sa Manila I am needed there as soon as possible.
Paulo
Shit! How could he do this?? Iniwanan niya ako? Ano ba talaga problema niya. F&%k!!
Kahit anong emergency pa iyan, may cellphone naman ah, bakit hindi niya ako tinawagan?
Ano ba talaga ang nangyayari. Argghhh!!! Paulo!! Ano ba problema mo, why are you doing this to me.???
Nag-enjoy daw ako sa party??Pwee! Ayaw daw niya akong istorbohin, what a lame excuse.
I feel so hurt. Leaving me here ALONE. Argghh!! Then I felt tears flowing down my cheeks, hindi ko mapigilang umiyak.
I get my cellphone and dialed his number.
“The subscriber cannot be reached please try your call later” What? Hindi rin siya macontact? Argh!! Kainis.
Lumabas ako ng bahay at dumerecho sa beach, parang masusuffocate ako sa loob.
Kumuha ako ng mga bato at itinapon sa dagat.
“AHHHH!! Paulo , ano ba talaga problema?? Ang Labo labo mo!!” sumisigaw ako habang tinatapon ang mga bato, nilalabas ko ang Inis ko. The heck sino ba hindi maiiinis sa ginawa niya??
Nang mapagod ako umupo ako sa buhangin. I leaned my head on my knees.
“Princess?” nagulat ako kasi parang narinig ko ang boses ni Drew. Iniangat ko ang mukha ko, si Drew nga. Umupo siya sa tabi ko.
“Drew, bakit ka nandito?” I asked.
“Actually galing ako sa party sa resort nila Ysabel” paliwanag niya.
“Talaga, hindi naman kita nakita kanina sa party ah”
“Pumunta ka rin pala dun? I arrived just an hour ago, kaya hindi na tayo nagkita”
“Ah ganun ba?”
“Bakit ka nga pala nandito sa labas, halos midnight na oh,” tanong ni Drew.
“Ahm kasi ang init doon sa loob, so I decided to go out, to get some breath of fresh air”
“Nakita kita kanina, sumisigaw kaya nga napapunta ako dito eh,” narinig niya pala akong sumisigaw, kakahiya naman.
“Inaway ka ba ni Paulo, tara resbakan natin” biro niya. Hindi rin ako sumagot.
“okay lang kahit hindi mo sabihin, hindi kita pipilitin…I can understand kung ayaw mong i.open-up sa akin.I’ll just sit beside you, samahan lang kita,” comfort ni Drew. Hmm. Hindi ako naiinis sa ginagawa niya, I felt thankful na nandito siya.
“Thank you Drew, I never expected na ikaw pa magcocomfort sa akin in times like this,”
“Okay lang yan Princess, it’s my pleasure to be with you,” how can he be so good when I am treating him badly all the time.
Tahimik lang kami, tumutingin lang kami sa dagat.
Then Drew pulled me and leaned my head on his shoulder. I didn’t protest. Parang wala sa sistema ko ngayon ang mainis sa kanya.
Sino ba naman ang maiinis sa taong nandiyan kung kailangan mo ng makakasama. I never expected it would be Drew.
And I never ever anticipated that Paulo and I will be having a problem this very early. I couldn’t remember anything I have done to make him treat me like this. Ang labo niya, why the hell was he acting like that? Leaving me hanging with so many unanswered questions. I couldn’t believe he is doing this to me.
Alam mo iyong feeling na wala ka talagang idea kung ano kasalanan mo tapos bigla ka na lang gagagohin. Kakabadtrip naman. Gaano ba talaga kalaki ang galit niya sa akin para iwanan akong mag-isa. Whole day niya akong inignore, itinaboy, at ang saklap iniwanan?? Ang gago niya talaga.
Hindi talaga nangulit si Drew. Hinayaan niya lang ako. Parang gustolang niyang iparamdam ang presence niya. How could he be so understanding. Hahay buhay parang life.
Ganun lang position namin hanggang maramdaman kong unti unti ng nagliliwanag ang paligid.
Inangat ko ang ulo ko, at tiningnan si Drew. Nakapikit siya habang nakasandal ang ulo niya sa palm tree.
“Drew,” ginising ko siya.
“Hmmm”
“Drew, dala mo ba kotse mo? Can you give me a lift?”
“Sure Princess, prepare your things, and I will get the car”
“Thank you talaga Drew. Doon nalang tayo magkita sa harap ng bahay”
“Ok”
Bumalik na ako sa bahay para mag.pack up. Before going out, nilibot ko ang tingin ko sa bahay, I really enjoyed my stay here, but leaving with a sad and heavy heart. I just hope everything will be okay pagdating ko sa Manila.
Paglabas ko andun na si Drew naghihintay.
“Let’s go, ”I said.
“Okay”
Hindi rin kami nag-uusap ni Drew, ewan parang I don’t feel like talking. I feel so weak. Ganito pala ang broken hearted. Arghhh!
But I will make sure I could recover, well also hoping that everything will be okay. I will talk to him, make all things clear.
I tried calling his number, but still cannot be reached. Then I sent him SMS
“Pauwi na ako, sana mag-usap tayo pagdating ko sa Manila.”
MESSAGE SENT.
[END OF CHAPTER]
Thank you for reading ^__^
BINABASA MO ANG
The War Between Love and Hate (Completed)
RomanceHindi akalain ni Christian Paulo na si Casey Alexandra ang babaeng araw araw niyang iniinis at tinatawag na Monster ang mayhawak pala na malaking alas para sa career niya? At upang makuha niya ang isang mahalagang kontrata kailangan siyang maging b...
