𝐓𝐞𝐱𝐭𝐢𝐧𝐠

95. Τελευταίο!

Παιδιά, είναι το τελευταίο part γι' αυτό αφήστε τα σχόλιά σας! :')

Μπήκα στο υπνοδωμάτιο αργά και πήρα μία βαθιά ανάσα νιώθοντας τα χέρια μου σχεδόν να τρέμουν από το άγχος.. Έγυρα το κεφάλι μου στα αριστερά και έμεινα να κοιτάζω το βελούδινο, μπλε φόρεμα που είναι κρεμασμένο στην έξω μεριά της μεγάλης ντουλάπας. Το άγγιξα προσεκτικά με τα δάχτυλά μου και σκέφτηκα πόσα χρήματα ξόδεψε άραγε ο Harry για να μου κάνει αυτό το δώρο για την πρεμιέρα του Dunkirk.. Κανονικά εγώ θα έπρεπε να του κάνω κάποιο δώρο, όχι αυτό. I mean, είναι η μέρα του!

«Ακόμη να ντυθείς, αγάπη;» ο Haz μπούκαρε μέσα.

«Ευχαριστώ που χτυπάς!» συνοφρύωσα.

Φόρεσε το πάνω μέρος από το μαύρο κοστούμι του. Πραγματικά είναι τόσο όμορφος αυτός ο άνδρας που αναρωτιέμαι γιατί δεν είναι καλύτερα με κανένα μοντέλο και τα έχει μαζί μου- I mean, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο.

«Να χτυπήσω πόρτα στο δωμάτιό μου;» σχεδόν χαχάνισε.

Ξεφύσησα και χωρίς να του απαντήσω καν πήρα την κρεμάστρα με το φόρεμα και βγήκα από το δωμάτιο.. Μπήκα στο μπάνιο και αφού κλείδωσα, πέταξα το μπουρνούζι κάτω και φόρεσα το φόρεμα προσεκτικά για να μη το πατήσω. Ανέβασα το φερμουάρ, με χίλια ζόρια, και κοιτάχτηκα στον ολόσωμο καθρέφτη. Δε το πιστεύω ότι δε μου πηγαίνει καθόλου. Ακούμπησα τα χέρια μου στον νιπτήρα και έσκυψα το κεφάλι μου μόνο για να πάρω μία βαθιά ανάσα..

Έτσι μου έρχεται να μην πάω καν μαζί του στην πρεμιέρα! Ο Harry χτύπησε την πόρτα και αφού κρέμασα το μπουρνούζι σκέφτηκα πολύ για το αν πρέπει να του ανοίξω ή όχι..

«Έχω δουλειά..» απάντησα αντί να ανοίξω.

Μέσα σε δευτερόλεπτα ξέσπασα σε κλάματα χωρίς να ξέρω καν τον λόγο και βάζω στοίχημα πως όλο το μακιγιάζ που μου έκαναν πριν η Nelly και η Jane.. Well, τουλάχιστον τα μαλλιά μου είναι πολύ όμορφα!

«Olie, baby..» χτύπησε ξανά. «Κλαις; Γιατί κλαις; Τι έγινε; Άνοιξέ μου» η βραχνή φωνή του γέμισε με ανησυχία.

Σκούπισα προσεκτικά το μουτζουρωμένο πρόσωπό μου, με λίγο χάρτι, και αφού ας πούμε πως διορθώθηκα κάπως, προσπάθησα να ησυχάσω τα καινούρια μου κλάματα. Δευτερόλεπτα μετά ξεκλείδωσα και είδα τον Harry να παίρνει μία βαθιά ανάσα ανακούφισης που με είδε..

«Τι έκανα;» με κοίταξε από πάνω ως κάτω.

Τα χείλη του σχημάτισαν ένα "Ο" μόλις είδε να φοράω το φόρεμα και προσπάθησα πραγματικά πάρα πολύ για να μη στροβιλίσω τα μάτια μου.. Duh, είμαι ηλίθια!