His Name? [COMPLETED!]

Chapter 6- We Met and We Smiled

Chapter 6.

His smile.

Made her heart beats fast.

Pero nanliit ang 'kanyang mga mata nang makita niya ito.

Naka-salamin na lalaki.

Mukhang pamilyar.

And there was it. Ding!

"S-siya 'yun. A year ago. Siya 'yung lalaki sa nerd side. Siya 'yung sumusulap sakin." Bulong nito sa sarili habang papunta sa 'kanyang lalaki.

Ngumiti siya. In a brighter side, siya ang lalaking nagpasaya sa'kanya. Siya ang lalaki 'kung saan nalaman niyang may nagkakagusto pa'rin sa babaeng katulad niya. Siya yung lalaking pinageeffortan siya. Siya rin 'yun. Pareho parehong.

"H-hi." Naiilang na sabi nito.

She did it. She met him. Ngayon nagkalapit na ang mga mukha nila.

"H-hi Mirana. Sorry 'kung natagalan ang pagpapakita ko sa'yo." Sabi nito at ngumiti.

Ngumiti rin ang dalaga pabalik. She expected a tall and handsome man. But don't expect too much. This was perfect, he was perfect.

"Okay lang." Sambit ng dalaga.

There's a hint of awkwardness in the air.

"Tra there's a ice cream parlor here. My treat." Sambit bg binata at tumango naman ang dalaga.

They arrived at a near ice cream parlor. The smell of chocolate, strawberry and vanila flavors smelled delicious.

"Uhm- anong flavor?" Tanong ng binata.

"Cookies and Cream." Sagot ng dalaga.

"My favorite." Sagot ng binata at ngumiti naman ang dalaga.

Hindi niya alam kung totoo 'bang favorite sila ng flavor o sinasabi niya lang para pakiligin ang babae.

But who knows right?

"Ito oh." Sambit ng binata at inabot ang ice cream.

"Thanks." Umupo ito malapit sa bintana. Sumunod naman ang binata sa'kanya at umupo sa harap niya.

"So-" pagsisimula nang lalaki. Dahil sa sobrang tahimik.

"Uhm- why States?" Tanong ni Mirana.

"Gusto kasi ni Mama na dito ako magtapos ng highschool. Well, may kumuha sa'kin at tinanggap ko naman ito." Paliwanang nang binata.

"Seems you're really smart." Ngiting sabi ng dalaga.

"'Di rin." Sambit nito at ngumiti pabalik.

The conversation went on and on. Topics nila tungkol sa studies, stuff that they miss about the Philippines.

"Sinong kasama mo sa bahay niyo?" Tanong ni Mirana.

"Well, my Mom and Dad are back at the Philippines but they visit me for like 1 or 3 times a year. But for now, I'm living with my Uncle." Sagot niya.

Tumango tango nalang ang dalaga. It must be sad dahil hindi niya ito nakakasama ang 'kanyang magulang. But she knows that he's doing this things for his parents anyway.

"How 'bout you?" Tanong ng binata.

"Well, my Mom married a Japanese man when I was like what- 4 years old? They got divorce for some reason then now my Mom married an American so here I am. My Mom decided to take me here in States to finished highschool. Malaking adjusment para sa'kin dahil walang masyadong filipinos dito but I met Erica a filipina just like me."

Ngumiti ang lalaki. "Hilig pala nang mama mo sa international." He joked. Sumimangot naman ang dalaga. She was kinda offended? "Kidding. Nakilala mo naman ako diba? That makes 2 of your filipino friends here."

That made her smile. "Ako pala si Mirana." Sabi ng dalaga at inilahad ang kamay nito sa binata.

Tinanggap naman nito ang kamay ng dalaga. "Nice meeting you, Mirana. Ako naman pala si Mi--" huminto siya sa pagsasalita dahil tumunog ang kanyang cellphone.

"Ah- ganun ba? Sige, papunta na ako."

Nalungkot naman ang dalaga. She's really hoping to know his name.

"Sorry may emergency. I got to go." Ngumiti ang binata. "Nice meeting you." At tuluyan nang siyang umalis.

At least nakita niya na ang matagal niyang gustong makita.

Inilabas niya ang 'kanyang notebook na puno ng pangalan.

At may isinulat.

We met and we smiled.