Chapter 16- His Lost

10 1 0
                                        

Chapter 16.

Madilim na and Glasses is on his way home.

He put on his earphones at tumingin sa bintana. Rain is pouring on his window. Nasa isang bus siya at pauwi na sa bahay ng kaniyang tito.

May naka-lagay na ngiti sa kanyang mukha. He remembered all the things that happend today. And spending time with the girl that she love is enough time that he needed.

Everything went well. But.

His phone rang, to tell his news.

"Hello?" He said at his phone.

"Dear, y-your uncle." Nanginginig na sabi sa kabilang linya.

Bigla namang lumakas ang kanyang dibdib. Ang kanyang palad ay namamawis na sa sobrang kaba.

Please don't tell me.

"W-what happend?" He asked.

"He died."

~~~

He ran and ran and ran over to his house.

Maraming tao ang nakapalibot sa kanilang bahay. He saw his aunt crying infront of the police.

"Auntie, what happend?" He held his aunt's hand to make her calm.

"Your uncle was found dead inside." Her auntie said between sobs.

Agad naman siya pumasok sa loob ng bahay and he saw his uncle lying, surrounded with blood.

"U-uncle." Unti-unting lumabas ang kanyang mga luha.

His uncle is like his daddy-figure. Siya ang nagpa-aral at nag-alaga sa'kanya simula nong nanirahan siya dito sa states.

And now. He's gone.

"S-sinong gumawa sa'yo nito?" He said at pinunasan niya ang kanyang luha.

"Sir please go outside." The police told him pero hindi niya iyon pinansin.

"Sir." Paguulit ng police at hinawakan niya ang braso ng binata.

"Who did this to him?" He asked with a serious tone.

"Sir we'll still knowing his death. But he was stabbed by a knife so we're saying its a murder."

He was forced to go outside the house and sat down one of the stairs.

Crying. Hurted.

~~~

"Condolence."

"Our deepest condolence to your family."

He just their sitting. Its been a week at nasa kabaong na ang kanyang tito.

And his parents was forced to fly to states.

"Anak, matulog ka na. Ilang araw ka nang hindi nakakatulog." Sambit ng kanyang Ina.

The moon shines, but his heart was full of darkness.

"I'm fine. Kayo na po ang matulog. Ako na po ang magbabantay kay Tito." He said and forced a smile.

"No, ang tatay mo nalang ang magbabantay. Get a rest."

"Sige Mom. Maybe later."

His Mom kissed his cheeks and left.

Pero habang naka-tigin siya sa kawalan ay may nakita siyang pamilyar na babae.

"M-mirana?" Agad naman pumunta sa'kanya ang dalaga.

"Anong ginagawa mo dito-" Hindi niya natapos ang sinabi nito dahil niyakap siya agad ng dalaga.

"I'm sorry." She said.

"Ba't ka nagso-sorry? Wala kang kasalanan." He said and smile.

"Nakakainis ka. Kahit nasasaktan ka na. Nakaka-ngiti ka pa." She said and punched his chest softly.

"Ganyan talaga. Gusto mong makita si Tito?"

Tumango naman ang dalaga at pumasok sa loob ng bahay.

Tinignan nila ang bangkay ng tito ng binata.

"Siya ang nag-alaga sa'kin simula nang dumating ako dito sa States."

Tumigin naman ang dalaga sa binata. Nagsalita ito habang naka-tigin sa kabaong.

"He told me to be brave. He said that physical apperance doesn't matter, only the one with a great heart matters."

Tinignan niya ng maiigi ang binata at isa isa pumatak ang kanyang mga luha.

"I'm guessing he's a great man."

"He was."

His Name? [COMPLETED!]Where stories live. Discover now