Assassin's highschool

Een nieuwe missie

Mijn mes suisde door de lucht en kwam met een plof in het midden van mijn doel neer. Nog geen seconde later trof mijn tweede mes het doel dat 10 meter verderop stond.

Ik liep naar de oefenpoppen en trok mijn messen uit de rode stippen midden op hun borst. Ik zette de poppen weer 10 meter naar achteren en liep terug naar het kruis op de grond. Meteen troffen mijn messen weer doel.

Ik hoorde de deur achter me krakend opengaan, ik draaide me om om te zien wie me kwam storen tijdens mijn training.

'Hey schoolmeisje.'

'Kevin.'

'Hoor jij je huiswerk niet te maken?'

'Als ik dat zou doen zou jij niemand meer hebben om de training af te kijken.'

Zijn mond vertrok. Ik was veel beter dan hem en dat zat hem dwars.

'Denk maar niet te veel van jezelf, schoolmeisje. In een eerlijk gevecht versla ik je.'

Ik lachte hem in zijn gezicht uit. Kevin was enorm, één grote bulk spieren. Een litteken liep dwars over zijn gezicht. Echt iemand om bang voor te zijn. Hij had alleen een sloom reactievermogen en was niet snel en wendbaar zoals ik.

Kevins gezicht vertrok. Hij was erg geïrriteerd en keek me boos aan.

'Zal ik het bewijzen?' vroeg hij uitdagend.

Ik haalde mijn schouders op, 'Prima, ik moest toch nog mijn vechttechnieken oefenen. Jij functioneert perfect als grote boksbal.'

Hij wierp me nog een paar vernietigende blikken toe voordat hij zijn handen in tapete.

Ik vlocht mijn haar in en ging klaarstaan. Hij liep rustig naar me toe en ging tegenover me staan.

Hij was zeker een kop groter dan ik en minstens twee keer zo breed. Hij probeerde me met intimiderende blikken angst in te boezemen terwijl hij langzaam in positie ging staan. Verspilde moeite.

Hij haalde met rechts uit naar mijn hoofd. Dit was precies wat ik verwacht had en ontwijkte zijn vuist makkelijk. Toen hij in het luchtledige sloeg maakte ik gebruik van de tijd die hij nodig had om te herstellen en sloeg ik zijn beide armen opzij om ervoor te zorgen dat er niets meer voor zijn borst zat. Terwijl hij achteruit wankelde kwam mijn been omhoog. Zijn ogen puilden uit toen mijn voet tegen zijn borst beukte en hij achterover vloog. Zijn lichaam raakte met een klap de grond en zijn hoofd bonkte pijnlijk op de vloer.

Hij bleef liggen en vloekte een paar keer terwijl ik op hem neerkeek.

'Volgens mij heb ik gewonnen', zei ik droogjes. Mijn adem was niet eens een klein beetje versneld.

Hij keek me hatelijk aan.

'Ja, ja, schoolmeisje. Als jij je nu eens bij je baasje meldt. Hij wil je weer eens spreken.'

'Waarom zei je dat niet meteen?' vroeg ik geïrriteerd.

'Daar is toch niks leuks aan?'

'Het had je wel een kloppende hoofdpijn en een schamende afgang gescheeld.'

Ik wachtte zijn antwoord niet af en liep de trainingsruimte uit.

Ik gooide de deur van het kantoor van meneer Smith open. In de stoel voor hem zat een meisje van een jaar of 19. Meneer Smith zuchtte diep toen ik afwachtend tegen de deurpost ging staan. Hij rondde snel het gesprek af.

'Dan verwacht ik je vrijdag om acht uur s'avonds bij de club,' zei hij tegen het meisje, 'als je me nu wil excuseren, mijn ongeduldige protégé wil mij spreken.'

Het meisje draaide haar hoofd om naar mij en bekeek me afkeurend. Ze stond met tegenzin op en wierp me een vernietigende blik toe voordat ze de deur uitwandelde.

'Ik mag haar niet,' zei ik terwijl ik in de stoel tegenover hem plaatsnam.

'Ik zou het erg fijn vinden als je jezelf aanleert om te kloppen voordat je binnen komt,' zei hij, mijn opmerking negerend, 'en ik zou het ook zeker waarderen als je in plaats van in je zweterige sportkleding, je je eerst even omkleed voordat je binnenkomt.'

Ik rolde met mijn ogen. Waarom moest hij het altijd over mijn slechte gedrag hebben voordat hij me eindelijk vertelt waarom hij om me heeft gevraagd?

'Ik wilde je spreken omdat ik een nieuwe missie voor je heb.'

Ik was meteen een en al oor.

'Vertel.'

'Natuurlijk kan ik het ook aan iemand anders vragen als je het te druk hebt met school.'

Ik keek hem vernietigend aan. Hij grinnikte.

'Ik neem aan dat dat betekent dat je genoeg tijd hebt.'

Triomfantelijk liep ik door de gangen. Ik had een nieuwe missie. En wat voor een. Het was een moeilijke missie en ik kreeg er dan ook goed voor betaald.

Ik trok iets schoons aan in mijn kamer en besloot om een ritje te maken op mijn motor.

Toen ik naar buiten liep zag ik dat er al iemand op mijn motor hing. Hij had een zelfingenomen grijns op zijn gezicht en was duidelijk aan het flirten met het meisje voor hem. Ik herkende het meisje als degene die eerder een gesprek met meneer Smith had.

Kevins gezicht vertrok toen hij mij zag.

Ik zette een gemaakte glimlach op en liep naar ze toe.

'Heyy Kev-kev! Ik wil je niet storen terwijl je net lekker bezig bent hoor, maar ik wilde eigenlijk graag een ritje op mijn motor maken en dat gaat een beetje moeilijk als jij erop hangt,' zei ik overdreven enthousiast.

Hij keek me boos aan en het meisje draaide zich verbaasd om.

'Waar heb je het over?' vroeg ze verward, 'dit is Kevins motor.'

Ik lachte.

'Het spijt me om je uit je dromen te halen grietje maar Kevin zal nooit zo'n motor bezitten,' zei ik spottend 'en als je me nu wil excuseren.'

Ik liep om de motor heen. Kevin leek niet van plan te zijn om weg te gaan. Ik gaf hem een harde trap in zijn rug waardoor hij voorover van de motor viel. Ik ging zitten en stak mijn sleuteltje in de motor.

'Dat is al de tweede keer dat ik je met een rake trap heb gevloerd vandaag,' zei ik giechelend 'hoe gaat het met je hoofd trouwens?'

Het meisje keek me woedend aan 'Kan je niet even normaal doen?' vroeg ze nijdig.

'Lieve schat, ik weet niet waarom je een probleem met me hebt maar ik snap je helemaal,' zei ik 'toch zou ik proberen om er vanaf te komen want één woord van mij betekent jouw ontslag.'

'Natuurlijk,' zei ze spottend 'meneer Smith luistert naar niemand en al helemaal niet naar een of andere losgeslagen tiener.'

Ik rolde met mijn ogen. 'Geloof wat je wil geloven meis maar als je morgen je baan kwijt bent, zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb.'

Ik zette mijn helm op en scheurde ervandoor, Kevin en het meisje pisnijdig achterlatend.