Battle [ Completed ]

Battle 15

Zawgyi

တိမ္ျမဴေတြ ကင္းစင္ေနေသာ မိုးျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ျပင္က်ယ္ႀကီးကို ေနာက္ခံထား၍
ေန႔လည္ခင္းက သာယာလြန္းေနသည္...။

အစိမ္းေရာင္ ျမက္ႏုႏု ေလးေတြ ေပါက္ေရာက္ေနေသာ သက္ႀကီးေဂဟာအလယ္တည့္တည့္က ေျမကြက္လပ္ေလးရဲ႕ ခံုတန္းမွာ...ထိုင္ၿပီး
ေျပာင္းဖူးေစ့ေတြကို ျပန္႔ၾကဲခ်လိုက္ေတာ့...။
ဘယ္က ဘယ္လို ေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့ ခိုငွက္ေလးေတြက အုပ္စုလိုက္ကို ေရာက္လာၾကသည္...။

appa သည္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ နည္းတူ ေျမျပင္က်ယ္က်ယ္ေပၚကို
ေျပာင္းဖူးေစ့ေတြ ၾကဲခ်ေပးေနသည္..။

"နားရြက္ကားကားနဲ႔ arjushi က ဘာလို႔ မလိုက္လာတာလဲ..? လြမ္းေနတာကို.."

"အြန္း..သူဒီေန႔ အလုပ္ေတာ္ေတာ္မအားလို႔ appa.."

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို အတူတြဲျမင္ေနရရင္ကို ေပ်ာ္သည္ဟု
အျမဲတမ္းေျပာေလ့႐ွိသည့္ appaက..
Chan မပါလာေတာ့..
ကေလးတစ္ေယာက္လို
ျငဴစူေနျပန္သည္ေလ...။

အရင္တုန္းကဆို Chan ေရာ ..ကြၽန္ေတာ္ေရာ ႏွစ္ေယာက္လံုးအားတဲ့ ေန႔ေတြမွ တူတူ လာေနက်ေပမယ့္..ဒီေန႔မွာေတာ့
မၾကာေတာ့မယ့္ အနာဂတ္ေတြအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္တဲ့အေနနဲ႔..
Chan ပါမလာလဲ appa ေနတတ္ေအာင္
ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းထြက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္...။

မေ၀းေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ..Chan နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ တူတူ႐ွိခ်င္မွ ႐ွိေတာ့မွာေလ..။
ဟုတ္တယ္မလား...။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က်ေတာ့မွ နားရြက္ကားကားေလးနဲ႔ arjushi က ဘာလို႔ လိုက္မလာေတာ့တာလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ appa ေနသားတက် ျဖစ္ေအာင္
ခုကတည္းက ေလ့က်င့္ထားသင့္သည္ေလ...။

"ေျပာင္းဖူးေတြ မ႐ွိေတာ့ဘူးလား..?
ဒီမွာ ခိုေလးေတြ ၾကည့္ရတာ ဗိုက္မျပည့္ေသးဘူးထင္တယ္.."

"ကုန္သြားၿပီ..appaရဲ႕..ေနဦး..ကြၽန္ေတာ္ ထပ္သြား၀ယ္လိုက္ဦးမယ္ေလ.."

"အာ..မ၀ယ္နဲ႔ေတာ့..ခုနကလဲအဲ့ေျပာင္းဖူးေတြ သြား၀ယ္ေနတာ အၾကာႀကီးပဲ..ဘာမွန္းလဲမသိ..ခဏေလးလာတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ အၾကာႀကီးထြက္ထြက္သြားေတာ့ ..ေတြ႕ခ်ိန္က ဘယ္ရေတာ့မလဲ..လြမ္းေနတာကို.."