"Δημήτρη σταμάτα να αλλάζεις πουκάμισα . Σου είπα πως το άσπρο είναι το καλύτερο απ'όλα, κάνει αντίθεση με την σκούρα επιδερμίδα σου και φαίνεσαι θεός, απλά εμπιστεύσου με."
Δεν αλλάζω πουκάμισο. Αυτό είναι γελοίο.
"Δεν με ενδιαφέρει να είμαι ωραίος, είμαι σίγουρη πως η Μελίνα είναι μια καλλιεργημένη γυναίκα και θα εκτιμήσει την προσωπικότητα μου"
Κοιτάω τον Ορέστη που μου χαμογελά ειρωνικά. Με εκνευρίζει. Κοιτάω και το άσπρο πουκάμισο.
Ξεκινάω να το φοράω.
Σκατά..ποιόν κοροιδεύω? Εννοείται θέλω να της αρέσω. Πολύ.
"Είσαι τέλειος, έχεις σίγουρη την θέση, η κυρία Απέργη θα τρελαθεί όταν σε δει"
"Αυτό να μην το ξαναπείς! Θέλω να με επιλέξει γιατί πρώτον τι δικαιούμαι την θέση. Έχω master στα κτερίσματα και στις.."
"Ταφικές κτήσεις.. Ξέρω ξέρω Δημήτρη, μην την ξαναπιάσουμε αυτή την κουβέντα. Το κατάλαβα , θέλεις να σε ξεχωρίσει πρώτα για την μόρφωση σου , αλλά δεν πειράζει να την κάνουμε να πέσει στα πατώματα "
Ξεφυσάω αγριεμένος κοιτώντας τον Ορέστη, δεν είμαι απο αυτούς που τον ενδιαφέρουν οι λεζάντες, είμαι επιστήμων και θέλω να το αναγνωρίσει αυτό! Δεν είμαι πια το δεκατετράχρονο που το κολλούσε στο τοίχο και ντρεπόμουν να την κοιτάξω. Είμαι άντρας πια, σκέφτομαι καθώς κοιτιέμαι στο καθρέπτη βιαστικά .
Τα μαλλιά μου δεν στρώνουν με τίποτα.
Είμαι ανόητος.
Μελίνα
-Αντώνη νομίζω πως μόνο ο ένας παρουσιάζει ενδιαφέρον , του λέω ψιθυριστά , κρατώντας ένα χαρτί μπροστά απο το στόμα μου.
-Το διδακτορικό του δεν έχει καμία συνάφεια με τα ταφικά έθιμα βέβαια, αλλά το Harvrd που τελείωσε το λες και εντυπωσιακό!
-Εντυπωσιακό αλλά όχι αρκετό για την δική μας ανασκαφή. Φαινόταν αξιόλογο το βιογραφικό του Δημήτρη Μερεμή, αλλά δεν παρουσιάστηκε.
-Εγώ έμαθα πως είναι στο νησί, παρέα με έναν ακόμη.
-Στο νησί είναι, εδώ δεν είναι και με εκνευρίζει τρελά η ασυνέπεια. Διώξε τους , θα αποφασίσω αργότερα ποιόν θα επιλέξω.
-Κύριοι μπορείτε να αποχωρήσετε , η κυρία Απέργη θα σας ειδοποιήσει εντός 24 ωρου για την απόφαση της, λέει ο Αντώνης με την επαγγελματική του φωνή.
