Η παράσταση έχει ξεκινήσει και τα παιδιά κοιτάνε μαγεμένα τις γιγαντόκουκλες. Η διευθύντρια μου κάνει νόημα να πλησιάσω.
-Είναι στην αυλή ο πρόεδρος, εδώ όλα είναι υπό έλεγχο, δεν μας χρειάζονται κάτι.Πηγαίνουμε? μου λέει και γνέφω θετικά. Φοράω ένα μπλε φόρεμα κι έχω τα μαλλιά μου λυτά.
Και μακριά.
Καθώς περπατάμε προς την αυλή βλέπω μια ανδρική φιγούρα , ενός γύρω στα τριάντα κάτι, να στέκεται όρθιος με την πλάτη γυρισμένη σε εμάς. Φοράει ένα μπλέ ακριβό κουστούμι. Φαίνεται πολύ μυώδης και το σώμα του είναι στητό, με ανοιχτές πλάτες. Κοιτά ψηλά την πλαγιά. Προς στιγμή νόμισα πως θα έβλεπα τον Δημήτρη, αλλά αυτό το αντρικό σώμα ξεκάθαρα ανήκει σε άλλον. Το νιώθω απο τον αέρα που εκπέμπει. Έχει διαφορετική ενέργεια και σίγουρα άλλο κορμί.
Ασυναίσθητα φτιάχνω τα μαλλιά μου. Και παίρνω μια μεγάλη ανάσα. Ήμουν έτοιμη να καταρρεύσω απο άγχος ..νόμιζα οτι..τέλοσπάντων . Όλα καλά.
Περπατάω ανάλαφρα προς εκείνον , έτοιμη για την γνωστή ξενάγηση. Την έχω κάνει πολλές φορές , όταν κάποιος απο τους χρηματοδότες του ιδρύματος έρχεται. Κρατά ένα μισάωρο συνήθως , τους ξεναγώ στους χώρους , τους αναφέρω τις ανάγκες του ιδρύματος και τους αποχαιρετώ.
-Κύριε Μερεμή! λέει η διευθύντρια και σε δεύτερα κοκκαλώνω στην θέση μου.
Οοο σκατά..δεν ήμουν ετοιμη γι αυτό...είναι...είναι εκείνος?
Το μυαλό μου αρνείται να σκεφτεί το οτιδήποτε, οι παλμοι μου αυξάνονται και νιώθω πως τρέμω. Θέλω να ηρεμήσω το σώμα μου..αλλά είμαι σίγουρη πως έχω κοκκινίσει..για όνομα είμαι τριαντα πέντε χρονών γυναίκα και νιώθω σαν έφηβη..απλά..πρέπει επειγόντως να ηρεμήσω..μήπως είναι συγγενής του? Αφού..αφού δεν μοιάζει απο πίσω με εκείνον!
Γυρνά απότομα και τον βλέπω να μου χαμογελά γοητευτικά.
Έχω μείνει να τον κοιτάω σαν χαζή.
Χριστέ και κύριε ποιός γκόμενος είναι αυτός?
Δηλαδή..αυτός..αυτός...δεν είναι το αγόρι που..
Νιώθω σαν να βλέπω έναν άλλο άντρα..και είναι ένας απίστευτα σεξυ ..και..
Εντάξει ..έχω χαζέψει. Ωραία πρώτη εντύπωση του έκανα.
Βασικά δεν είναι πρώτη ..υποτίθεται οτι γνωριζόμαστε ..αλλά..νιώθω σαν να τον βλέπω πρώτη φορά.
