Εντάξει έχουμε και λέμε: έχω ξυριστεί, έβαλα ενυδατική, το δαντελένιο σετάκι μου, άλλαξα σεντόνι, μάζεψα τα πεταμένα ρούχα μέσα στην ντουλάπα, μάζεψα τα ποτήρια απο όλο το σπίτι, κλασικά φοράω λινό άσπρο πουκάμισο και λινό παντελόνι, είμαι ξυπόλητη και ξεκουμπώνω τα τρια πρώτα κουμπιά του πουκαμίσου μου. Όχι τίποτα άλλο γιατί τον έχω ικανό να μου μιλάει για τις αγγειογραφίες όλο το βράδυ. Ελπίζω να το πάρει το μήνυμα!
Του είπα να έρθει 8 η ώρα και είναι 8.15.. αρχίζω και εκνευρίζομαι. Με τρελαίνει η ασυνέπεια. Τελοσπάντων όταν θα του πετάω τα μάτια έξω θα νιώσω καλύτερα. Ανυπομονώ σαν μωρό..Bάζω σιγανά να ακούγεται jazz μουσική.
Όλα τέλεια.
8.20 η ώρα. .Αν δεν έρθει σε πέντε λεπτά θα τον πετάξω έξω. Ποιος νομίζει οτι είναι?
Ξεκινάω να στύβω πορτοκάλια. Έχω γεμίσει χυμό σε μια γυάλινη κανάτα και την αφήνω στο τραπέζι του μπαλκονιού. Ο μισός ήλιος έχει βουτήξει στην θάλασσα και ο αυγερινός φαίνεται καθαρά στο βάθος. Ο αέρας φέρνει σε κύματα σκόρπιες νότες απο το μπαράκι του νησιού.
Παίρνω μια μεγάλη ανάσα και την αφήνω αργά να γλιστρήσει απο μέσα μου. Κοιτάω κατευθείαν το ρολόι μου.
8.30 η ώρα.
Θα τα σπάσω όλα. Και μου τελείωσε και η Havana! Αν τολμήσει να μην έρθει θα τον βάλω αύριο με το φτυάρι να σκάβει δέκα ώρες! Λες και πολλές φορές έχει την ευκαιρία να έχει ραντεβού με μια υπεύθυνη ανασκαφής . Με διδακτορικό! Τελοσπάντων υποψήφια διδάκτωρ.
8.32 η ώρα ! Αυτό είναι φεύγω για ποτό στο μπαράκι και δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Εγώ πάντως σήμερα το βράδυ θα κάνω σεξ! Λέω δυνατά στον εαυτό μου και ανοίγω την εξώπορτα. Καθώς πάω να βγω συγκρούομαι με ένα μυώδη στέρνο και μια μυρωδιά αρσενικού με άρωμα αφρόλουτρου με κατακλύζει.
-8.32 η ώρα είναι ! του λέω κατευθείαν και το μετανιώνω. Ένα πλατύ χαμόγελο εμφανίζεται εμπρός μου με δυο γοητευτικά λακάκια. Κοιτάει το ρολόι του και μου λέει χαμογελώντας
-Πραγματικά είναι 8.32 . Συγνώμη για την αργοπορία αλλά άργησα να βρω αυτό. Μου λέει και βγάζει μέσα απο μια σακούλα μια Havana.
-Τι νομίζεις οτι είμαι αλκοολική ή οτι εργάζομαι και πίνω? του λέω αυταρχικά γιατί στο άλλο χέρι βλέπω να κρατά το lap top με ένα ντοσιέ γεμάτα χαρτιά. Πάει κάτι να μου πει αλλά τον διακόπτω.
"Πήγαινε στο μπαλκόνι κι έρχομαι. "Με κοιτάζει πάλι αινιγματικά αλλά δεν μιλάει. Με προσπερνά και πάει προς το μπαλκόνι.Τον επεξεργάζομαι για λίγο απο πίσω. Το οπίσθιο μέρος μου θυμίζει τον Ερμή του Πραξιτέλους. Ξεφυσάω και πάω στην κουζίνα. Βάζω μισό ποτήρι Havana και το πίνω μονορούφι.
