Yoongi daha fazla dayanamazdı bu duruma. Sonunda cevap verdi küçüğüne.
"Aptal"
"Hayır lütfen bana uyanık olduğunu söyleme."
"Uyanıktım."
"Bu utanç verici."
"Başka insanların seni nasıl yüz üstü bıraktığını söyleyip duruyorsun fakat sen beni yüz üstü bırakıyorsun. O sikik okuldan neden ayrılıp şirkete gidiyorum ben? Senin için aptal. Güzel bir eğitimin, hayatın olsun diye. Evden atacağım biri için o nefret ettiğim hayatı sonsuza kadar yaşar mıyım? Şu sevişme meselesine gelince. İlla biriyle olacaksan o ben olayım."
"Ben bilmiyordum. Sadece çok korkuyorum. Lütfen beni anla. Çok özür dilerim hyung."
"Sadece şu evden atılma veya evden gitme meselesi bir daha açılmasın."
"Pekala."
"Ayrıca bir psikoloğa gitmen gerekiyor. Hatta yarın bence gayet uygun."
"Nasıl istersen."
"Dışarısı çok kötü Jiminah. Bu evi terk etme. Ben sana hep bakacağım."
Jimin büyüğüne sarıldı. Kendisi bu güvenli yeri terk etmek zaten istemiyordu. Fakat korkmakta haklıydı.
○○○
Jimin, odasında uyumayı beklerken odayı kaplayan karanlık sonrası irkildi. O, karanlığı hiç sevmezdi. Böylesine lüks bir evde nasıl jeneratör olmaz diye düşünürken kendisini en yakın balkon adı altında fakat, gördüğü tüm evlerden daha büyük yere attı. Manzarası gayet güzel olmasına rağmen dikkatini Yoongi çekmişti. Sanırım büyüğü ona daha güzel bir manzara sunmuştu. Battaniyesine sarılmış, kahvesini iki eli ile tutmuş, yorgun gözleri onu daha da çekici yapmıştı. Jimin hemen yanına deri, siyah koltuğa oturarak ayaklarını masaya uzattı. Karanlık onun için her zaman yalnızlığı temsil etmişti fakat şuan fark ediyordu ki, böylesine güzel bir gökyüzü şehrin ışıkları ardına saklanmıştı.
"Uyku tutmadı mı?"
"Ah. Aslında karanlıktan hoşlanmıyorum. Elektrik olmadığı zamanlar balkonda otururum."
"Havalar soğuyor Jiminah. Bunu yapmamalısın."
"O kadar da kötü değil. Hasta olduğum için okul rapor vererek evime gönderirdi. Bense fazla mesaiye kalarak güzel bir yemek yerdim."
"Burada eğer ki hasta olursan yatağından ayrılamazsın. Gideceğin en uzak yer odanda bulunan banyo olur."
"Benimle ilgilenen biri olması çok tuhaf. İnsanların ailesini neden bu denli sevdiğini anlıyorum. "
Yoongi gülümsedi. Battaniyesini kaldırarak Jimin'i içerisine aldı. Öylesine sarmıştı ki küçüğünü, kendi bedeninde Jimin'in göremediği taraf açık kalmıştı. Yoongi soğuk biriydi. Kimseyi sevmez veya hayatına almazdı, bencil demek doğru bir kalıp olabilirdi fakat nedenini bilmediği bir şekilde Jimin'e karşı çok uysaldı. Bu yenilerde olan bir şey değildi. Dönem başından beri Jimin'in hatalarını hep sakladı. Onu, farkında olmadan korudu. Yoongi, Jimin için bir lütuf olabilirdi fakat Jimin, Yoongi'nin körelmiş duygularını açığa çıkartıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Little pervert | Yoonmin
FanfictionYoongi, Jimin'e fazlasıyla acıyan bir adam. Jimin ise küçük bir sapık.
