Hanggang Tanaw Na Lang Ba ?

Kabanata 22

Kabanata 22 : Pagdilim ng Mundo

Bella Frontier POV

Hindi ko alam ang magiging emosyon sa nakita kong larawan ng aking magulang, alam kong sila ang nasa litrato dahil kapansin-pansin ang mga sugat na natamo ng aking magulang. Hindi talaga ako makapaniwala na isang caller lang ang gagawa nito sa akin.

Sobra akonga nagiiiyak na para bang minemental torture ako ng taong gumagawa sa akin ng ganito, ano bang kasalanan ang ginawa ko parusahan ako ng ganito?

Hanggang sa nag text sa akin ang caller na titigilan niya ang magulang ko pag ginawa ko na ang pinapagawa niya, parang pinipiga ang puso ko dahil sa nakikita ko, alam kong mahirap ang dinanas ng magulang ko.

Hanggang sa hindi na ako makapagisip ng matino, konsensiya ko ang talagang bumabagabag sa akin dahil sa nakita kong malalaking hiwa sa katawan ng nanay ko na para bang gusto niyang sabihin sa bawat patak ng luha na tumutulo sa kanyang mata na tigilan na ang ginagawa sa kanila.

Habang sa aking ama ay nagdudugo ang kanyang dalawang kamay na siguro sinugatan ng mga nanakit sa kanila.

Hindi ko mapigilan ang magisip kung ilan ba silang pinaparusahan ang magulang ko. I don't know what to do,ewan ko kung anung gagawin ko ngayon, I feel like im loosing them if I dint kill that ace.

Kahit mahal ko si ace ay hindi ko kakayanin na mahalin siya kung nasa panganib ang magulang ko, I have to do something..

Parang wala sa sarili na kumuha ako ng kutsilyo sa kusina at nilagay ito sa likuran ko. I have to find him and kill him para sa ikakatahimik ng konsensiya ko.

Balisa akong naglalakad paalis ng hotel na tinutuluyan ko, hindi ako matatahimik hanggat alam kong nagmamasid lang sa paligid ang sira ulong yon. Para na akong sasabog dahil sa takot na nararamdaman ko na parang ayaw kong gawin ang pinapagawa sa akin.

Itong taong to ay totoong may sakit sa utak para ipagawa sa akin ang krimen na sapilitan. Hindi ba niya alam na babae ako, hindi ako sanay na pumatay !! for pete sake, knowing na hawak niya ang magulang ko ay hindi mawala sa utak ko ang pagiisip ng alalim kung anon a bang nangyayari sa magulang ko.

Para akong nakahawak sa nakakatusok na tinik sa problemang kinahaharap ko. nagdurugo ang puso ko dahil wala akong magawa kundi ang gawin ito, hindi ko mapigilan na hindi mapaluha at mapahagulgol sa daan. Wala na akong pakialam sa makakakita sa estado ko, siguro magpapakamatay na lang din ako dahil hindi ko masisikmura na maging isang mamatay tao dahil sa napilitan lang ako.

Mabilis akong naglalakad hanggang sa tumunog ang Cellphone ko, kinuha ko yun at tinignan ang message na bagong send palang. Nakasulat doon kung saan matatagpuan si Ace at bronze, kaagad akong napaisip ng kakaiba hanggang sa napangiti ako.

Nag send back ako sa kanya.

" Papatayin ko si Bronze tutal wala na akong kasiguraduhan na bubuhayin mo ang magulang ko.. kaya parehas na lang sila ni ace ang papatayin ko.." wala sa sarili kong sabi, hindi ko na alam ang ginagawa ko pero sa tuwing binibigkas ko ang pangalan ng bronze nay un ay kaagad akong napapangiti na para bang nasasabik na akong gawin ang ipinapagawa niya sa akin.

Binaliw mo ako kung sino ka mang caller ka, kaya humanda ka sa akin dahil ikaw ang mababaliw sa ating dalawa sa gagawin ko sa iniibig mong hayup ka.

Narrator POV

Tuluyan na ngang nilamon ng kadiliman ang pagiisip ni bella habang si Mark naman ay nanggagalaiti sa kanyang kinaroroonan habang binabasa niya ang mga message, hindi akalain ni mark na mas malala palang baliwin ang tulad ni bella.

" hindi maaari toh.." nawawala sa sarili nitong tugon, kaagad tumakbo ng mabilis at iniwan niya si Christian sa kama na naglulupasay dahil natigil ang kanilang mainit na tagpo ni Mark.

Kasing bilis ng kidlat ang kilos ni Mark na para bang nauubusan na siya ng oras dahil sa ginawa niyang na naging karma para sa kanya.

" wag na wag kitang maabutang buhay Bella dahil pag naabutan kitang buhay sa kinaroroonan mo pahihirapan kita buong buhay mong babae ka !! " bakas sa tono ng pananalita ni mark nag alit nag alit ito at sa sidhi ng galit nito ay para na siyang isang baliw na tao na kahit sinong makita siya sa daan ay pagiisipan siyng isang takas sa mental.

Sa kabilang banda naman ay nakangiting papalapit si Bella sa kinapupwestuhan nila Bronze, kita sa mata nito ang paghahangad na patayin kaagad si bronze at hindi na patagalin ang buhay nito, pero bago yun ay gustong unahin ni bella ang pangarap niyang kasintahan. dahil nasasaktan siya sa tuwing nakikita niya ang dalawa na nagsasama ng masaya.

Nakalapit si Bella kina Bronze at Ace kaagad naman siyang sinimangutan ni bronze dahil sa presensiya ni bella sa kanila. Kunyare ay niyayakap ni bella si ace pero lihim na niyang hinugot ang kutsilyo sa likuran niya habang nakamasid si bronze sa karagatan.

Walang pangaalinlangan niyang sinaksak malapit sa puso si ace, napasigaw ng malakas si ace dahil sa hapdi ng pagkakasaksak ni bella kay ace, napadako ang nagdidilim na tingin ni bella kay bronze.

Marameng tao ang nakakit sa nangyari at napasigaw dahil sa kalunos-lunos na nakita nila kung paano saksakin ni bella si ace. Hanggang sa napatingin si bronze sa dako ni ace, kaagad na tumulo ang luha sa kanyang mata na para bang sinaksak siyang ng ilang libong beses sa kanyang puso dahil nakikita niya ang mahal niyang nakaratay sa sahig at duguan.

" Ace !!!! " napasigaw sa takot si bronze hanggang sa napatakbo ito sa kinaroroonan ni ace, kung saan ito nakahiga at duguan.

" ACE !!!!!!" naghihinagpis na sigaw ni bronze habang hawak niya ang katawan ni ace na ngayon ay nababahiran na ng dugo pati ang kamay niya ay nagmistulang kulay pula dahil sa dugo na nanggaling kay ace.

Hindi namalayan ni Bronze na nasaksak na din siya ni Bell dahil nadala siya ng paghihinagpis niya kay ace, halos mawala sa ulirat I bronze dahil sa sakit na nararamdaman niya dahil malapit rin sa puso ang saksak na natamo niya kay Bella.

Hanggang sa isang malakas na putok ng baril ang umalingaw-ngaw sa paligid. Hindi pa man nawawalan ng malay si bronze ay nakita niyang nakabulagta na sa sahig si Bella na may tama ng bala sa ulo niya. hanggang sa unti unti na siyang nilalamon ng kadiliman.

Pero bago pa man lamunin ng kadiliman ang kayang paningin ay nakita niyang mabilis na naglalakad si mark sa kanilang kinaroroonan niya hanggang sa pumikit na ang kanyang mata.

/ tingin nyo, nakakalungkot ang chapters na ito at sobra talaga akong napaiyak habang ginagawa ang chapter na ito.. I want to tell you guyz na dalawang chappy na lang ang libro na ito at magtatapos na ang tambalang ace at bronze.. sa tingin nyo paano magtatapos ang pagmamahalan ng dalawa ? may happy ending bang magaganap o isang trahedya ang mangyayari sa kanila tulad ng love story nila Romeo and Juliet ? please I need your support xD in this kahit anong kahihinatnan nito ay wag magagalit dahil isa lang naman akong bitter na tao.. pero pag naawa ako baka buhayin ko sila /