Let The Love Begin (Book 2)

Chapter 19

Chapter 19

Nagpaalam na ako kay Dwight na mauna na ako sa Hospital dahil may dadaanan pa naman ako sa isang restaurant. Sana magising na si Papa at makain na yung Pie na ibibili ko sa kanya.

"May I take my order?"Sabi ko sa counter.

"Here"Inabot na sa akin kaagad.

"Thank you"sabi ko at umalis na ako. Papalabas na sana ako but someone I bumped it, kaya nalaglag ang dala kong pie.

"Sorry, Miss"His voice it seems familiar to me. I raised my head to see him at doon nanigas ang mga mata ko na makita ko ang lalaking nasa harapan ko ngayon. Naibagsak ko ulit ang pie na hawak ko.

I clenched my hand, bakit andito ang lalaking ito?. Bakit? Ano ang ginagawa niya sa Pilinpinas ngayon?. Alam ko umalis na siya pag katapos nun ...pero bakit?. Tangna! Sino ang magappaliwanag sa akin bakit andito siya?.

"Came---"Before he utter, I slapped him as I can. Wala na akong pakialam kung nakatingin na ang maraming tao dito sa restaurant.

"Ang kapal ng mukha mong bumalik pa dito?!!"I slapped him again and again. Hindi ko mapakalma ang sarili ko pag pumapasok sa isip ko ang gagawin niyang pambababoy sa akin.

Tangina talaga! Bakit nagpakita pa siya sa akin?!. Okay na ako! Ayos na kami bakit lumabas pa siya!!. Sabi ko papakawalan ko na pero sa tuwing nakikita ko siya...bumabalik lahat!!

"Ayos na ako....bakit ka pa nagpakita?."Madiin na sabi ko sa kanya before I'll go I slapped him again.

"I don't wanna see your face"Hindi maalis ang inis ko sa lalaking nakatayo ngayon sa harap ko.

"I heard that you and Dwight maayos na?. Tsk! Ang dali mong napatawad ang isang iyon?"Naka ngiwing tanong niya sa akin.

"Why? Bakit hindi ko mapapatawad si Dwight? Ako at siya ang biktima dito...at ikaw ang may pakana lahat"

"I'm not a master mind, I'm just a follower"Kahit nagtataka ako sa sinabi niya hindi ko na siya sinagot pa. Kasi parang mas tumatagal mas nagiinit ang dugo ko kay Drake.

Ang tanga kasi ng puso ko bakit tumibok ng ganoon. Ay, wait! Hindi nga pala ang puso ko ang may gusto ng araw na iyon.

Pumasok na ako sa sasakyan ko at napadukdok sa manibela. Hikbi lang ako ng hikbi dahil....ang linawa ng ginawa niya sa akin nun, Muntik na akong babuyin ng lalaking iyon. Muntik na akong mabababoy!. Kung natuloy man iyon...wala na akong mukhang ihaharap sa ibang tao...wala na akong mukhang ihaharap kala Papa.

Pinaandar ko ang sasakyan ko at itinabig sa ibang lane. Hindi ako pupunta ng hospital, pupunta muna ako kay Mama. I turned off my phone para hindi nila ako matawagan.

Isa lang naman ang pupuntahan ko eh...si Mama. Nang makarating ako umupo ako kaagad at niyakap ang aking mga tuhod kasabay ng pagtulo ng aking mga luha.

"Ma, ito na naman ako...umiiyak sa puntod mo. Sorry...Ma"

Dwight Lopez

Nakarating na ako sa Hospital at kaagad kong hinanap si Cameron pero wala siya sa loob ng kwarto. Nakita ko lang ang mga ate niya doon na nagbabantay.

"Dwight, asaan si Cameron?"Tanong sa akin ni Ate Clein habang pinupunasan si Tito.

"I thought she's here. Pinauna niya po kasi akp dito eh"Nasaan ba siya?.

"Tawagan mo"sabi ni Ate Pin na may nakakalokong ngiti sa akin.

Alam na nila na maayos na kami ni Cameron at hinihintay nalang raw nila ang magaganap na kasalan. And they say...hindi na raw magiging matandang dalaga si Cameron dahil may prince charming na itong dumating and that's me.