Chapter 15: Making Decision

835 31 0
                                        

ELISHA'S POV

Andito ang mga pulis sa kusina namin, and kamuka lang ng nangyare kay Manang Fatima, ay ganun din ang nangyari kay Manang Roxy.

Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko dahil parang ang pasko namin ay malungkot.

Mga bandang 5:00 na nang makarating ang mga pulis at ang sabi ni Kuya ay nakatanggap daw siya ng balita sa mga 3 magjowa.

Hindi na daw sila saamin magpapasko at mag babagong taon dahil takot silang mamatay, well mga weak.


"Ang sabi ng mga pulis ay kung ano ang kinalabasan ng resulta ni Manang Fatima ay ganoon din kay Manang Roxy, at nakita rin nila na nabasag ng suspek ang salamin sa kusina kaya naman agad agad nila itong pinalitan." sabi ni Brandon.

"Damn, kailangan na nating umalis dito sa ayaw at sa gusto niyo." usisa ni kuya at nagsimulang mag-impake.

"E kamusta sina Manang Julie, Manang Fe at Manong Robert?" tanong ko naman kaya napatigil bigla si Kuya.

"Isasama natin sila pero bago tayo umalis dito ay ipapa abandonado natin ito at hintayin nating bumalik galing sa Pinas ang Magulang natin." said Kuya at dali dali niyang kinontak si mama at sinabi lahat ng mga nangyayari kaya naman uuwi agad sila.

"Bro, Tawagin ko lang sina Manang at Manong para makapag-imapake na din sila." sabi ni Brandon at paalis na sana sya pero tinawag ko siya...

"You're coming with us?" tanong ko.

"For you." sabi niya at tinignan ko naman si kuya na nakangiti habang nag-iimpake.


Anong nangyari sa dalawang to? Kung ganyan ang sagot ni Brandon ay dapat nakasimangot si Kuya pero hindi eh, nakangiti.


"Kuya.. Saan tayo pupunta niyan.." Tanong ko at pinakita niya ang letrato saaken na galing sa malaking kahon na ginto-ginto.

"Hala? Yung pinuntahan natin dati?" tanong ko at tumango naman siya bilang sagot.

"Don't worry about our life in here. It will be alright after we solved and we know what we really are." sabi niya.

"What do  you mean?" tanong ko.

"Damn, hindi mo pa nga talaga naaalala lang lahat. Well, kapag pumasok at nanirahan tayo doon ay titigil ang paggalaw ng mundo dahil nasa ibaba tayo ng lupa, iikot at aandar lang ito kapag sinabi kona kaya matitigil ito sa ayaw at gusto ng mga tao. Hindi sila mamamatay pero ang utak nila ay mag-iiba at tatanda din sila at ang mga nasa utak nila ay mag-iiba na ang panahon at ganoon din saatin pero ganon pa rin ang mga gusali." sabi niya na ikinamangha ko, well that's my brother.

"Well, shower lang ako." sabi ko at dali-dali namang pumunta sa banyo at kumuha ng damit.


Nasa banyo ako ngayon at nasa bathtub nagpapahinga at nag-iisip isip.


"Elisha anak ko..." isang bulong ang narinig ko kaya naman napamulat ang aking mga mata ng wala sa oras.

"Sino ka?! Nasaan ka?!" tanong ko dahil hindi ito kaboses ng daddy namin.

"Huwag na kayong umalis dahil isa isa ko kayong papatayin! HAHAHAHAHAHA!!" kasabay neto ay ang paghalakhak niya na animo'y isang demonyo.

"Hindi mo kami mapapatay! Walang masama ang makakatalo sa kabutihan!" sabi ko at may biglang kumatok sa banyo ko..


Tok tok tok!


Kasabay ng pagkatok ay biglang nawala ang bumubulong at nagsasalita.

"Elisha.. Bakit ka sumisigaw.." tanong ni kuya dahil alam ko ang boses niya.

"Ah.. Eh.. wala" sagot ko naman sinabi niya na bukas na daw ang uwi nina Mama at Papa kaya kailangan ay naka handa na kami.

Lumabas ako ng nakapajama at nakita ko si Brandon na nakahiga sa kama ko.

"Hmm.. Wag kang makatingin saakin na para bang rereypin ki--" pinutol ko ang pagsasalita niya at binato ko siya ng towel.

"Sino nagsabi saiyong pwede kang pumasok ditong hayop ka?!" tanong ko.

"Chill, Bunso ikaw naman.. Pinapasok ko lang siya dito sus tayo ang matatabi at hindi kayo maliwanag?!" saad ni kuya.

"Oh, labas na dyan werewolf." sabi ko at tinaasan siya ng kilay.

"Hala, kala ko pa naman mag threeso----" pinutol ni kuya ang pagsasalita niya.

"Three solo bed ang ibig niyang sabihin dahil balak niyang magsama sama nalang tayo sa isang kwarto para safe pero iba iba ang kama pero hindi ako pumayag." sabi ni kuya at iyon ay ikinagaan ng loob ko.


Lumabas na nga si Brandon at ini-lock ni kuya ang pintuan at pareho kami ng pajamas, terno.


"Kuya..Alam mo b--" pinutol niya ang sinabi ko.

"Oo, alam ko gwapo ako." pagtuloy niya.

"Hindi.. Parang may kamuka ka kasi eh." saad ko.

"Oo, si Justin Bieber at muka akong adik.. adik sayo." saad niya at tumawa nalang ako kahit hindi nakakatawa.

"Hindi.. Kamuka mo si Brandon.." sabi ko at tumawa naman siya ng malakas hindi ko alam pero ipinakita ko ang phone ko.

"Ito oh parang kamuka niyo ung Martinez Twins.." sabi ko at ipinakita ang letrato pero hindi naman nila ito kahawig as in dahil mas pogi ang kuya ko dito.

" sabi ko at ipinakita ang letrato pero hindi naman nila ito kahawig as in dahil mas pogi ang kuya ko dito

Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.

"Ugly shits, mas pogi pa ako diyan." sabi niya. See? Mas gwapo kuya ko told ya.

"Anyways.. Sure kana ba sa desisyon mo?" tanong ko sakanya.

"Not my decision but our decision because all of us agreed." saad niya.

"Eh.. papaano iyon kung may mamatay uli bukas.." sabi ko at hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko.

"That will never happen anymore because our kitchen is under investigation at sina Manang Fe, Manang Julie at Manong Robert ay tabi tabi na sa Guest Room samantalang si Brandon ay nasa kwarto ko." sabi niya pero papaano napapayag ni Brandon na pumasok at matulog siya sa kwarto ni kuya?

"Eh kuya, how come he can enter your room?" tanong ko at ngumiti siya.

"It's my decision because it's my room and he knows already everything.." pagkakasabi niyang iyon ay inantok na ako kaya niyakap niya ako at natulog na ako dahil rin siguro malamig..


_____END OF CHAPTER 15_____

Highschool MysteryTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon