Highschool Mystery

Chapter 18: No Christmas

ELIJA'S POV

Nang sinigurado kong tulog na ang lahat I went to the basement at nandoon lahat ng mga kapangyarihan na kumokontrol sa mundo.

Sinalubong ako ng mga kawal namin  na sa basement lang sila maaaring pumunta o tumambay.

"Bienvinido de nuevo el principe de los vampiros.." salubong saakin ni Zagan ang kapatid ng aking tito at ang nagbabantay rin dito.

Winelcome lang nila ako kaya ngumiti ako at dare-daretso akong pumunta kay lolo at hindi rin naman ito natutulog.

"Kamusta ang prinsipe na magiging hari?" tanong saakin ni lolo Oliver.

"Good." sabi ko na lamang dahil gusto kong puntahan ang mapa ng mundo namin upang alamin at kabisaduhin ito.

"Wala ka bang balak na gawing bampira ang kaibigan mong asong lobo?" tanong niya saakin kasabay neto ay ang pag-inom niya ng dugo na biniktima niya kanina.

"At bakit ko gagawin ang isang katarantaduhan na iyon?" sarkastiko kong sambit.

"Para dumami ang lahi natin at.." 

"At para magkaroon siya ng mapapangasawang tao at mauulit nanaman ang mangyayari?" pagtutuloy ko.

~~~FLASHBACK~~~

"Kumuha ka ng mapapangasawa at dalhin mo siya rito upang maging reyna at ang magiging anak niyo ay ang mag-aari ng kaharian ng mga bampira." ani ni Oliver

"Opo, ama iyong gusto ay aking susundin." pangako ko sa aking mahal na ama at lumabas sa mundo ng mga tao at doon ko natagpuan ang babaeng nagpatibok ng aking puso.

"Hello, Miss." ani ko

"Magandang umaga!" sabi niya saakin at napangiti naman ako doon

"Ako nga pala si Abigor, maaari ko bang malaman ang iyong pangalan?" pagpapakilala ko.

"Ako si Amanda.." napakagandang pangalan hindi ba.

~~~END OF FLASHBACK~~~

"Hindi naman iyon ang gusto kong mangyari per----" pinutol ko ang pagsasalita niya

"Pero iyan ang sinabi mo kay ama noon!" pagsagot ko dahil hindi kona matiis ang aking hinanakit sakaniya.

"Bahala ka na sa kung anong gusto mong gawin at ---" pinutol ko ulit dahil ayoko siyang gumagawa ng desisyon.

"At ako ang maghahari ng kaharian kaya lahat ng sasabihin ko ay iyong susundin kung hindi kamatayan ng iyong buhay ang kapalit." saad ko at lumabas na doon para pumunta sa kusina at doon ko natagpuan si Brandon.

"Bro, anong pwedeng almusal?" tanong niya saakin

"Dugo." daretso kong sagot.

"Hindi naman ako kumakain nun eh."

"Hindi naman talaga iyon kinakain dahil iniinom yon." sabi ko at ngumiti nalang siya sa kabobohan niya.

"Edi lalabas muna ako dito at hahanap ng pagkain sa labas." saad niya pero pinigilan ko siya at ako na ang nag presintang gawin ito.

"Pangako mo muna saakin na kahit anong mangyari ay hindi mo papabayaan si Elisha." sabi niya at tumango naman siya at nangako.

Lumabas ako mula dito at nakita ko ang mga taong naka steady..

"Where is the nearest Convenience store here..AHA!" ng makita ko ang pinakamalapit mula sa aking pagkakalipad ay dali-dali akong pumunta doon.

Kahit lumipad ako habang papunta doon ay ayos lang dahil hindi naman ako nakikita at ang mga utak ng tao ay kontrolado ko.