MAHKUM

Korkusuz Korkak(3.Bölüm)

"Kenan"diye mırıldandı.Dudaklarını endişeyle dişlemeye başlamıştı bile.

Elini kalbine koydu.Korkudan hızla çarpıyordu.Adam hareketlerini yanlış anlamış olacak ki

"Gelen sevgilin mi?"diye sordu.Kaşları çatılmış sesi imtemsizce soğuk çıkmıştı.

"Haa"diye bir nida firar etti dudaklarından.Adamın ne dediğini fark edememişti.

Aa şey hayır kuzenim."dedi kapıya endişeyle bakarak.

Azraaa"diye tekrar seslenen kenanla eli ayağı birbirine girmişti.Ne diyecekti şimdi kuzenine?

*****

Demek arkadaşın?"diye soran kenana döndü bakışları.

"Ha şey evet."deyip ardından sahte olduğunun belli olmamasını umduğu bir gülümseme kondurdu yüzüne.

Kenan'ın yeni bir soru soracağını fark edip aklına gelen ilk şeyi söyledi.
"Aa ben pastaneden tatlı getirmiştim.Çok güzel yeriz demi"

Kafasını gergince sallayan kuzenine bakıp hızla mutfağa gitti.Kenan dikkatli bir adamdı.Hareketlerinde bir tuhaflık olduğunu sezermiş gibi davraniyordu.

Gergin ve asabi bir tavırla yaklaşıyordu mert'e.

Mertse onun tavırlarıda bir değişikti.Kıvranan tavırları hoşuna gidermiş gibi davraniyordu.

Azra alelacele getirdiği tatlıdan tabaklara koydu.O ikisini yan yana bırakmakla pek doğru yapmamış gibi hissediyordu.

Kenanda tam gelecek zamanı bulmuştu doğrusu.Hızla oturma odasına girdi.

"E siz nerden tanışıyorsunuz?"diye soran kenana çevirdi bakışlarını.
Hiç tatmin olmamış gibi her sorudan sonra bir yenisini ekliyordu.

Tabakları sıkı sıkı tutuyordu çünkü ellerinin titrediğini anlaması pek işine gelmezdi.Tabakları önlerine koyup küçük berjere artı kendini.

Sen anlatmak ister misin mert?"dedi
Birde şimdi yalan uydurmakla uğraşamazdı.Korkudan hızla çarpan kalbi ve titreyen elleri onu daha çok geriyordu.

Mert hafifçe kafasını sallayıp kenana çevirdi bakışlarını.
"Birgün yolda giderken önümde
bir kaza oldu.Arabanın biri yaşlı bir teyzeye çarpıp kaçmıştı.Yanına koştuğum sırada azrada olayı görüp gelmiş.Birlikte hastaneye ordan karakola geçtik.O kargaşa da telefonlarımız karışmış. Sonrasında iyi anlaşmaya ve dolayısıyla konuşmaya başladık"dedi bir nefeste.Yalan konusunda uzman bir adamdı işi gereği.Aklına gelenleri öylece sıralayı vermişti.

Azra adamın söylediği yalanı sanki gerçekmiş gibi gayet rahat ve sakince anlatmasına şaşırmıştı.Ama kenanın ona dönen bakışlarıyla hızla kendini toplamıştı.

"Hımmm"dedi kenan memnun olmamış gibi bir ifade sirayet etmişti yüzüne.Başka soru sormak yerine konuyu değiştirmeyi tercih etti.

"Annem aramış bugün seni ulaşamayınca okul çıkışı bir bak azra ne yapıyor dedi.Bayadır gelmiyorsun özledi seni"dedi hayran bakışlarını esirgemeden azraya dikerek.

Ah bugün kafe çok kalabalıktı ondan pek telefonu bakamadım.En kısa sürede uğrarım halamın yanına."dedi kafasını tatlısına indirirken.

Gerçekten çok b*ktan bir durumun içinde kalmıştı.Evinde tanımadığı adamla resmen kuzenine yalanlar sıralıyordu. Yarın birgün kenan sormaz mıydı arkadaşın nerde hiç görmüyoruz diye.
Pek arkadaşı olan biri olmayınca dikkat çekmesi normaldi.
Düşüncelerine öyle dalmıştı ki birbirlerine ters ters bakan iki adamı görmemişti.

Kenan her ne kadar gitmek istemese de arkadaşına sözü vardı gitmese ayıp olurdu.

Hızla kalktı ayağa.
"Neyse sonra görüşürüz kuzen benim bir yere yetişmem lazım."deyip azraya sarılmıştı.

Her ne kadar istemese de mertlede tokalasip evden ayrıldı.Azra giden kenanla derin bir soluk bıraktı.
"Huhhh"deyip koltuğa attı kendini.

Dikkatle kendisine bakan adama çevirdi ardından bakışlarını.
"Ne.Ne bakıyorsun öyle?"

Mert hafifçe kafasını iki yana sallayıp genç kıza çevirdi bakışlarını "O adamın kuzenin olduğuna emin misin çimen göz?"

"Ne saçmalıyorsun inan anlamıyorum."
dedi kaşlarını kaldırırken

"Kuzenin sana abayı yakmış küçük, kör müsün sen?"

Azranin duyduğu sözlerle kaşları havalandı.
"Neeeeeeee.Hahhh!Ne saçmalıyorsun o benim abim gibidir nerden çıkardın bunu?"

"Göz doktoruna gitmelisin çimen göz"deyip ayaklandı.Daha fazla burda kalmasının bir anlamı yoktu.Hava iyiden iyiye kararmaya başlamıştı zaten.Her türlü sıvışırdı.

Ayağa kalkan adama ne oluyor dercesine baktı.

Mert genç kızın ifadesiyle bir kahkaha savurmustu.
"Bakıyorumda iyi alıştın bana küçük."deyip azranin yanağından makas alıp kapıya doğru yöneldi.

Şaşkın şaşkın bakan kıza bir baş selamı vererek çıktı evden.Simdi gidip kendisini hengâmede bırakanların hesabını kesmeliydi.Eve dönüp son bir baktı ve çöken karanlığın arasında kayboldu.

Azra bugün yaşadıklarının gerçek olduğuna inanamıyordu. Aksiyon filmlerinden çıkmış bir sahneye ev sahipliği yapmıştı sakin hayatı.Gozlerinin önüne düşen kömür gözlerle"saçma"diye mırıldanıp odasına doğru yol aldı.Bugünlük bu kadar aksiyon yeterdi.

Gidip uyumalıydı. Uyuyup bu gün yaşadığı saçmalıkları unutmalıydı.
Odasına adım attığında yüzüne çarpan rüzgara anlam veremedi.
Bakışlarını cama çevirdi. Sonuna kadar açılmıştı.Korkuyla kafasını çevirdi arkasında bir bedenin olduğunu hissetmesiyle bedeni buz kesti.

Ve bölüm sonu en güzele emanet olun.🌸
Hayırlı ramazanlar🌿
Sınır:40 vote 20 yorum