Chaeyoung's
Malapit na akong mag-umpisa pero wala pa rin si Lisa. Nakalimutan na naman ba niya? Ayshh. I can't with this kid.
"Babe! Call her please. I missed her so much."
And Jisoo being whipped called her in an instant.
"Yah! Lisayah! Where the hell are you?! Malapit nang magsimula."
"..."
"Kapag wala kang inabutan dito, sinasabi ko sa 'yo tuluyan ka na naming kalilimutan."
Ow. Angry Jisoo's scary, but I love her. Yah! Whipped Park Chaeyoung, I mean Kim Chaeyoung.
Yes, kasal na kami. Meron na rin kaming isang cute little girl. She's here with us. Kidding. Bawal ang bata rito. After mawala ni Jennie para kaming namatayan. Parang naulit ang nangyari, katulad nang biglaang pagkawala ni Lisa. Hindi namin siya mahanap. Kahit sina Tita hindi alam kung saan nagpunta si Jen. It's been three fckng years. At katulad ng kung paano namin nasaksihan ang pagiging miserable ni Jen ganoon din si Lisa. Ito ba talaga ang purpose in life namin? Ang palaging saksihan kung paano sila unti-unting nilulunod ng kalungkutan?
Three fcking years, Jen.
Halos every night nasa bar si Lisa. Nagpapakalunod sa alak. Pero never niyang ginawang mambabae. Iinom lang siya tapos iiyak. Ikukwento kung gaano niya kamahal si Jen. Kung gaano siya nangungulila, kung gaano niya gustong bumawi. The hell, paulit-ulit lang ang kwento niya at paulit-ulit lang din ang sakit na idinudulot no'n sa kaniya.
Every 23rd of the month isasara niya ang café, lalo na kapag September. Maghapon lang siya sa loob. At hindi namin alam kung anong ginagawa niya. Bawal siyang tawagan. Bawal puntahan. Bawal kausapin. Lahat bawal. Maybe she's celebrating thier monthsary? Anniversary? We don't know either, kasi wala namang dapat ipagcelebrate. 23rd was the worst date for them. Or maybe I was wrong?
"Baby!"
Ha?
"Babe!"
Fck ano ba?!
Tinapik ako ng asawa ko. Damn! Sarap sa ears.
"Earth to my wife, pleaseu."
"Yes babe? What is it again?"
"Magsisimula na, akyat ka na."
Yeah, same routine. My piano and myself.
Nagpunta na akong stage. Isinisigaw nila ang pangalan ko at nag-umpisa na akong tumipa.
"I can feel her breath
As she's sleeping next to me
Sharing pillows and cold feet
She can feel my heart
Fell asleep to its beat
Under blankets and warm sheets
If only I could be in that bed again
If only it were me instead of her-"
Tumingin ako sa paligid. Then I saw her. My bestfriend. Pukto ang mata. At hindi ko nakakalimutang 23rd ngayon. Tumingin siya sa akin at ginawaran niya ako nang tipid na ngiti. I missed our old Lisa. Our bright Lisa. After that cheating incident akala ko hindi na siya babalik sa pagiging masayahin pero no'ng ikinasal sila unti-unti siyang bumabalik sa dati. At alam kong nakabalik na nga siya. At ngayon muli na naman siyang naliligaw. Please, Jen come back. You're home is waiting. Be her light again. Nginitian ko siya pabalik.
Patuloy lang ako sa pagkanta. Holy sht!
Is that Kim Jennie?!
Gusto kong bumaba ng stage para makasigurado, pero bigla siyang nawala sa paningin ko. Am I seeing things?
YOU ARE READING
Like We Used To [COMPLETED]
FanfictionGaano ka kasigurado sa mga bagay na hindi sigurado? Nakahanda ka ba sa posibleng pagkatalo? Sa muling pagkatalo? Hanggang saan ka dadalhin ng pag-ibig at pagkakamali?
![Like We Used To [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/184893251-64-k693383.jpg)