Supernatural

κεφάλαιο 9

<<Σήκω είναι 7:40>> φωνάζει η μαμα μου και πετάγομαι από το κρεβάτι. Τα νεύρα μου.
<<Γιατί με ξυπνάς είκοσι λεπτά πριν μπούμε ρε μαμά;>> Φωνάζω καθώς ψάχνω ρούχα για να βάλω.
<<Ήρθα και σε ξύπνησα τουλάχιστον 3 φορες αλλά ήσουν σαν πεθαμένη. Σίγουρα είσαι καλά παιδι μου;>>
<<Μαμά, καλά είμαι>> είπα και κατευθύνθηκα προς το μπάνιο μαζί με τα ρούχα ώστε να κάνω γρήγορα. Σήμερα επέλεξα να βάλω ένα μπλε τζιν και μια μαύρη φούτερ μιας και έχει λίγο κρύο εξω.
Έπλυνα το πρόσωπο μου και τα δόντια μου και έπειτα, ετοίμασα την τσάντα μου.

-Γιατι δεν την έκανες χτες βράδυ;

Για-

-Α ξέχασα. Σκεφτόσουν εσένα και τον Hardin να σαλιαρίζετε. Κυρίως τον Hardin με αυτά τα μπράτσ-

Φωνουλα.. δεν ξες τι λες, σκάσε

-Κανε με

Ου ανώμαλη μου την πέφτεις;

-Εσυ μου την πέφτεις

Πω φύγε από το κεφάλι μου.

.

Έτσι μπράβο.

Αφού ντυθηκα και έβαλα τα vans μου, η ώρα είχε πάει 7:50. Τελικά είναι γρήγορη. Κάνω βήματα μέχρι την πόρτα.

Κάτσε Ώπα.

Περίμενε.

-Τι είναι μωρέ;

Μake up.

-Ωραίοςς

Σκάσε δεν το κάνω για τον Hardin.

-Ειπα εγώ κάτι τέτοιο;

.

-Προδώθηκες φίλη

Στα τσακίδια φωνουλα.

Τέλος πάντων, ας γυρίσουμε στην πραγματικότητα.

Τοποθέτησα λίγη μάσκαρα μαζί με λίγο κονσιλερ για τους μαύρους κύκλους. Λες να αρεσει στον Hardin αν βαφτω;

- οφ κορς ?

Έχεις δίκιο. Πρόσθεσα λίγο άι λάινερ στο μάτι και ένα ροζ έντονο κραγιόν. Φυσικά είμαι γρήγορη οπότε η ώρα πήγε μόνο 7:55. Ευτυχώς πρώτη ώρα έχω Φυσική και αυτή αργεί κάθε φορά να μπει στο μάθημα.

Αφού πήρα τα κλειδιά και το κινητό μου όπως πάντα, ψεκασα και λίγη κολωνια και ξεκίνησα προς το σχολείο με χαμόγελο ως τ'αυτιά ξέροντας ότι θα τον συναντήσω.

(...)

<<Μα που είναι;>> μουρμουρίζω σιγανά.

Γιατί δεν ήρθε στο μάθημα ακόμη;
Αν έπαθε κάτι;

-Χαλαρωσε κοπέλα, καμία κοπάνα θα έκανε.

Ξεφύσηξα και παρακολούθησα αναγκαστικά το μάθημα χωρίς αυτόν δίπλα μου για παρέα.
Ήταν τόσο ήσυχα και άδεια.

-Λογικο να ήταν αδεια αφού δεν ήταν εκεί. Τσιλ, θα έρθει

Φαίνεται φωνουλα είσαι η μόνη φίλη που έχω. #φορεβεραλονε

Όταν χτύπησε το κουδούνι όλοι άρχισαμε να μαζεύαμε τα πράγματα μας αφού είχαμε γυμναστική μετά. Ο Hardin δεν είχε έρθει ακόμη. Τότε ακούω μια φωνή από πίσω μου <<συγνώμη;>> γυρνάω και βλέπω μια κοπέλα με μαύρα μαλλιά και καφέ μάτια, λίγο πιο ψηλή από εμένα να με κοιτάει χαμογελαστά. Σε εμένα μιλάει; <<Σε εμένα μιλάς;>> ρωτάω έκπληκτη. <<Ναι καλέ>> λέει γελώντας.

<<Ααα εμ.. μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι;>> Ρωτάω νιωθωντας αμήχανα γιατί έχω καιρο να μιλήσω σε κάποιον εκτός από τον Hardin, που αν δεν ήταν αυτός , θα ήμουν κυριολεκτικα ολομόναχη.

<<Εμ όχι δεν χρειάζομαι κάτι αλλά σ' ευχαριστώ.>> Λέει χαμογελώντας γλυκά. Ήθελα να την ρωτήσω γιατί ήρθε αλλά μετα σκέφτηκα ότι θα ήταν κάπως αγενες. <<Φέρνω τα πράγματα μου να κάτσω δίπλα σου, μιας και είσαι μόνη>> λέει.
<<Δεν γίνεται, καθομαι με άλλον>> λέω κοιτώντας την.. απολογητικά; Όχι, γιατί απολογητικά; Αφού καθομαι με άλλον. <<Όντως; Και που είναι αυτός ο άλλος;>>
<<Εε.. δεν έχει έρθει σήμερα.>> απαντάω
Χαμογελάει. <<Σιγά μωρε>> λέει και τοποθετεί τα πράγματα της δίπλα μου.

<<Δεν θέλεις να αποκτήσεις και εσύ μια φίλη;>> Έχει δίκιο. Δεν θα γίνει και τίποτα αν κάτσουμε για λίγο μαζί.

(...)

Τελευταία ώρα.

Δεν έχει εμφανιστεί.

Το κεφάλι μου πάει να σπάσει από τα σενάρια που έχω δημιουργήσει όπως:

1) πλακωνεται με άλλον λύκο

2) είναι στο νοσοκομείο

3) πεθαίνει

4) με αποφεύγει

-Η απλά κοιμάται....

Μπορεί κι αυτό.
Αλλά ανησυχώ ρε γαμώτο. Έκανα κάτι λάθος την προηγούμενη φορά;

-Ολα σωστά τα έκανες, μην ανησυχείς. Σκάσε επιτέλους να κατηγορείς εαυτό σου για όλα. Αααιντε.

Γουειτ.. με παρακολουθείς;

ΙΙΙΙΙ ΣΤΑΛΚΕΡ.

Είσαι κρίπι.

-Βαρέθηκα να μιλάω, πάω στο κρεβάτι μου τσαο.

Τσακιδια.

<<Μπορείτε να φύγετε>> ανακοινώνει η καθηγήτρια και όλοι αρχίζουν και εξαφανίζονται μέσα σε δευτερόλεπτα σαν να βγαίνουν από φυλακή.

Άσε, το σχολείο είναι χειρότερο από την φυλακή.

Πω πρέπει να διαβάσω και για το τεστ αγγλικών τώρα.. <<υπέροχα>> μουρμουρίζω.