Abimin Kankası || Texting

AK/31

Selam.

Öncelikle herkes kulağını gözünü hatta burnunu dört açıp şurayı okusun pls

İLERDE OLACAKLARDAN BEN SORUMLU DEĞİLİM MAKFKGKFKGKFL

Bu bir ön duyurudur.

Thanks.

İyi okumalar.

...

"Ders bitmiştir."

Hocanın son söyledikleriyle sanki bana özgürlüğümü geri vermiş gibi sevinçle bir nefes aldım. Hızla kalemi fırlatır gibi çantama attım. Defterimi kenara çekip ellerimi birleştirdim. Ve kafamı kollarımın arasına gömdüm.

Başım ağrıyor, gözlerim acıyordu.

Dün şahit olduğum şeylerden sonra bir gram uyumamıştım. Daha doğrusu uyuyamamıştım. Ve sıfır uyku ile sabahın sekizinde okula gelmiş, 2 ders programlama dillerinin ardından bir derste algoritma işlediğimiz matematik dersine girmiştim. Ve beynim artık isyan bayrağı çekmiş, gözlerim daha fazla açık kalamayacaklarını çoktan söylemişti.

Yine de kendimi zorlayıp ders bitene kadar dinlemeye çalışmıştım. Ne kadar başarılı olduğum konusu tartışılırdı tabi.

Resmen sıranın üstünde uyuyacaktım. Şu an lisede olsam bu durumu pek umursamazdım tabi ancak üniversitedeydim. Kafamı kaldırmadım ancak kendimi uykuya bırakmadım.

Biraz beynimi dinlendirmeye ihtiyacım vardı. Dersliğin kapısının açılması ve ardından kalabalığın sesini duyunca hocanın ardından öğrencilerinde yavaş yavaş sınıfı terk ettiğini anlamıştım.

Sesli bir nefes verdim.

Çok yorgun hissediyordum.

Her ses resmen beynime işliyordu. Uyumamanın ne kadar büyük bir aptallık olduğunu gün içinde sayamadığım kez kadar fazla kendime söylemiştim. Yine de hala bunun pişmanlığını yaşıyordum.

Kızım senin neyine uyumamak?

Gerekirse kendini dövecektin, bayıltacaktın ve o uykuya dalacaktın işte.

Sanki Ateş senden hoşlandığını söylemişse ne olmuş?

Benden mi?

İçimden düşündüğüm şeye sanki dünyanın en komik şakasıymış gibi kahkaha atmak istedim.

Sanki ben olduğumu biliyordu da benden hoşlanıyor diyordum. Alemsin Gece!

Oysa ki ona ilk mesajımı attığımda durumun buralara kadar geleceğini hiç düşünememiştim. Şimdi o tanımadığı, kim olduğunu bilmediği birine karşı hisler besliyor bense bu durumu bilmeme rağmen hala karşısına çıkamıyordum.

"Gece?"

Adımı işitmemle istemeye istemeye kafamı kaldırdım. Bir kaç saniye bulanıklaşan görüntü yavaşça düzeldi. Karşımda bana merakla bakan Buse'yi gördüm.

"İyi misin?"

Kafamı salladım. Sanki kafamı sallayınca beyin sarsıntısı yaşamışım gibi hissetmiştim. Kafam dolu bir bardak gibiydi. Her hareketimde içinden su dökülüyordu.

"Sadece biraz uykum var."

Biraz mı? Gözümden bile uyku damlıyordu.

Gülümsedi. "Eve git bence. Hem son dersimiz programlamaya giriş. Sen o konuda bayağı iyisin. Kendini kötü hissediyorsan kalmana gerek yok."