Achraf, Streetlife

Deel 53

Alwetend Perspectief

De dagen verliepen zoals altijd. De laatste dagen trof Achraf's vader een hoge koorts. Dit werd zo heftig dat hij werd opgenomen in het ziekenhuis. Toen Achraf zijn vader bezocht werden zijn ogen waterig en de enige woorden die zijn vader uitsprak waren. "Niet huilen, je bent geen wijf." Achraf en zijn vader hadden niet de beste connectie tot elkaar maar hun band was onovertreffelijk. Ondanks dat Achraf alle verwachtingen die zijn vader van hem had verwaarloosde hield zijn vader van hem. Zijn vader was trots dat hij zijn 3 zoons had mogen opvoeden op de Islamitische wijze en dat ze allemaal op hun eigen manier ermee om hebben kunnen gaan. Hij was Opa van een droomkindje en man van een Beelschone vrouw zonder ook maar een greintje slecht geweten. Deze man hield van zijn gezin maar was door zijn opvoeding altijd op een hartloos spoor. Geen emoties kwamen er op ook maar 1 dag af. Ondanks dat zijn vader emotieloos was was hij nooit stil. Hij sprak veel met zijn kinderen. Hij leerde ze veel lessen aan. Hij vertelde ze over het leven , over de mensheid, over de zure kanten van de wereld en over hun waarde en respect. Dit maakte de dagen in het ziekenhuis moeilijk elkaar droog te houden. "Huil als ik overlijdt. En dat gebeurt niet" zei zijn vader.

Achraf kwam thuis van het ziekenhuisbezoek en Kauthar was bezig met het stomen van zijn werkkleding. Ze keek op toen ze hem binnen hoorde komen. "Hey." Zei ze lief en Achraf liep haar straal voorbij naar boven. Kauthar raapte al haar moed bij elkaar en liep naar hun slaapkamer waar ze aantrof hoe Achraf een film aan het opstarten was op Netflix. Kauthar haalde een koffer uit de kast en het trok meteen Achraf's aandacht. "Waar denk je dat je mee bezig bent?" Vroeg hij boos. "Ik ga weg ben het spuugzat hier. Je beloofde me miet telleur te stellen, me alles te geven." Zei ze en opende haar klerenkast. Achraf stond op en met een luide klap duwde hij de kast dicht. "Wat heb je nodig. Wat kom jij nog tekort?" Ze kreeg tranen en schudde haar hoofd. "LIEFDE" "ik kan je dat nu niet geven." Zei hij koel en ging op bed zitten. "Dus je houdt niet meer van me?" "Heb ik dat gezegd? Ik gedraag me als een bitch als ik met jou ben. Dat veranderd nu even. Je hebt alle liefde al gehad en je weet hoe het zit." Hij start de film op en spreekt niet meer. "WE ZIJN GETROUWD EN HEBBEN GEEN EENS SEX GEHAD." Achraf sluit de laptop en legt hem op zijn nachtkast. Hij knoopt zijn blouse open en zijn bovenlichaam Kauthar keek adembenemend toe. Achraf tilde Kauthar op en legde haar op bed. Hij kuste haar overal. Van boven naar beneden en kleedde haar intiem uit. Haar geur, hij genoot ervan. Hij had nognooit sex met haar gehad drong die middag tot hem door. Net wanneer het moment aanbrak onderbrak Kauthar her. "Achraf stop, ik ben bang.." zei ze zacht. Kauthar was natuurlijk maagd. Achraf voelde zich een domme geit dat hij haar maagdelijkheid zou nemen met zijn geweten. Maar hij kon het haar niet vertellen. Ze zou hem verlaten en dat wou Achraf niet. Ze was de liefde van zn leven. Ze mocht niet weg. "Ik doe rustig aan baby vertrouw me. Ik doe je geen pijn." Zei hij en kuste haar in haar nek waarna de liefde op dr meest liefdevolle manier ooit werd bedreven. Na de sex kroop Kauthar op Achraf en voelde ze zijn veilige en stevige grip weer. Ze voelde zijn lippen zijn spieren. Ze had haar mannetje terug.

"Waar is Achraf?" Vroeg Qunaya terwijl ze het pand in liep. "Hij heeft vrij genomen." Antwoord Nasserdine en gaat verder met het inpakken van het 1 op 1 kleding. "Haal hem." Ouassim trok Qunaya apart. "Luister wij werken niet voor jou. Niet voor jouw vader. Wij zijn helemaal niks van jou. Als jij een man was had ik stand 304 op je uitgesproken. Jij speelt nergens hier een belangrijke rol. Het enige wat je doet is ons storen met jouw smerige gekreun in het kantoor. Denk je dat niemand je hoort? Je bent gwn een Bootycall. Ik weet niet op je het weet maar Achraf is getrouwd en hij is GEK op zijn vrouw. Ik ben jouw hoerengedrag hier spuugzat. Dus schuif je kont naar kanker huis kanker kehba." Zegt Ouassim kwaad en trekt een geweer die hij tegen haar kaak aanhoud. "Durf nog 1 woord te bitchen hand op mekka ik schiet je moer lek. Opkankeren." Qunaya's hart ging tekeer en ze vluchtte van het pand vandaan. Buiten schreeuwde ze nog. "HIER KRIJG JE SPIJT VAN." Ouassim schoot naar buiten gericht op de container en Qunaya maakte dat ze wegkwam.

Philip probeerde Achraf al de gehele middag te bereiken en ontving plotseling een belletje van hem.

A: sorry bro ik was in het ziekenhuis. Mijn vader is opgenomen.

P: excuses gaat alles goed met hem?

A: Zn gangetje we wachten af.

P: Blijf beste thuis vandaag ik hendel alles wel.

A: dankjewel broer ik spreek jou

P: Geen dank

Philip loopt zijn kantoor uit en ziet een groep van 4 jongeren zijn kant oplopen. "Heren, kan ik helpen?" "Breng ons maar naar een plek waar niemand ons ziet." Zegt Ouassim boos. Nasserdine kijkt Fouad en Hicham aan die hun documenten strak in hand hebben. Ze lopen met zen alle naar het kantoor en Philip neemt plaats. "Vertel." Ouassim pakt alle documenten bij 1 en gooit het op zijn bureau. "Achraf ziet het misschien niet in maar ik ben niet van de domme. €50.000 waar is het?" Zegt Ouassim kwaad. Philip lacht en steek zijn sigaret op. "Geen idee waar je het over hebt." Zegt hij en neemt wat trekjes. Nasser bijt op zijn lip. "Broer jij hebt vanaf nu 2 uur lang de tijd het verdubbelde bedrag langs te brengen. Anders roep ik 69 uit. En wij winnen dat beloof ik je." Zegt Nasser. Fouad legt zijn vuist op tafel. "Zie Achraf niet als je back hebber. Achraf betrekken we niet. Hij is verlies voor ons en jou. Maar ik verzeker je. We zijn stuk voor stuk als hem getraint. Je wint niet." Zegt Fouad sluw en gooit de documenten naar zijn hoofd. "€100.000, als het om 19:40 niet is gekomen kom ik het halen." Zegt Hicham. "Wakka" En iedereen loopt achter Ouassim aan. Philip drukt zijn sigaar uit en belt Achraf op.

P: Achraf, hou je mannen in bedwang voor ik methodes leg. Ze krijgen NADA van mij.