Achraf, Streetlife

Deel 19 Vaarwel Strijder..

Salam , Enige rede dat ik verder schrijf is omdat ik even met @KaoutarsStory heb geappt en zij is ook verder gegaan. We hebben deze maanden een soort contact gezien aangezien we zagen dat we veel zijn gekopieerd. 1 boek heeft letterlijk alles geknipt en geplakt van me en is zelf verder gegaan met een eigen draai daarom vond ik het shit. Maar gezien de support ga ik verder.

Perspectief Achraf

Ik reed rond door de straten en mijn telefoon was uitgevallen. Ik zuchtte. Ik reed naar lounge en pofte daar. Ik had het zo hard nodig. ''ACHRAF NAOUFAL HEEFT DE BENDE'' Schreeuwt Khalid. ''WAAT?'' Ik spring op en neem Khalids Tel over. Ik zie appjes van Tahir met allerlei hulpverzoeken naar mij. Zemmels me wenken wanneer ze me nodig hebben. Ik reed naar huis en deed me kogelvrije vest en broek aan. ''Mannen gaan dood'' Fluisterde ik kwaad. Ik pakte mijn sleutels. En rende naar de vespa. Onderweg werd ik beschoten. Ik sprong van de vespa en het bloed stroomde langs mn neus. Kreunend kroop ik naar mijn vespa die verderop crashte. Er scheurde auto's enkele centimeters langs mijn gezicht. Angst ging door me heen. Ik stond op en lipbijtend reed ik naar locatie. Een man gericht met gun op Yassine stond op het punt te schieten en ik schoot de man 3x door zijn hoofd. Yassine huilde en kreunde dankbaar hij dook weg en ik zag Tahir. ''DAMHERT KIJK UIT'' Schreeuwt Damine,hij springt voor me en vangt de kogels voor me op. De kippenvel gierde door mijn lijf. Realest. Mijn hart brak. 

''DAMINEE NEE BRADDA '' Schreeuwde ik huilend en ik dook op damine. ''Broer aub sta op aub ik smeek het je neef'' Huilde ik en hield hem vast. Zn ogen gingen half open. ''La ilaha illa Allah wa-Mohammed rasul Allah'' Fluisterde hij en hij viel weg. Een brok vormde zich in mijn keel. Ik pakte het jachtgeweer van de grond en schoot tientallen mannen om mij heen. Ik viel uitgeput op de grond en keek huilend naar Damine. ''Ik hou van je broer wollahilah ik zal alles doen je trots te maken'' Ik tilde hem op en belde een ambulance. De rwina stopte en er arriveerde politie. Alle mannen waren weggerend inclusief ik. Als ik er bleef zou ik gepakt worden.

Bij het ziekenhuis zag ik Damines ouders en zijn zusje huilend in de wachtkamer. Ik begroette ze. ''Mijn zoon, 9maanden lang heb ik hem met liefde gedragen. Elke dag zei hij Yemma ik stop ermee. Vandaag zei ik blijf bij mij en hij zei Yemma ik keer terug vanavond en zal uw voeten kussen en stoppen met dit leventje. En nu is hij weg. Ben ik mijn kleine zoontje kwijt. Mijn alles. Het kind waarvoor ik mezelf kapot voor hem gewerkt. Hij heeft mij verlaten. Mijn Damine. Ik mis je nu al.'' Huilde zijn moeder en snikkend kroop ze in haar benen.'' Zijn zusje huilde van haar moeders woorden. ''Mijn grote broer, Hij had net Fatima's hand gevraagd en haar vader beloofd over haar te waken..  Nu zullen wij moeten vragen of Allah swt over hem wil waken.'' Ze stortte in en de vader stond op en liep naar de kamer. Hij keek toe hoe de doktoren het lijf klaarmaakte. Zijn moeder zou hem voor de laatste keer wassen en dan zou hij in witte doek gewikkelt worden. De moeder stond op en pakte mijn hoofd. ''Damine had het vaak over jou ik wil je erbij hebben.'' Ik nam haar in mijn armen en liep met haar de kamer in. Ze sloeg het doek van Damine af. ''Zoon aub word wakker aub ik smeek het je er is een echtgenote op jou aan het wachten en jou oude moeder kan nog geen afscheid nemen. Aub verlaat mij niet. Ze viel op de grond en huilde het uit. ik pakte haar vast. ''Geltie het komt goed ik beloof het.'' Ze liep naar Damines dode lijf en trok zijn kleding uit en al gauw zagen we de kogelgaten in zijn lichaam. Ze beet haar lip fijn en sloot scherp haar ogen de tranen te doven. ''Aub Damine 1 woord. Ik wil nog 1 keer jouw stem horen. Leygalik (aub) word wakker.'' Zei ze gebroken. ''Ya Allah kies mij. Laat mij hier liggen niet mijn zoon.'' Huilde ze. De wassing van Damine van pijnlijk. Ik en zijn moeder hebben veel moeten janken en hebben veel verhalen over hem vertelt.

Damine, Mijn strijder. Je was er altijd voor iedereen. Ik mis je nogsteeds bradda. Allahy Rahmou

Ik stapte met het zusje van Damine in de auto. Ze waren een tweeling en ik bewonderde Danyal (zijn zusje) altijd. Ze was zo lief en ze deed nooit een vlieg kwaad. Hun gezin verdiende dit niet. Dit was mijn schuld. Ik heb dit gedaan. Als ik voorzichtiger was.. ''Achraf mag ik bluetooth verbinden?'' Vroeg ze huilend ik knikte en ze deed het nummer 'Uit Het Oog' (Omslag , zeker luisteren waard) Luisterend kregen we beide tranen denkend aan Damine. Mijn strijder.