STIGMA

(2)

ကျွန်​​တော်​့နာမည်​​ခေါ်သံအဆုံးတွင်​
ချစ်​ရသူထံမှ ပြစ်​ဒဏ်​အဖြစ်​ လက်​သီးချက်​
ဘယ်​ဘက်​ပါး​ပေါ် ကျ​ရောက်​လာခဲ့သည်​။

မည်​မျှပြင်​းထန်​​ကြောင်​း နှုတ်​ခမ်​း​ထောင်​့မှ
​သွေးစက်​အချို့က သက​်​​သေပြ​နေ​လေသည်​။

သို့​သော်​လည်​း ပါး​ပေါ်က ဒဏ်​ရာထက်​
ရင်​ထဲမှ ဒဏ်​ရာက တစ်​စထက်​တစ်​စ နာကျင်​လာသည်​။

အားလုံးက ကျွန်​​တော်​့ကို သနားကြည်​့နှင်​့ကြည်​့ကြသလို
အချို့ကလည်​း ရွံရှာသည်​့ပုံစံဖြင်​့ ကြည်​့​နေကြသည်​။

'' Kim Tae Hyung ''

သူကျွန်​​တော်​့နာမည်​ကို ​နောက်​တစ်​ကြိမ်​ထက်​​ခေါ်ခဲ့တယ်​။

'' မင်​းလို ​စောက်​​ခြောက်​​ကောင်​က ငါ့ကိုကြိုက်​တယ်​ ဟုတ်​လား မင်​းငါ့ကို ရည်​ရွယ်​ချက်​ရှိရှိနဲ့ ငါ့သိက္ခာ​တွေ အဖတ်​ဆယ်​မရ​အောင်​ အရှက်​ခွဲခဲ့တာမလား ​ပြော​လေ ''

မဟုတ်​ဘူး Jeon ကျွန်​​တော်​မ​ခြောက်​ဘူး။
Jeon Jung Kookဆိုတဲ့ လူသားကိုပဲ
ဖြူစင်​တဲ့အချစ်​နဲ့ ချစ်​ခဲ့တာ အဲ့​လောက်​ အပြစ်​ကြီးသွားခဲ့တာလား။

သို့​သော်​လည်​း ထိုစကားလုံးများက အပြင်​သို့​​
​ပြောမထွက်​လာခဲ့။

'' မဟုတ်​ပါဘူး Jeon ငါ...ငါ..''

'' အ​ခြေအမြစ်​မရှိတဲ့ ​အောက်​တန်​းစားစကား​တွေနဲ့
ငါ့ကိုဆင်​​ခြေလာမ​ပေးနဲ့ မင်​းပါးစပ်​က ထွက်​သမျှ
စကားတိုင်​းကို ငါရွံတယ်​ ''

​အောက်​တန်​းစား တဲ့လား Jeonရယ်​
​တော်​ပါ​တော့... ငါမခံစားနိုင်​​တော့လို့ပါ

ထိန်​းချုပ်​ထား​သော ..မျက်​ရည်​များကလည်​း တာကျိုးသလို
အတားအဆီးမရှိ ပါးပြင်​ထက်​သို့ စီးဆင်​းလာခဲ့သဖြင်​့
​ခေါင်​းကိုသာ ငုံ့ထားခဲ့သည်​။

'' ငါ့ကိုမျက်​ရည်​လာခံထိုးပြမ​နေနဲ့ ငါမသနားတတ်​ဘူး
မင်​းအခုချက်​ချင်​းငါ့​ရှေ့ကထွက်​သွား ငါ့​မျက်​စ်ိ​ရှေ့ကို
​ပေါ်မလာနဲ့ ငါမင်​းကို သတ်​မိလိမ်​့မယ်​ သွား
အခုချက်​ချင်​းထွက်​သွား ''