နေရောင်ခြည် ခပ်နွေးနွေးက
ပြတင်းပေါက်မှန်မှ ပါးပေါ်သို့ရောက်နေသဖြင့်
မိုးလင်းနေမှန်းသိလိုက်သည်။
အရင်တိုင်းဆို သူဆက်အိပ်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း
Uniအသစ်ကို တက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်
လန်းဆန်းနေမှဖြစ်မည်။
ထို့ကြောင့်အိပ်ရာမှထကာ
ရေမိုးချိုးပြီး စိတ်တိုင်းကျပြင်ဆင်နေလိုက်သည်။
စိတ်တိုင်းကျပြီဆိုမှ
အိမ်အောက်ထပ်ဆင်းလာခဲ့လိုက်သည်။
ထမင်းစားခန်းသို့၀င်လိုက်တော့
အဒေါ်ကြီး တစ်ယောက် ထမင်းစားပွဲပြင်ဆင်နေသည်။
မနေ့က အဖိုးရီးပြောသည့် အဒေါ်ကြီးဖြစ်လောက်သည်။
'' သခင်လေးထမင်းစားလို့ရပါပြီ ''
ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်ပြလိုက်ရင်း အဖိုးကြီးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို
ရှာမိသည်...။
'' Yoongi Hyung ကော ''
'' မထသေးဘူးသခင်လေး အဒေါ်သွားနှိုးလိုက်မယ် "
'' ရတယ် ကျွန်တော်ပဲသွားလိုက်မယ် ''
အဖိုးကြီး အခန်းထဲ၀င်သွားလိုက်တော့ အိပ်နေလိုက်တာ
ပါးစပ်ကြီးဟလို့ ခြေရင်းနဲု့ခေါင်းရင်းနဲ့က ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသေးသည်။
'' Hyungရေ Hyung ''
ပုခုံးကိုလှုပ်နိုးလိုက်တော့ လက်ကိုပုတ်ချပြီး တစ်ဖက်ပြန်လှည့်သွားသည်။
ဒီအဖိုးကြီး တွေ့မယ်.. Vရဲ့ high noteအကြောင်း
သိကြသေးတာပေါ့....
'' YOONGI HYUNGGGG!!!!! ''
'' WTF!! ငလျင်လှုပ်နေတာလားဟ ''
Yoongiတစ်ယောက် မျက်လုံးပြူး မျက်ဆန်ပြူးဖြင့်
ထလာလေသည်။သူ့အရှေ့မှာရပ်နေတဲ့ Vကိုတွေ့တော့မှ
' သြော် ' ဟုတစ်လုံးတည်းပြောပြီး ပြန်အိပ်ဖို့ပြင်နေသေးသည်။
ဘယ်လိုတောင်လား Min Yoongiရေ
သူ့ကြောင့်နဲ့ကျောင်းနောက်ကျနေတော့မယ်...
BINABASA MO ANG
STIGMA
Fanfiction'' May be I know , somewhere Deep in my soul, that love Never lasts. " And we've got to find Other ways to make it Alone .''
