ဆိုင္မွျပန္လာကတည္းက
Jung kookသူ႕ကို စကားတစ္ခြန္းမွ
မေျပာသျဖင့္ စိတ္ဆိုးေနမွန္းသိလိုက္သည္
ဘာကိစၥေၾကာင့္ ေတြ႔သမ်ွလူႏွင့္
လိုက္သ၀န္ေၾကာင္ေနမွန္းမသိ
အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္အေတာ္စိတ္ညစ္ရပါသည္
သူ႕ဘာသာသူစိတ္ဆိုးပါေစ
မေနႏိုင္ရင္ သူလာေျပာလိမ့္မယ္ဟု
ေတြးလိုက္ၿပီး ကားေပၚတြင္
ငိုင္တိုင္တိုင္ႏွင့္ ထိုင္ေနရာမွ
အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။
သူဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္မသိ
ႏိုးလာေတာ့ အိပ္ယာေပၚေရာက္ေနသည္။
သူ႕အိပ္ယာေတာ့မဟုတ္
အခန္းကလည္း သူ႕အခန္းမဟုတ္
အခန္းက သူ႕အခန္းထက္ပင္က်ယ္သည္။
သူအိပ္ယာေပၚမွထၿပီး အျပင္ထြက္ရန္
တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့ အျပင္မွ lockခ်ထားသည္။
**ငါ့ကိုတစ္ေယာက္ေယာက္ျပန္ေပးဆြဲလာတာလား
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ appaေရ...
Yoongi hyung... လာကယ္ပါဦး**
' အီးဟီးး '
သူအားရပါးရထိုင္ငိုေနတုန္း တံခါးပြင့္လာသည္။
ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Jung kookျဖစ္ေနသျဖင့္
ေပ်ာ္သြားရသည္။
'' Jung kook ya ငါ့ကိုလာကယ္တာလား ''
'' မဟုတ္ပါဘူး Babyရဲ႕ ''
'' အမ္.. ဘာေတြလဲ ငါနားမလည္ေတာ့ဘူး ''
'' Babyကလည္း ကိုယ္babyကို ခိုးေျပးလာတာေလ ''
**** WTF!!! ****
Tae Hyung အသံတိတ္ က်ိန္ဆဲလိုက္ မိသည္။
'' Jung kook မေနာက္ေကာင္းဘူးေနာ္ ''
'' မေနာက္ပါဘူး ကိုယ္တကယ္ေျပာေနတာ ''
'' မယံုပါဘူး ငါ့ကိုလာစမေနနဲ႕ ဖယ္ေပး
ငါအိမ္ျပန္ေတာ့မယ္ ''
'' ခိုးေျပးလာပါတယ္ဆို ျပန္လို႔ဘယ္ရမလဲ ''
'' ငါ့စိတ္နဲ႕ငါ ျပန္ခ်င္ျပန္မွာေပါ့
ဖယ္စမ္းပါ ''
Jung kookကို အတင္းတြန္းၿပီး ထြက္သြားရန္ၾကံေတာ့
လူကိုမၿပီး ကုတင္ေပၚပစ္တင္ခံလိုက္ရသည္။
Tae Hyung ေၾကာင္ၿပီး ၾကည့္ေနတုန္း ေျပးထြက္သြားၿပီး Jung kookက အျပင္ကေန
Lockျပန္ခ်လိုက္သည္။ထိုအခါမွ အသိျပန္၀င္လာၿပီး
တံခါးကို တဖုန္းဖုန္းႏွင့္ ထုေတာ့သည္။
STAI LEGGENDO
STIGMA
Fanfiction'' May be I know , somewhere Deep in my soul, that love Never lasts. " And we've got to find Other ways to make it Alone .''
