Chapter 46

568 17 2
                                        

We spend the next hour cuddling, hugging and kissing. Kung hindi lang nagtext si Rue na iniwan niya sa front desk ang aking bag ay hindi pa kami matitigil.

"Why did you left it there? Bakit di ka umakyat?" tinawagan ko agad siya habang si Dame ay kinontak na ang front desk.

"May kikitain pa ako. Also, I don't want to disturb your...." saka malisyosong tumawa ang bruha.

I groaned in annoyance.

"Sige na! I got to go--"

"Teka! How about my schedule?" natataranta na ako dahil parang kakasabi niya lang kahapon na magiging hectic na ang sched ko.

"Your sched today is to be a wife,duh! Just ask your husband!" tapos pinatayan na ako ng tawag.

Nanlaki ang mata ko sa inaasta ng babaeng iyon! Kakatapos lang din ng tawag ni Dame nang tumingin siya sa akin. I smirked at him. 

Hindi daw stalker, huh! 

Pasalamat siya may nag doorbell...kundi...naku...palitan ko kaya tong si Rue. Mukhang si Damien na ang boss niya, ah?

Lumabas ng kwarto si Dame na sinundan ko naman. 

Nang makuha niya sa naghatid ang aking bag ay agad ko din iyong tiningnan. Hindi lang bag kundi bags!

Hindi na nga ako ang boss ni Rue! This is not what I asked her to bring! My gosh! Napaupo ako sa sofa habang pinagmamasdan ang mga gamit. Well, kung tutuusin ay kulang 'to. I am living with my husband so this is fine. Pero...

"Problem?" boses ni Dame na tumabi ng upo sa sofa.

Mabagal kong inilipat ang tingin sa kanya.  "Are you the new boss of Rue, now?" I smirked.

He glanced away but I saw how his lips twisted.

"No stalker, huh?" I teased him habang itinatabi ang mga gamit na hinalungkat.

Now pouting, he slowly pulled my hands as he rested his back on the sofa. Dinala niya ako sa kanyang posisyon at niyakap.

I hugged him, too. I rested my face on his chest and it felt really good.

"I called her when you where in the bathroom," he said.

"Hmp,"di pa rin naniniwala. 

"I really did not dare stalk you while you were abroad."

"Like how you did not stalk me on my shows before?" patuya kong sinabi.

"I was invited before!"

"You invited yourself."

He chuckled. "Baby, don't be too full of yourself," he teased me.

Tiningala ko siya at nakitang nakataas ang sulok ng mga labi niya. Nagkatitigan kami and his playful expression turned soft.

He reached for the stray hairs and placed them behind my ear while he is gazing every corner of my face.

"I really tried not getting news about you from your handler," he said huskily. "Kahit pa gustong-gusto na kitang sundan."

"Tried," nagtaas ako ng kilay. "But failed?" I smirked at him.

He hissed. "I was so lost the moment everything sank in to me. And I felt that you didn't want me beside you on those trying times."

Naitikom ko ang bibig ko. 

"For a moment I thought I was a useless doctor," he said and hugged me back so I could not see him. Hinayaan ko siya.

Rocking a Doctor's HeartTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon