8.Bölüm kayıp Ruhlar

19K 814 385
                                        

Herkese yeniden yeni bir bölüm ile Merhaba, umarım bu bölümü sever ve beğenirsiniz. Güzel yorumlarınızı eksik etmeyin.

iyi okumalar 💜😊

                          8. Bölüm
                       Kayıp ruhlar

Elimi anlıma bastırarak acının hafiflemesi için bekledim ve dişlerimi bir kez daha birbirine sıkıca bastırdım.

"Şu lanet olasıca şeyi boynundan çıkar"

Acı o kadar yoğundu ki, kafamın içinde şimşekler çakıyor ve bir fırtına çıkmış gibi kulaklarım uğulduyordu.

Aniden ne olduğunu anlamadan ellerini öne uzatarak çenemi tuttu ve yukarı kaldırarak gözlerini gözlerime dikti, kararlı bakışlarını gözlerimden çekmedi.

O gözlerime baktıkça, yeşilleri daha çok parlıyor ve kafamın içi patlayacak kadar ağrıyor, kulaklarım uğulduyordu.

Gözlerimi onun gözlerinden zor da olsa kaçırdım.

"Gözlerime bak, gözlerime dikkatli bak ve hangi renk olduğunu bana söyle"

"Bırak beni!"

Elini sertçe ittim ve oturduğum sandalyeyi geri iterek hızla kalktım. Kalkarken sandalye yere düşmüş ve gürültü yapmıştı.

"Ahh tanrım, beynim yerinden çıkacak"

inleyerek yere çömeldim ve ellerimi başıma biraz daha bastırdım.

"Lanet olsun sana zavir!"  Bir kez daha acı içinde inledim.

"Lanet olsun, neden bunu yaptın!"

Omuzumda hissettiğim dokunuş ile kendimi hızla geri çektim ve ondan uzaklaştım.

"Tamam sakin ol, bak kolyeyi çıkardım."

Tedirginlikle bakışlarımı ona çıkardım ve gözlerine baktım. Gözleri Az önceki kadar parlak olmasa da yine de zehir yeşili rengindeydi.

"Az önce gözlerim hangi renkti"

"Ye- yeşil, zehir yeşili ve hala öyleler."

Derin bir nefes aldım

"Sadece demin daha parlaktı, çok parlak"

"Tamam hadi gel en başından konuşalım herşeyi" sağ elini bana uzattı ve güven verici şekilde gülümsedi.

"Hadi gel"

Tedirginlikle uzattığı eline baktım ve tereddüt ile uzattığı elini tutup ayağa kalktım. Az önce ki yere düşen sandalyeyi kaldırıp düzeltti ve oturmam için bekledi, ben oturunca kendisi de karşımdaki sandalyesine geri oturdu.

Önüme bıraktığı kitabı tekrardan alarak kitabın sayfalarını hızla çevirdi ve bir  sayfa da durarak aradığını bulmuşçasına gülümsedi.

"Öncelikle ismini öğrenebilir miyim? Tabi eğer bir ismin varsa"

Sandalyede geriye yaslandım ve gözlerimi devirdim, bir yandan da elim ile başımı ovuşturuyordum.

Her GeceBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin