03

99 4 0
                                    

#LWTEP03

Napasabunot na lang ako sa sarili ko.

No, I didn't do it. Hindi ako 'yon! Anong katangahan 'yon?

I felt disgusted of myself. And ashamed! How could I embarrass myself like that?!

Mga fokfok
Active now
_____________________________________________

Celina:
Was it leaked?

Alleah:
No, it's on my phone lang

Celina:
Was it really me?
Baka naman hindi ako 'yan ah?
Gago kayo :(

Erin:
It's really YOU dumbass

Bea:
O asan na tapang mo ngayon?

Mariz:
Tita 'yung anak niyo po malandi na

Celina:
Hindi nakakatulong guyss, ano ba :(

Bea:
Ang vovo mo kasi
Niyaya na kitang umuwi eh

Erin:
#vavaengmarangalnomore

Bea:
Akala ko ba matapang at matalino tayo :(

Napatulala na lang ako sa kawalan.

I felt betrayed! My friend should've stopped me from doing that. But no, tuwang-tuwa pa ang mga gaga.

Pakiramdam ko tuloy ang dumi-dumi ko.

Ano kayang iniisip ni Santi ngayon? I woke up like nothing happened! At bakit kais walang nangyari sa amin? BUT I kind of harrassed him? Hinarrass ko na ba siya no'n?

Ang lakas pa ng loob kong akusahan siya ng kung ano-anong bagay. Kapal ng mukha mo, Lilianne Celina!

Inis akong napabaling sa kaniya nung lumabas siya mula sa isa sa mga kwarto. Nag-iwas agad ako ng tingin. Tama si Bea, nakakahiya ako.

"Let's get going," anunsyo niya at kinuha ang susi niya sa countertop at dire-diretsong naglakad palabas ng unit. Wala akong nagawa kundi ang sumunod sa kanya.

We hopped inside his black Range Rover. Bigtime!

Itinuro ko ang daan sa kanya papunta sa tower namin. We had to take u-turn dahil lagpas na ang building ng kuya niya sa building namin.

He stopped infront of our tower. Natahimik ako. What should I do? Do I still pretend that I didn't know what happened? Or do I apologize? Or do I just get outside immediately?

"A-About last night," my hands are shaking so I held them in place. Hindi ako makatingin sa kanya. Hiyang-hiya na ako. "I-I'm really sorry, I d-didn't mean do it. Really! I was just really really drunk."

I threw him a glance and caught him smirking at me.

"What?" I said feeling more ashamed.

"It's nothing. It's all because of the alcohol." Sabi pa niya habang umiiling then he licked his lower lip kaya napatingin pa ako doon bago ako sumagot.

"Actually," I laughed. "Kahit hindi lasing gano'n ako."

Proud pa ako!

"Really?" He teased me more.

"Yeah. Guys like you are my type." I said as a matter of fact.

"So I'm your type?" Hindi ata siya makapaniwala. Ang gwapo niya kaya, matangkad, tapos mabango!

"Oo," tipid kong sagot. "How about you? Type mo ako?"

Umamin na ako dahil sigurado naman akong hindi na kami magkikita ulit 'no. Sulitin na natin.

Leaving Was the Easy Part (Millennia Series #1)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon