Violets POV
«Πρέπει να σου πω κάτι» μου λεει με τρομαγμένη φωνή ο Alex
Εγώ απλώς τον κοιτάω περιμένοντας να συνεχίσει
«Εγώ-»
Και εκεί που πάει να αρχίσει χτυπάει το τηλέφωνο μου
«Σήκωσε το» μου λέει
«Όχι αφού μιλάμε για κάτι σημαντικό» του απαντάω
«Το συζητάμε άλλη φορα»
«Είσαι σίγουρος φαινόταν αρκετά σημαντικό για να το αφήσουμε» επιμένω
«Ναι βρε αγάπη σήκωσε το» γελάει νευρικά
Μετά το τηλεφώνημα πηγαίνω ξανά στο δωμάτιο και ξαπλώνω στο κρεβάτι αλλά έχοντας μια απόσταση απο τον Alex
«Έλα εδώ» μου λέει αλλά πριν με αφήσει να ανταποκριθώ με τραβάει απαλά στην αγκαλιά του
Νιώθω τόσο ασφαλής μαζί του . Ξέρω πως η σχέση μας είναι ακόμα λίγο περίεργη αλλά νιώθω τόσο καλά όταν βρίσκεται κοντά μου
«Κοιμήσου» μου λέει όταν με είδε να τον παρατηρώ
«Προτιμώ να κοιτάω εσένα» του ομολογώ και εκείνος γελάει με την εξομολόγηση μου
«Violet...»
«Καλά καλά καληνύχτα» γελώντας του λέω και εκείνος με φιλάει ελαφρά πριν κλείσει το φως
Alex's POV
«Alex σήκω σήκω σήκω» νιώθω τα μικρά χέρια της Violet να με σπρώχνουν απαλά
«Τι έγινε είσαι καλά» αρχίζω και ρωτάω αγχωμένος
«Θα χάσω την πρώτη ώρα» μου λέει ακόμα πιο αγχωμένη
Την κοιτάω και εκείνη πάει να πει κάτι γατί ξέρει πως θα νευριάσω με τέτοιο πρωινό ξύπνημα
«Σε παρακαλωωωω σήκω;» Προσθέτει αθώα καθώς με κοιτάει με ένα γλυκό βλέμμα
Εγώ την αγνοώ επίτηδες
«Καλά τότε θα πάρω κάποιον να με πάει»
«Η Nicol δε θα περάσει από εδώ»
«Μα ποιος σου είπε ότι μίλαγα για την Nicol ?» Μου λεει και κλείνει το μάτι
Υπονόησε αυτό που νομίζω
«Τι είπες ;» Κατευθείαν σηκώνομαι
«Εγώ τίποτα» λέει αθώα και τρέχει έξω από το δωμάτιο γελώντας δυνατά
Η διαδρομή ήταν καλή , αφαιρώντας το γεγονός πως η Violet προσπαθούσε να με κάνει να ζηλέψω περισσότερο
KAMU SEDANG MEMBACA
Angel
Romansa«Όλοι μου λένε πως θα γίνει πιο εύκολο, πως με τον καιρό θα περάσει και θα γίνουν όλα καλά. Αλλά ο πόνος δε περνάει, κάθε μέρα γίνεται και πιο δυνατός. Κάθε μέρα παίζει στο μυαλό μου η εκείνη η νύχτα , η νύχτα που μου κατέστρεψε όλη την ζωή» Η Viole...
