Autumn Love (Season Series #3)

Chapter 15

Hazel's

Tahimik akong nakasakay sa loob ng kotse ni Troy. He is seriously driving while me, I am really nervous. Napansin 'kong dumaan kami sa may drivethru kaya medyo napangiti ako, I am really hungry! Di ako nagbreakfast.

Napatingin ako sakaniya nang nakitang halos lahat ng breakfast meals ay bilhin nito. "Eat." simpleng sabi nito sa'kin sabay abot ng mga binili niya. Ako naman ay kumain nalang dahil gutom ako.

"Gusto mo?" nahihiyang tanong ko rito.

"Oo sana." he chuckled.

"Eto oh." abot ko sakaniya, I saw him looked at me then look at the road. "Later." sabi nito at nagpatuloy lang sa pagdadrive.

Napanguso ako at binuksan ang burger, tinapat ko ito sa bibig niya. Nakita ko itong nagtaka bago ngumiti at kumagat sa burger. Sunod naman ay ang fries. Pagkaubos ng pagkain ay tumingin nalang uli ako bintana.

"Can I open the radio?" tanong nito sa gitna ng katahimikan. "Sure." sabi 'ko para mabawasan ang awkward atmosphere. Pagkabukas ng radio ay agad na bumunga sa'min ang isang kanta,

Can't we just talk?
Can't we just talk?
About where we're going

Napasinghap naman ako sabay tingin uli sa bintana gosh.

Before we get lost, lend me your thoughts

Bago matuloy ang kanta ay napatingin ako kay Troy nang makitang inilipat niya ito sa kabilang istasyon. Nang malipat ito ay gusto 'kong matawa sa susunod kanta.

We don't talk anymore
We don't talk anymore
We don't talk anymore like we used to be.

I heard his awkward cough before clicking the next button again. I just secretly smiled.

"Gusto yata ng radio na magusap tayo." natatawa 'kong sabi.

"Tss, ikaw lang naman may ayaw."

Napatingin ako sakaniya dahil sa sinabi nito. "Ba't ka ba umiiwas? Anong nagawa 'ko Hazel?" seryosong sabi nito.

"W-wala." nahihiyang sabi 'ko. Narinig 'ko ang pagbuntong hininga niya kaya't medyo naguilty ako. Nang tumahimik ng ilang minuto ay napgdesisyunan 'kong magsalita,

"Nahiya kasi ako."

I saw him nodded like he already understand what I am saying. Mas lalong naging awkward ang atmosphere kaya't nagkunwari akong umubo.

"U-uhm sorry." biglang sabi 'ko. Nagulat naman ako nang mapansing huminto siya sa gilid ng daan. Nanlaki ang mata 'ko nang bigla niyang ilapit sa'kin ang mukha nito.

"Hmm Apology accepted."

---

Pagkarating sa baguio ay napangiti ako, grabe nakakamiss dito. Nagulat naman ako nang biglang sumulpot sa tabi 'ko si Troy.

"Here's your coffee." sabi nito.

"Salamat." sabi 'ko habang nakatingin sa paligid. "Ganda 'no?" pagpaparinig ko rito, nagbabakasakaling sabihing "oo maganda" sabay tingin sa'kin. Napasimangot naman ako nang bigla itong umayos ng tayo.

"Tara na."sabi nito at nauna nang maglakad.

Anong klaseng manliligaw ka Troy Sebastian Santos? Mahina ka!! 'Di ka marunong magpakilig ng babae, bawas pogi points!!

Nang makarating sa hotel ay dumiretso ako sa kwarto at nagpahinga, nakakaantok sa biyahe! Kahit pinilit 'kong matulog ay hindi 'ko magawa knowing that Troy is sitting beside me.

Hindi 'ko namalayan na agad akong nakatulog. Pagkagising ay napagdesisyunan 'kong lumabas para lumanghap ng simoy ng hangin. Nakaupo ako sa may veranda at nakapikit.

I can't wait to be a doctor and I can't wait to treat some patients. I can't believe that I am slowly achieving my dream.

Agad naman akong napadilat nang magring ang phone 'ko.

"Hello?"

["Look at your left."]

Napatingin naman ako sa kaliwa 'ko nang marinig ang boses ni Troy, muntik ko pang mabitawan ang phone nang makita si Troy na nakangisi sa'kin. He is sitting at the veranda of his hotel room.

"Pucha ka." sabi ko rito. I heard him chuckled.

["Ako 'to si pucha. Si pucha na mahal na mahal ka."] natatawang sabi nito kaya't sinamaan 'ko ito ng tingin.

"Sarap mong sapakin."

["Sarap mong mahalin."]

Kinabukasan ay nagpunta kami sa iba't ibang lugar dito sa Baguio, nakakapagod. Nang huling araw naman ay nagpunta kami sa Burnham Park at namasyal.

"Picture tayo!" masayang hila 'ko kay Troy. Agad namang kinuha ni Troy ang phone 'ko at itinaas ito para makapagselfie kami, di hamak na mas matangkad ito sa'kin kaya't ayos lang.

We did some activities and eating buong araw. Nang maghapon ay hinila ako ni Troy papuntang boating.

"Baka hanapin tayo nila Mom." sabi ko rito.

"No worries, nagpaalam ako." ngisi nito sa'kin.

Sumakay kami sa bangka nang kaming dalawa lang kaya natuwa ako.

"Hazel."

"Hmm?"

"Thank you."

"Baket?"

"Thank you for making me smile and laugh. This is the first time that I felt something different towards a girl. I am always the flirt and leave boy though. Not until I met you. Everytime you are being mean to me, I find it entertaining. Sa halip na mainis ako kapag tinatarayan mo 'ko ay natutuwa pa ako. You look cute everytime you make sungit to me."  natatawang sabi nito.

"I just wanted to say that I really love you Hazel and I will wait even though it's month or years---."

"No need to wait."

Nakita 'ko naman itong nagtatakang napatingin sa'kin. "Huh?"

"It's a yes."