Let the Game Begin
Ulysses's POV
"Sorry Guys..." I hung up the call and I quickly go back to my seat, "I really need to go. Like right now." I'm in a verge of panic, kaya dinampot ko na lahat ng gamit ko.
"What happened?" Pete asked, "Sino yung tumawag sayo?"
I didn't reply. Nang maipasok ko na lahat ng gamit ko sa bag, ay agad akong naglakad palayo sa pwesto ko. Hindi ko na napansin ang kanilang pagtatanong.
"Blainey!" Allaine shouted ng nasa may gawing hagdanan na ako kaya napalingon ako sa kanila.
"Sino yung tumawag sayo? At nagmamadali k--"
"Si Mama..." Hindi ko na siya pinatapos sa kanyang pagsasalita, "It was my Mom, and she is in the Campus right now." Napatayo silang tatlo sa kanilang upuan, napatakip sa kanilang mga bibig at lumaki pa ang mga mata dahil sa gulat, habang si Pete ay naibuga niya ang kapeng iniinom niyang kape.
"Putangina Petterson!" Lulu said in disgust.
"Ikaw maglilinis niyan hayop ka!" Prenteng sagot ni Allaine sa kanya.
"I'll really need to go, I'll catch up y'all soon!" Pagpapaalam ko ulit sa kanila at tuluyang naglakad pagbaba.
"Blainey ingat, send our regards to Tita Mama!" Rinig kong pagsigaw nila habang pagbaba ako ng pangalawang palapag. Mapapatay ka talagang tunay Petterson dahil sa ginawa mo. Pero mas mapapatay ako ni Mama kapag wala pa ako any minute sa campus.
I have no choice kung hindi takbuhin ang Nicanor Street papuntang FEU. May iilan akong nabangga dahil uwian na din ng ibang estudyante ng ibang universities here in Morayta and Sampaloc, agad din naman akong humingi ng paumanhin dahil nabangga ko sila.
In just 10 minutes, I reached the campus gate 2, yung malapit sa entrance ng LRT, sa sobrang usok akala ko papasok na ako sa ako pinto ng langit. Kahit dapat sa gate 1 ang daan kasi don mas malapit ang ADBM, pero mas mapapatagal ako kung iikot pa ako sa gate 1 at mahirap hanapin ito.
FEU is using an advance security system, magsaswipe ka lang ng ID then makakapasok ka na. I swiped my Identification Card at dali daling pumasok sa loob. Tumakbo akong muli papuntang ADBM, kasi kasalukuyan nandon aking Inay. This is the worst day so far I've encountered.
Sobrang bilis kumalat ng news, this is killing me. Isang send or post mo lang sa mga Social Media sites, ilang minuto lamang ay instant celebrity ka na.
Pagkadating na pagkadating ko sa labas ng Office Of Dean of Student Affairs, ay siyang pagluwa naman ng pinto kay Mr. Chavez at kay Mama.
"Ms. Mercado, your son is just arrived." He pointed me at biglang humarap sa akin.
"Good evening p-po, M-Mr. Ch-a-avez." I greeted as I catch my breath for running just to get here on time. It seems, I'm a little late, dahil mukhang nakapagusap na ata silang dalawa.
"Oh anak, bakit ka naman hingal na hingal? Atsaka tignan mo yung pawis mo, diyos ko kang bata ka. Napaka tigas ng ulo." Nilapitan ako nito at hinimas ang aking likuran para makahinga ng mabuti.
She quickly shifts her gaze to Sir Chavez, na ngayon ay taimtim na nakatingin sa aming Mag- nanay, "Well Sir, thank you for your time today. If anything happens, please let me know." She flashes a small yet genuine smile.
"Yes Ms. Mercado. We will notify you with regards to this matter. Thank you for accepting our request today..." He paused and stared at me,"And also Blaine, please keep up the good work." He smiled.
BINABASA MO ANG
Transcendence
Fiksi UmumU-BELT SERIES 1: Blaine was a very competitive, clever, and capable student- also he's openly gay. But it seems that for others, he's just being modest in every thing he does- a reluctant celebrity, as they say. And because of always being mistaken...
