Prince Turn Into Princess

Being A Mom

Chapter 48

Alexis POV ( mama ni JM)

Naawa na ako sa anak ko dahil  nasaktan na naman ito at wala na naman ako magawa dahil umiiyak na naman si mayie.

Nandito ako ngayon sa palingke para mamili ng stock sa bahay at dahil naubos na ang lamang ng ref nila. Buti na lang na kahit hindi siya mag trabaho ay  may iniwan sa kaniya si xander na pera para sa kanilang magina.

Iniwan ko muna sa bahay si mayie dahil mukhang hindi naman sasama  ito sakin dahil nagkukulong lang ito sa kaniyang kwarto  tamang tama ay tapos na siyang mamili dahil papa uwi na ako. At bago ako tuluyang umuwi ay bumili na ako ng mga prutas para sa bahay.

Sumakay na ako ng tricycle dahil tapos na ako mamalingke at mag tatanghalian na nga.

Palapit pa lang sa ako sa bahay ay bigla akong kinabahan, nagtaka ako dahil matagal na niyang muling naramdaman ang kabahan huli nong dahil kay xander. Ewan ko ba kung ano na ito, baka napaparanoid lang siya. Pagkabayad ko sa tricycle  ay pumasok na ako sa bahay.

Napansin ko na subrang tahimik.  Nagtaka ako kung bakit hindi ko nakita si mayie na umalis sa kwarto.
Hindi kaya gumala iyon pero  magpapaalam naman ito kung aalis. Nilagay ko na lang yung mga pinamili ko sa refrigerator.

Pagkatapos ay nagluto ako dahil magtatanghaliaan na kaya nagsaing na ako at naggayat ng ampalaya. Nakaramdam ako ng uhaw kaya kumuha ako ng baso  at sinalinan ng malamig na tubig.

Pagkatapos ay nilapag ko sa table yung bago at bumalik sa ginagawa. Maya maya ay hindi sinasadya ay nahulog ko yung baso na nasa tabi ko kaya agad akong kumuha ng dustpan at agad na winalis ang mga bubog.

Biglang kumabog ang puso ko na parang bigla akong kinabahan, hindi ko alam pero kanina pa niya ito nararamdaman pero isinasawalang bahala niya ito. Doon niya naisipan  na niyang tawagan ang numero ng anak.

Nagtataka siya kung bakit ring lang ito ng ring, hindi naman nitong Gawain na isilent ang phone.

Makailang beses niyang tinawagan nunit hindi ito sinasagot kaya bigla siyang tumakbo sa kwarto dahil baka natutulog lang ito, dahil magpapaalam naman ito kung maisipan man nitong gumala.
Dali dali siyang umakyat at nakarating na siya sa kwarto. Kumatok  muna siya ng maraming beses pero walang sumasagot.

Doon ay kinabahan na siya sana mali ang iniisip niya  kaya agad ay pinihit niya ang siradura dahil hindi naman ito naka lock.

Nagimbal siya sa  kaniyang nasaksihan. Maraming dugo ang nakakalat sa sahig at parang binagyo ang loob ng kwarto.

Maraming punit na mga larawan nilang magkasama ni mark at mga bote ng alak ang nagkalat.

Umiiyak ako sa sinapit ng anak ko  dahil naisipan nitong kitilin ang buhay, kaysa titigan  ko siya ay dali dali akong tumawag ng ambulansya para malunasan na agad at  dahil takot rin ako na mawala siya.

Yakap yakap ko siya hindi ko alam na gagawin niya ito  ang buong akala ko ayos na siya pero hindi pa pala.

May dumating na ambulansya kaya agad inasikaso ang anak ko.

Lumabas na sila na bit bit ang katawan ng anak ko kaya agad na akong sumunod. Sinara ko muna ang pinto bago sumama sa kanila.

Punong puno ng dugo ang damit ko pero wala akong pakialam sa ayos ko ngayon dahil mas kailangan ako ang anak ko.

Sumama na ako sa ambulansya dahil ayukong pumirme sa bahay na hindi ko alam ang kaniyang kalagayan, hawak ko ang kamay ng anak ko na pilit ko siyang ginigising. Umiiyak ako dahil naoakawala kong kwentong ina dahil wala akong nagawa sa setwasyon niya.

Nang nakarating na kami sa hospital ay agad na nilapitan ng mga doktor ang anak ko at ipinasok sa emergency area.

Dahil bawal ako na pumasok sa loob ay pumunta ako sa malapit na chapel. Nay nakita ako na maliit na chapel dito sa hospital kay agad akong pumasok at lumuhod sa harap ng krus  ni cristo.

Pumikit siya at sinambit ang mga ito.

Diyos ko!

Patawarin niyo sana ang anak ko!
Nagsusumimamo ako panginoon.
Ibalik niyo sakin ang anak ko.

Kahit ako na lang ang kapalit.
Handa akong magsakripisyo.

Panginoon, bata pa si mayie.
Marami pa  siyang pangarap.
Handa akong magbayad sa aking kakulangan kay mayie.
Panginoon ibalik niyo siya.

Maraming salamat Amen.

Naghintay ako ng ilang oras bago ako bumalik sa labas ng emergency room.

Maya Maya ay napansin ko na nagkakagulo sa loob kaya bigla akong kinabahan, dahil ang anak ko lang  naman ang nasa loob non. Maya maya ay ay may lumabas na isang doktor kaya nilapitan ko ito. Kinakabahan ako sa mangyayari sa anak ko, kaya kahit buhay ko ang kapalit ayus lang. Inayos ko na lahat ang mga dukumento  na naglalahad nalahat ng iniwan ng tatay niya na business ay sa kaniya. Tito niya sa America ang nagpapalakad  at kapatid ito ng kaniyang papa kaya kaya mayroon ng magaalaga dito.

"Dok. Ano pong balita sa anak ko." Deretsa ng tanong ko.

Kabado ako dahil pabalik balik ang ibang doktor at nurse sa loob.

"Ma'am. To be honest ay nasa kritikal na ang sitwasyon ang anak mo dahil sa dami ng dugo ang nawala sa kanya. At hindi parin bumabalik sa normal ang heart beat ng pasyente." Seryusong sabi ng doktor.

"Ma'am kailangan nang masalinan ang anak niyo sa madaling panahon." Sunod na sabi nito.

"Ako po doktor. Magkaparihas kami ng blood type ng anak ko, please iligtas niyo siya." Umiiyak ako ngayon dahil nasa panganib ang anak ko, ayaw ko siyang mawala dahil bata pa siya. Naisip ko na maraming pagkakamali akong nagawa sa buhay ko at ito lang ang magandang maibibigay ko sa kaniya. Ang anak ko lang ang buhay ko,siya lang .

Dinala ako sa loob ng puting silid katabi ng anak ko para i test kong kaya kong mag donate ng dugo ng okay na ay pinahiga na ako sa kama at tinirukan na ako ng dextrose na connected kay mayie.

Narivive siya ng mga doktor kanina pero wala parin siyang malay. Pinikit ko ang mga mata ko habang inaalala ang mukha ni mayie. Kahit ito na lang ang gawin ko para madugtungan ang buhay niya ay gagawin ko .

Nakapikit parin  ako habang inaalala ang mga pinagdaanan ko at si mayie lang ang nagbigay ng deriksyon ko para mabuhay. Nang mamatay si xander ay gumuho ang mundo ko pero ginawa kong bumangon para kay mayie.

Handa na ako na ibuwis ang buhay ko para sa anak ko.

Maya maya ay bigla kong nakita anhg asawa ko na nakangiti.
Wala parin nag ago sa wangis niya dahil napaka makinig at kalmado  niya.

Maya maya ay  lumapit siya sakin at niyakap ako ng mahigpit. At sabay kaming pumunta sa liwanag kung saan siya nanggaling.

Ang pagiging magulang ay hindi nababasi kung anong kaya mong ibibigay na mga material na bagay
Pagmamahal lang ay sapat na para malaman ng lahat na  ang pagiging mabuting magulang.

A/N:Hi readers. Thanks sa pagbabasa nitong story ko.

Next update.💗💗