Compilation Of Short Stories

Entry 2

I am a simple guy who always get rejected by the person I am falling with.

I admit that I am not that handsome but at least I know how to respect.

"Celine, hindi ka pa ba uuwi? Sabay na tayo" saad ko sa kaibigan ko.

"Sandali lang, tapusin ko lang to." Sagot nito.

Celine and I were best friends since elem, mag kaibigan rin kasi ang mga magulang namin. Nakasanayan namin na pumasok at umuwi ng sabay kahit na may proyekto kaming kailangan tapusin, sinasamahan namin ang isa't-isa para lang magka-sabay.

_____________________________

"Celine, ilakad mo naman ako sa crush ko. Classmate mo siya, si Luna. Hindi muna ako makakasabay sayo ha. Sabi ko kase susunduin ko siya" Balita ko rito.

"Seryoso ka? Yung maharot na yun gusto mo?" Tanong nito.

"Oo nga, crush lang naman tss." Giit ko.

"Edi puntahan mo na, kaya ko na ang sarili ko" sabi niya na may halong inis.

"Sige, mag iingat ka" saad ko nalang at umalis na.

_____________________________

"Oh ano? Ngayon iiyak iyak ka nanaman? Jusme, Remzon tumigil ka diyan naririndi ako sayo." Saad ni Celine.

"Pumayag kase siyang mag paligaw eh, tapos malalaman ko meron na pala siyang boyfriend!" Pag mamaktol ko.

"Sinabi ko naman sayo na haliparot yang babaeng yan tss di nakikinig!" Bulyaw niya kaya yumuko nalang ako.

"Psh, halika na nga. Libre nalang kita sa labas, ampangit mo na nga papangitan mo pa mukha mo." Banat nanaman nito.

She's always there when I need her as I do.

She always makes me smile and happy when I feel hopeless and sad.

She's the one that I have and I can't nor I don't want to lose her, I know that I love her ever since but I can't just tell her not now.

___________________________

Days had pass as I expected, binalita kanina lang na patay na si Luna. Andito ako sa prisinto dahil nais daw nila akong makausap, sabi nila ako daw ang posibleng pumatay sakaniya dahil sa nagawa niya.

Hindi na bago sakin 'yon dahil karamihan sa mga  nagre-reject sakin ay namamatay, weird yes it is.

Hindi ako masaya na mangyari yun sa kanila at lalong hindi ako ang gumagawa ng bagay na nakakasakit sa iba.

"Sige sir, pwede na po kayong umalis. Please sir kung may alam po kayong posibleng gumawa nun paki inform kami." Saad ng police at tango lang ang naisagot ko.

_____________________________

"Celine!" Sigaw ko nang makita ko siya sa isang eskinita malapit sa bahay.

"Anong ginagawa mo rito?" Tanong ko.

"Hinihintay talaga kita, may gusto kase akong sabihin." Saad nito.

"Ako rin, Celine. Gusto kong humingi ng tawad dahil sa pag iwas ko sayo. Ayoko lang kasing masaktan ka, pati na ako dahil sa nararamdaman ko. Pero sigurado na ako, Celine gusto ki----"

"Ako ang pumatay sa kanila!" Putol nito sa sinasabi ko, na ikinagulat ko.

"A-ano? Ah eh ano bang sinasabi mo?" Alangang tanong ko.

"Ako ang pumatay sa kanila, alam kong alam mo ang tinutukoy ko!" Bulyaw nito at nag simulang umiyak.

"Bakit?" Gulat paring tanong ko.

"Kase ayokong nasasaktan ka tuwing makikita mo silang masaya! Kase ayokong mag paka-tanga ka! Nasasaktan din ako Rem, kase mahal kita!" Sigaw nito.

"P-pero..."

"Ano? Ipakukulong mo ako?" Tanong nito at ngumisi na ikinakaba ko.

"Sila nanaman kakampihan mo eh patay na nga, tsk tsk. Ako yung kasama mo, ako yung laging nandito! Ang manhid mo!" Sigaw nito at nilaro laro sa kamay niya ang kutsilyo.

"Celine, hindi magandang biro yan. Psh baliw ka talaga halika na nga, kain tayo sa bahay mag luluto ako." Saad ko at humakbang palapit sa kaniya.

"CELINE TIGILAN MO YAN!" Sigaw ko at inagaw ang kutsilyo sa kaniya.

Nakita ko kung pano nito alisin ang sariling mata at sugatan ang buong katawan gamit ang kutsilyong hawak niya.

Puno ng dugo ang katawan niyang nakahandusay at hirap ng huminga.

"Celine sandali lang, tatawag---"

"Sumama ka samin sa presinto."

Life is so cruel, judgements are everywhere.

They arrest me for the sin that I didn't do.

They didn't believe me, they have evidences.

It was Celine who planned all of these.

Next time, I'll be careful on trusting.