Naglalakad ako ngayon patungong cafeteria. Napansin kong May pinagkakaguluhan ang mga babae.
Di ko na ito pinansin at tinuloy ko na ang pag lalakad.
"Saan nga ba ako pupunta?". Sabi ko sa sarili ko at natawa naman ako.
"Mag ro roof top nalang ako". Sabi ko ulit sa sarili ko.
Ilang minutong pag lalakad at nandito nako. Doing a me time is the best.
I remember my dad.. He used to surprise me with a place like this.
"Happy birthday anak! Masaya kaba?".
"Oo naman appa! I love you po!". Sagot ko dito.
"Im sorry Mrs. Manoban. But he didnt make it, He is dead on arrival when he got here. He lost too much blood. Kaya d na nya kinaya". The doctor said
I saw how eomma cried. She even kneeled down then hug me.
"Anniyo!!Appa!!!". I said crying while looking at the window of emergency room.
Habang inaalala ko ang mga pangyayaring yun. D ko na malayan na umiiyak na pala ako. Ang sakit. Bat kailangan nyang mawala? D na nya naabutan kung gaano na ka successful kami ngayon ni mom.
"Okay kalang?". An unknown voice coming from behind me.
*Offers handkerchief*
"May problema kaba? Sge ih labas mo lang yan makikinig naman ako e". He said.
Oo lalaki sya. I dont know his name and i have no plan to know.
"Im fine. Thankyou". Sambit ko dito.
Paalis na sana ako ng magsalita ulit ito.
"Im kai". Sabi nito at napatalikod ako.
I can see that he has good intentions and he's a good man. Oo nakikita ko. Bukod sa kung pano ito magsalita at kung pano nya ko batuhin ng tingin.
"Im lisa. Thankyou dito sa panyo."
"You know, ganyan din ako ng mga time na. Namimiss ko si dad. He died when i was 6". Sabi nito.
Dalawa lang kami dito sa rooftop. Mas maganda nga kasi nag oopen up din sya even if i dont ask.
"What happened to your dad?". I asked looking serious.
"He had an heart attack". Kai said na parang naiiyak na din.
"It was my birthday, when he surprised me. Then minutes after. He fainted. D na sya naagapan". He said while crying.
Hinimas himas ko ito yung likod nya at sinabing.
"Nawalan ka din pala ng ama, My dad died at the car accident when he was on his way home. Before ng accident we had a phone call."i said at nakita ko namang nakatingin ito sakin at nakikinig.
*Flashback
"Hey Lisaaa my sweetie! I had your favorite colored pens! See you there in a bit okay honey?saranghae!". Appa said then i heard a crash.
"Appa??"
"Appa?!!!". I said while crying.
*End of flashback
While talking to him. Napansin kong umiiyak nanaman ako. Dad is my best man in the world. Sya lahat ng inspirasyon ko.
"Wag kanang umiyak, atleast you know na may kasama ka rin pala dito". He said
"Mahal na mahal ka non and im sure he's watching you and your mom". He added.
"Thankyou kai" i said giving him a smile.
"So can we be friends? Wala pa kasi akong kakilala dito ih ikaw lang." He said.
BINABASA MO ANG
I Will Be Here [JENLISA]
FanfictionIsang pangyayari na hindi inakalang mauuwi sa totoong pag-iibigan. Ikaw ba ay nagmahal sa maling pagkakataon?Yung tipong magmamahal ka pero meron talagang may masasaktan. Will Cupid be that stupid? Will their path cross ways? Are they really dest...
![I Will Be Here [JENLISA]](https://img.wattpad.com/cover/251267254-64-k694887.jpg)