I Will Be Here [JENLISA]

Chapter 32 "sunrise is coming, farewell my moon."

Rosé's POV

"Nakakaiyak naman. Bwisit ka chaeyoung. Kawawa si mike oh" Irene said while hugging bam. What the?

"Oo nga naman honeybunch. Bat yan nirequest mo. Umiyak ng tuluyan si jennie oh" Jisoo said while glaring at Jennie.

Ah so kasalanan ko pa? Kasalanan kong nag magandang loob akong nag suggest?

"Bakit parang kasalanan ko kasalanan ko?" I said while faking holding my chest.

"Luh? Umiiyak ba si kai? Hala" Sabi ni jisoo habang tumatawa

"Wag na nga kayong magulo. Hays. Sometimes people are not just really meant to be" Kai said while fake crying in bambam's Back.

"Bakla ba to?" Sabi kong pabulong kay irene.

"D ko nga alam. Kanina pa sya dikit ng dikit kay bam eh. Nakakainis" Pabulong na sagot rin ni irene.

"Chaeng?" Pagtawag sakin ni jennie.

"Bakit jen?" Sagot ko.

"Pwede mo ba kong samahan sa terrace sa taas?papahangin lang sana. Wala akong kasama eh" Sagot nito at napatingin naman ako kay jisoo na kinukulit si kai.

"Yiiieeeee girl bat d mo sinabi sakin. Lalaki pala hanap mo besh. Edi sana natulungan kita" pagbibiro ni jisoo kay kai.

"Rene. Ilayo mo sakin yan. Papakainin ko yan ng manok na hilaw. "Sabi ni kai na parang ililibing ng buhay si jisoo.

Lokong manok to. Imbis samahan yung kaibigan nya puro kalokohan inaatupag.

I took a deep sigh then facepalm before nodding.

"Hawak ka sa balikat ko jen. Mabuti ng nagiingat ka" sabi ko.

Tumango lamang ito at umakyat na kami sa taas.

*CHAENG AND JENNIE*
*TERRACE*

"Sorry..kung...i.inabala pa kita chaeng ha?" Utal utal na sabi nito habang umiiyak na.

Lumapit naman ako sa kanya at dinamayan ito. Pareho lang naman kami ng pinagdadaanan eh. Pareho naming namimiss si lisa.

"Wala namang problema yun jen eh. Buti nga ako yung inaya mo dito. Kung si jisoo yun baka hinimatay ka lang sa bwisit" Sambit ko.

"Hindi lang talaga kasi ako makapaghintay. Araw araw hindi sya nawawala sa isip ko. Tas gabi gabi naman syang nasa panaginip ko." Paghinto nya.

"Ayokong binibigyan ng false hope yung sarili ko eh. Pero paano kung... Hindi talaga natin sya mahanap? Paano kung... Ayaw nyang magpakita... Paano kung-"

"Paano kung Hindi jen? Paano kung hinihintay ka nya pala. Hinihintay nya tayo..jen. wag mong isipin yung makakasakit sayo. Wag mong isipin yung mangyayari. Wala namang nagiging totoo yung mga pinapangunahan natin eh. Kailangan mo sya. At kailangan karin nya." Sabi ko habang hinahagod ang likod nya.

"Bukas na bukas. Deretso tayo dun. Okay ba yun?" Huling sabi ko at tumango naman ito.

2 hrs later

" Pasok na tayo jen. Lumalamig na eh. Masama sa bata" Sabi ko.

"Una kana chaeng. Sunod ako."

"Kaya mo?" Sagot ko

"Oo wag kang mag alala. Tatawagin naman kita pag may sumasakit. Sige na umamin kana dun" Sagot naman nito at tumango lamang ako bago umalis.

Aish..Baka tama kanga lis. Hindi tayo yung para sa isat isa. Minsan naisip ko. Kung sinabi ko sana ng mas maaga sayo. Kung sinabi ko sana nung hindi mo pa si jennie nakikilala. Magkasama sana tayo ngayon.