mektup yavaşça ellerimden kaydı.Gözlerimden hakim olamadığım yaşlar dökülmeye başladı.Sahi neden ağlıyorum.Herkes beni terk ettiği için mi? Evet evet tam olarak bu.Herkes gitti.Yalnız kaldım bu köşkte.Aşağıda daha isimlerini bile bilmediğim iki insanla mı devam edicem bu hayata?Dadım gitmişti ama Hector vardı şimdi Hector gitti peki ya kim var?Kanepenin üzerine kıvrıldım.Daha saatler önce ne umutla uyandığım o yatağa şimdi hayal kırıklıkları ile girmek istemiyorum.yarın beni almaya geleceklermiş kimin öyle demişti değil mi Hector?Peki sarayda ne olacaktı gidince?Hata ettim dadımı göndermekle.O olsaydı şimdi bu halde olmazdım belkide.Oof iyice dengesiz olmaya başladım.Kafam kalbim çok başka konuşuyor.Bunları diyen ben miyim.En iyisi biraz dinlemeliyim.Çok fazla yoruldum.Kan da kaybettim.Ben unutsam da yaramdan sızan acı hemen hatırlatıyor.
~~~~~~&~~~~~~
"kraliçem uyanın kraliçem" sesleri ile gözlerimi açtım.Mutfakta çalışan kadın başımda dikiliyor.Gözlerimi açtığım görünce 1 adım geri çekildi.
"kraliçem dışarıda bir saray muhafızı var sizinle konuşmak için gelmiş, aşağıda bekliyor" diye devam etti.
"yarın gelmeyecek miydi?" dedim yerimden doğrulurken.
"bende öyle sanıyordum ancak biraz önce geldi, üzerinizi değişmenize yardım edeyim mi?" dedi.Ayağa kalktım ve dolaba yöneldim.
" yok istemez aşağı in beklemesini söyle" dedim tek düze bir ses tonuyla.Alelacele bir elbise aldım elime ve giyinmeye başladım.Vakit kaybetmeden odamdan çıkıp merdivenlere yöneldim.Merdivenin sonunda hizmetçi vardı
"salonda bekliyor kraliçem " dedi.Ben hızla salona giderken hizmetçi çoktan odama girdi bile.Birşeyler oluyordu ama ne?Salonun kapısından girdiğim sırada muhafız ayağa kalkarak beni selamladı.
"iyi geceler kraliçem.Beni affedin bu vakitte sizi uyandırdım.Kendimi tanıtayım ben sevgili kralımızın baş muhafızı Tom."
"iyi geceler Tom.Umarım beni uykumdan uyandırmana değecek bir sebebin vardır"dedim ama aslında gün boyu uyuyordum.
"değecektir kraliçe.Beni kralımız gönderdi.Sürgününüz bitti.Sizi saraya götürmeye geldim."dedi gurur duyar bir halde.Bitmişti ha.Sahi ne kadardır buradayım.2 ay 3 ay 6 ay 1 yıl ne kadar? bilmiyordum.
"pekala o halde ama sizi uzun bir müddet bekleyeceğim çünkü hazırlığım yok eşyalarımı toplamalıyım"dedim ve muhafaza arkamı dönüp tam salondan çıkmaya hazırlanıyordum ki
"gerek olmayacak kraliçem Angela ve Jerry bunu halletti bile çoktan" dedi O sırada merdivenden bir sandık iniyordu aşağıya.
"kral beni bu kadar çok mu yanında istiyor? " dedim şaşırarak.
"şey aslına bakarsanız bu durumu kralım açıklasa iyi olur buna yetkim olduğunu sanmıyorum " dedi.Anlamadım ama fazlada üstlemeye niyetim yoktu.Hızla salondan çıktım ve odama girdim.Muhafız haklıydı kadın ve adam eşyalarımı toplamıştı bile.Tüm eşyalar sandıklara yerleştirilmiş ve şimdi de özenle aşağıda bekleyen arabaya yükleniyordu.
"kraliçem yol boyunca üşümesin diye bu pelerini ayırdım" dedi sevecen bir tavırla.Ona doğru kafamı çevirdiğimde yüzünde bir gülümseme vardı ama sadece bir gülümseme değildi bu başka şeylerde anlatıyordu.Birden içimden ona sarılmak geldi ama kendimi dizginlemeye karar verdim sonuçta kraliçeyim bir asaletim var en önemlisi bir Fransız duruşum var.Hayatım boyunca bu sıfatlar durdurmadı mı beni hep?Bu sıfatlardan biri yüzünden bu topraklar da değil miyim? Canı cehenneme bu sıfatların.Doğruca Angela ya doğru yürüdüm ve ona içten bir şekilde sarılarak tüm kokusunu içime çektim.Huzur buldum sanki bir an.Daha önce niye yapmadım ki bunu?
