Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Hena ile beraber dükkana gelmiştik.
Bugün pek kimse yoktu ve biz de öğle arasında olduğumuz için hamburger sipariş edip yemeye koyulmuştuk. Jungwoo'dan haberim yoktu ama tek bildiğim Jaemin ile takıldığıydı. Özellikle bu aralar onu yalnız bırakmaması daha iyi olurdu, Hena onun yanında olmak istese de bu durumu kavrayıp pek yan yana gelmiyorlardı. Zaten ikisi buluşursa geriye biz kalıyorduk ve teselli amaçlı da olsa Jaemin'in yanında durma düşüncesi beni geriyordu.
Son 10 gündür hiçbir şekilde çiçek kusmuyordum, nefeslerim gayet iyiydi ve göğsümde o saçma ağrı yoktu. Aklıma bir şeyler geliyordu ama gerçeklik payı çok düşüktü, imkansızdı ve ben de umudumu yitirmiştim zaten.
''Seni kıskanmış olabilir mi bir ihtimal?'' diyerek kolasını kavradı. Başımı iki yana sallamıştım ama bu düşünce aklımdaydı hâlâ. Bunun ihtimali yüzde bir gibi bir şeydi ama ona göre her şey arkadaşçaydı. Ben de Hena'yı kıskanırdım bazen, yani her şey arkadaşça olabilirdi ve umutlanmamam en iyisiydi.
''Son on gündür çok iyisin ve bunun tek bir sebebi olabilir Seul.'' Başımı iki yana salladım ve alnımı kaşıdım. Kafam gerçekten kazan gibiydi ve düşünmek istemiyordum.
''Her neyse,'' dedi benden cevap alamayınca. ''Zoe'den de ses çıkmıyor zaten. Plan falan yapmıştır yılan.''
''Haklı.'' Sonunda konuştuğumda Hena patates almış ve mayoneze batırmıştı. ''Belki de onu sevdiğimi anladı ve haklı olarak sevgilisini korumak istiyor. Eminim ki sen de aynısını yapardın.'' Kısmış olduğu gözleriyle bana baktı ve yutkundu. ''Eğer senin onu sevdiğini anladıysa hasta olduğunu da bilmesi lazım, böyle davranmasına gerek yoktu.'' Daha yeni yeni geçmiş olan yüzünü gösterirken güldüm.
''Aynen ama umrumda değil sanırım.'' Omuz silkip hamburgerimden bir ısırık daha aldım. Biz birkaç dakika daha tıkınırken Hena'nın telefonu çalmıştı. Arayan Jungwoo'ydu.
''Jaemin'den haberiniz var mı?'' Hoparlöre aldığı telefonu masanın üzerine koyarken kaşlarımı çattım duyduğum şeyle. Evde olması gerekmez miydi? ''Nasıl yani?''
''Zoe'ye de sordum, o da bilmiyormuş.'' Gözlerimi kısıp Jaemin'in nereye gidebileceğini düşünmeye çalıştım. Jaemin'i tanıyorsam bir yere giderken birilerine haber verirdi ama haber vermediyse gerçekten uzaklaşmak istemişti. Son zamanlarda da kötüydü zaten. Ellerimi köşedeki ıslak mendile silip ayağa kalktım. ''Ben biliyorum sanırım.''
Na Jaemin'i gerçekten tanıyan sınırlı kişilerden biriydim, onun orada olma ihtimali çok yüksekti. Üzgün olduğunda hep oraya giderdi ve ben de onun yanında dururdum. Arkadaştık ama birbirimizin her şeyini bilirdik, ona Zoe'den daha yakındım ama her şeyin bir sınırı vardı.
Na Jaemin asla beni görmeyecekti ve ben de kanlar içinde ölecektim.
