Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Umutlarımın tükendiği anda her şeye sıfırdan başlayabilmek büyük ihtimalle hayatımın dönüm noktasıydı.
Küçüklüğümden beri sürekli olumsuz düşündüğüm, en ufak bir şeyi dert ettiğim ve hiçbir zaman kendime güvenmediğim için yaşadığım hiçbir şey bana gerçekmiş gibi gelmiyordu. Her iyi şeyin bir sonu olduğunu söylüyorlardı ama şu an için kendimi bu söze inandırmak istemiyordum. Çünkü en sonunda mutluluğu bulabilmiştim ve bundan vazgeçmek istemiyordum.
Ailemden çok arkadaşlarım yanımdaydı. Zaten beni bu hale getiren de ailemdi, her zaman arkadaşlarımdan güç bulmuş, dış çevreye daha çok yönelmiştim. Dış çevrenin bana ailemden daha fazla zarar veremeyeceğini düşünürken tam tersi olmuştu; aileme muhtaç kalmıştım. 16 yaşındayken her şeyin kafama dank etmesiyle hayatımın pişmanlığını yaşamıştım.
Herkes gidecekti, herkesin gideceğini biliyordum. 10 yıllık arkadaşım bile gidecekti ama ailem asla gitmezdi, iyi kötü sevgilerini hissederdim. Bana verdikleri zararları tekrar onlarla kapatabilirdim ama arkadaşlarımın ve çevredekilerin zararlarını hiçbir şekilde kapatamazdım. Daha çok muhtaç kaldırdım onlara, bunu bildiklerinden dolayı daha fazla zarar vermeye başladılar. Ben de sadece bir kişiye yöneldim.
Beni sevmesine gerek yoktu. İyi kalpli olması, benimle konuşması, bana yakın olması, bana sarılması bile beni iyileştirmek için yeter de artardı bile. Öyle de oldu, hiçbir zaman beni seveceğini umut vermedim çünkü vermek istemedim. Ama yine de sevdim çünkü ben onu unutmak için sevmedim. Bana sonsuza kadar mutlu olacağımızı söylemişti, onu unutma gerek yoktu artık.
Onu unutmak belki de şu son 3 haftadır aklıma bile gelmeyen şeylerden biriydi. Mutluyduk, beraber uyuyorduk. Beraber yemek yiyor, oyunlar oynuyorduk, film izliyorduk. Koltukta uyuya kalıyordu, hatta tuvalet sırası için kavga bile ediyorduk. Bana sürekli beni sevdiğini söylüyordu, bu düşüncenin akma gelmemesi gayet normaldi. 3 haftadır hiçbir şekilde kötü hissetmiyordum, ciğerlerimin gerçekten açıldığını ve nefes alabildiğimi hissediyordum.
O kötü anılarım aklımdan silinmiş gibiydi sanki hiç yaşamamıştım. Bana o kadar iyi bakıyordu ki bazen gözlerimin dolu dolu olduğunu hatırlıyorum. Ama sonuçta her ikimiz de iyiydik, buradaydık.
Saat 11'e geliyordu. Başım Jaemin'in göğsüne yaslı iken kalp atışlarını duyuyordum ve bu bile bana huzur veriyordu. Uzun zamandır sadece bu ritimleri duymak için mücadele etmiş olduğum düşüncesi bana sürekli güçlü olduğumu hatırlatıyordu. Güçlü olduğumu fısıldayıp duruyordu. Buna inanmaya başlamıştım. Kendime inanmaya başlamıştım ve beni benden çok seven birinin olması beni mutlu ediyordu.
''Uyumadın mı hâlâ?'' Uykulu olduğu belli olan kısık sesiyle mırıldandığında başımı iki yana salladım sadece. Konuşmak şu an bile o kadar zor bir şeymiş gibi geliyordu ki sadece yutkunabilmiştim.
''Sabah erken kalkmamız lazım. Jungwoo şarkı söyleyerek uyandırmasın bizi.'' Güldüm. Jaemin milyonlarca kez Jungwoo'nun şarkılı alarmlarına maruz kaldığı için bundan olabildiğince kaçınıyordu. Başımı kaldırıp yüzüne baktım ama tek görebildiğim şey çenesiydi. Beline sarılı olan sol kolumu çektim ve elimi yanağına koydum.
''Jaemin...''
''Hm?'' Neredeyse duyamadığım sesi ne kadar yorgun olduğunu gösteriyordu. Yukarı kaydım ve gözlerinin içine baktım. ''Yarın gitmesek? Böyle kalalım gün boyu.''
''Planın mı var?'' dedi sırıtarak. Elini kaldırıp bileğimi tuttu ve gözlerim daha yeni sildirdiği dövmenin izinde takılı kaldı. Onun tamamen gittiğini söylüyordu ve bu yalan değildi.
''Sana sarılarak uyumak istiyorum gün boyu. Planım bu.'' Gülerek bana dönerken ben de sağ tarafıma yattım tam karşısında kalabilmek için. Sağ kolunu belime sararken başını boynuma gömdü. Birkaç saniye, hatta dakika ses çıkarmadık ikimiz de. Öylece durduk. Dibimde olan kalbi bana güçlü olduğumu hatırlatıyordu.
''Uyuyalım artık.'' dedi homurdanırcasına. ''Uykum var.'' Başımı salladım ve sol elimi kaldırıp elimi saçlarına daldırdım. ''Uyuyalım.''
Uyuduk. Beraberdik ve mutluyduk.
🌸🌸🌸
son bir bölümümüz kalmışken azıcık mutlu edin beni lütfen, biraz yorum istiyorummm varsayımlarınızı da merak ediyorumm😋🥺💛🐱🐥🍋🍯🌟✨🧽
