Bahçede uzanarak sallandığım salincaktan doğrulup Louis'in oturduğu koltuğa gidip kafamı göğüsüne yasladım.
Hastahaneden çıktıktan sonra hemen annelerin yanına gelmiştik. Ve ikimiz de hastahaneden çıktıktan sonra odada dokturun söyledikleri hakkında tek kelime bile etmemiştik. Ben yol boyunca ağlamıştım lou da her ben her ağladığımda olduğu gibi beni sakinleştirmek için benimle konuşmuş hatta yoldayken defalarca arabayı kenara çekmiş saçlarımla oynamış ve bana şarkı söylemişti.
Elleri tıpkı arabada olduğu gibi saçlarımı bulunca kafamı daha da boynuna gömdüm. Geldiğimizden beri ikimiz de ailelerimize bişey çaktırmamak için ağlamayı bırakın yüzümüzü bile asmamıştık akşam olup da bizim evin bahçesinde otururken ailelerimiz de sanki bişey olduğunu anlamış gibi erkenden odalarına çekilmişlerdi. Jay ve Mark giderken tüm kızları da peşlerine dizmişlerdi Gemma da kızlarla kalmak isteyince 'bu gecelik çocuk değişikliği yapalım lou burda ben kızlarla' demişti söylediği cümleden sonra herkes gibi biz de gulumsedikten sonra Louisle göz göze gelmiştik gülümsememizin solması yetmiyor gibi üstüne ikimizin de gözleri dolmuştu Tomlinsonlar gitmeden önce tüm gün yaptıkları sırayla Lou'nun karnını sevip evlerine doğru yürümeye başladılar Robin sanki onların gitmesini bekliyormuş gibi onlar kapıdan çıktığı anda elini annrmin omzuna atıp onun da ayaklanmasını sağladı 'Hadi hayatım biz minik torunumuzu babalarıyla yalnız bırakalım' onlar da bahçeden içeri girdikleri zaman Louise ne söyleyeceğimi bilmediğim için kendimi oturduğum salıncakta sırt üstü bırakmış ellerimi tüm gün boyunca koymaya korktuğum karnıma koymuş ve zaten hazırda bekleyen yaşların gözümden akmasına izin vermiştim.
Louis'in elleri hâlâ saçlarımın arasında olması beni sakinleştirmek yerine daha da ağlamaya sürüklüyordu. Hıçkırıklarımı zar zor durdurup kafamı louis'in boynuna daha da yaklaşırdım 'Loulou bak lütfen beni sonuna kadar dinle olur mu, elleri güven vermek için saçlarımı kulağımın arkasına tutturup yanağımı okşayınca istemsiz olarak burnumu çektim, ben çok istiyorum lou ama ölmek istemiyorum. Bize bak louloum ben seni bırakmak istemiyorum belki de aldırmalıyız, söylediğim şeye ben bile inanamazken louis de en az benim kadar şaşkın gözüküyord, bu çok güzel bir his hani sen 1 haftadır diyorsun ya karnımda çocuğumuzun olduğunu bilmek mükemmel hissettiriyor diye daha 24 saat bile olmadığı halde ben o kadar tam hissediyorum ki kendimi ama korkuyorum lou ölmekten korkuyorum ben ölürsem beraberimde karnımdaki yavrumuzu da öldürmekten korkuyorum, hıçkırıklarım konuşmama engel olacak boyuta ulaşmıştı, seni ve çocuğumuzu bırakmaktan korkuyorum' doğruydu çünkü sadece korkuyordum belki de hamile kalmaya devam ettiğim sürece daha lou doğum yapmadan bile ölecektim yıllarca beklediğim çocuğumu göremeyecktim yıllardır dibimde olduğu halde hâlâ doymadığım sevgilimi gerimde bırakacaktım.
Louis bir süre ağzını bile açmadan sadece saçlarımı sevmeye devam etti sonra yavaş hareketlerle beni görüşünden kaldırıp oturduğumuz bahçe koltuğunun arkasındaki yastıkları yere koyup koltuğa uzanırken beni de yanına çekip aynı az önceki gibi göğsüne yatırdı. Elimi tutup kendi karnına koyduktan sonra o da elini benim karnıma koydu 'çocuklar babamıza biraz destek olmamız gerekiyor ne dersiniz. Biraz mutlu olmaya ihtiyacı var onunla konuşmak ister misiniz' gözümdeki yaşlar yavaş yavas azalırken yüzümde anlamsız bi gülümseme gittikçe büyüyordu 'şimdi miniklerimiz hâlâ senin duyabileceğin kadar konuşamadığı için ben sana omları cevireceğim, farkında olmadan kahkaha atınca lou sanki koklamak ister gibi saçlarıma bir öpücük bıraktı, bak benim güzelim biz neler neler yaşadık kaç defa düştük en kötüsünde bile ikimiz de birbirimizden güç aldık söylediklerin o kadar saçma ki ben seni kaybatmekten senden daha çok korkuyorum ama ben sana güveniyorum hazz ben bize güveniyorum miniklerimize güveniyorum bak onlar da diyorlar ki biz babalarımızı hiç üzmeyiz. Biz seni hiç üzmeyiz hazz biz sana hep gözümüz gibi bakarız önümüzde 7 aydan az kaldı bize bak ikimiz de aynı zamanda doğum yapacağız resmen iki ayrı karında ikiz çocukların babaları olacağız 2015 bizim yılımız olacak çocuklarımız doğacak belki gruba biraz ara veririz 1.5 yıl mesela o sürede sadece çocuklarımızla oluruz sonra Niall, Liam ve Zayn her zaman yanımızda olurlar ailelerimiz zaten ne kadar mutlu olacaklar senin hamile olduğunu öğrenince. Niallı düşünsene inanamayacak sonra benim hamileligimi ilk öğrendiğinde gelip senin elini sıkmıştı hatırlıyor musun "helal olsun Hazz hedefi 12 den vurmuşsun" demişti aynısını bana da diyecek. Konser zamanı gelene kadat çocuklar bizi aralarına oturtup karnımızı sevecekler saçma sapan anlarda eve gelip biz yeğenimizi özledik diye bağıracaklar. Bize bak hazz biz bi aileyiz çocuklarımız bu aileye hemen katılmak icin bizi hiç üzmeyecekler dünyanın en şanslı cocukları olmak için 7 ay bekleyecekler biz de onlar gelene kadar her zaman neler yapıyorsak onları yapacağız, kulağıma yaklaşıp, yani her zaman olduğu gibi sen yaramaz bir prenses olacaksın ben de senin babacığın, söyledigi seyi beni güldürmek için yaptığı o kadar belliydi ki ben gülene kadar çıtı bile çıkmadı, eee çocuklar söz verin bakalım babalara bizi üzmek yok' tam elimi çekip louise sarılacağım anda hem kendi karnımda hem de elimi koyduğum lou'nun karnında bir tekme hissettim 'louu söz verdiler' dedim az önce durdurduğum yaşlar tekrar akmaya başlayınca kafam hâlâ Louis'in görüsündeyken kafamı kaldırıp yuzune baktığımda onun da gözlerinden yaşlar akıyordu 'söz verdiler hazzy'm babalarına söz verdiler'
