Πάνω που είχα πάρει την απόφαση να απομακρυνθώ από εκείνον όλα συνωμοτούσαν στο να έρχομαι όλο και πιο κοντά του. Και σαν να μην έφτανε αυτό τώρα είχε προστεθεί και μια γυναίκα στην ζωή του. Μου κάνει εντύπωση το πόσο γρήγορα αλλάζει γυναίκες αυτός ο άντρας. Μου είπε πως του αρέσω κιόλας. Τι ειρωνεία Θεέ μου. Αφού είχαμε πια φτάσει σπίτι με την Έιμι ήταν ήδη τρεις το μεσημέρι.
-Έιμι ξέχασα να σε ρωτήσω. Πως ήταν η πρώτη ημέρα στην δουλειά; Ρώτησα.
-Ήταν πολύ όμορφα. Είναι όλοι πολύ ευγενικοί και πρόθυμοι να με βοηθήσουν. Ο Νίκολας είναι επίσης πολύ καλό αφεντικό. Λίγο πριν αρχίσω να δουλεύω με σύστησε σε όλους και τους ζήτησε να με βοηθήσουν αν χρειαστεί. Απάντησε.
-Πολύ γλυκό εκ μέρους του. Είναι σπάνιο να έχεις καλά αφεντικά. Απάντησα.
-Επίσης γνώρισα και κάποια άτομα τα οποία ήταν πολύ φιλικά απέναντί μου. Μου ζήτησαν μάλιστα να βγούμε. Είπε.
-Χαίρομαι πολύ για εσένα. Είναι καλό να κάνεις γνωριμίες. Έτσι γνώρισα και εγώ την Ρέιτσελ και γίναμε κολλητές. Απάντησα.
-Χόουπ, πως νιώθεις; Εννοώ σχετικά με τα εγκαίνια. Με ρώτησε.
-Ειλικρινά Έιμι δεν ξέρω. Από την μια το βλέπω σαν δουλειά και από την άλλη είναι ο Νίκολας. Για ακόμα μια φορά πρέπει να βρεθώ κοντά του και πόσο μάλλον να τον δω και με άλλη κοπέλα. Απάντησα.
-Είμαι σίγουρη πως θα υπάρχει μια λογική εξήγηση για εκείνη. Ίσως είναι κάποια φίλη. Μου είπε.
-Δεν ξέρω πια τι να πιστέψω. Καλύτερα ας μην μιλάμε για εκείνον. Είπα.
Αφού κάτσαμε λίγο να τα πούμε στην συνέχεια είδαμε λίγο τηλεόραση. Το κινητό μου δόνησε ξανά και ήταν πάλι μήνυμα από τον Νίκολας.
"Βλέπω δεν μπορείς να μείνει μακριά μου, έτσι" Με ρώτησε.
"Δε καταλαβαίνω που το πας" Απάντησα.
"Με κάλεσε το αφεντικό σου για να μου πει πως θα είσαι στα εγκαίνια" Μου είπε.
"Και αυτό πάει να πει πως δεν αντέχω μακριά σου" Ρώτησα.
"Από όλα τα άτομα στην δουλειά σου έρχεσαι εσύ, πόσο τυχαίο" Μου απάντησε.
"Είτε το πιστεύεις είτε όχι, αναρωτήθηκα ακριβώς το ίδιο" Είπα.
"Θα χαρώ λοιπόν να σε δω εκεί" Μου είπε.
"Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο" Απάντησα.
