ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΣ.
-Εγώ φταίω, γαμώτο εγώ φταίω για όλα. Είπα πληγωμένος.
-Νίκολας σύνελθε. Δεν φταίει κανείς, μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Απάντησε η Έιμι.
-Αν δεν την έπαιρνα τηλέφωνο και την ενοχλούσα ενώ οδηγάει τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί. Είπα.
Ήμουν μαζί με την Έιμι έξω από το δωμάτιο των επειγόντων γύρω στη μία ώρα και περιμέναμε κάποιον να βγει να μας ενημερώσει για την κατάσταση της Χόουπ. Μία ώρα τόσο έντονη και βασανιστική. Ας γίνει καλά και ορκίζομαι πως θα εξαφανιστώ από την ζωή της. Λίγο αργότερα βγήκε ο γιατρός που την εξέταζε και μόλις τον είδαμε τρέξαμε κατά πάνω του.
-Η κατάσταση της σταθεροποιήθηκε και είναι όλα καλά. Δεν καταφέραμε όμως να σώσουμε το μωρό. Είπε ο γιατρός.
Για μισό λεπτό. Ποιό μωρό; Η Χόουπ ήταν έγκυος;
-Γιατρέ η αδερφή μου δεν μου είχε αναφέρει κάποιο μωρό, τι λέτε; Ρώτησε η Έιμι.
-Είναι πιθανό να μην το γνώριζε ούτε η ίδια διότι ήταν έγκυος μόλις μία εβδομάδα. Είπε ο γιατρός.
Όχι! Η Χόουπ ήταν έγκυος και το παιδί πέθανε. Τι έκανα; Γιατί της τηλεφώνησα γαμώτο;
-Πότε μπορούμε να την δούμε; Ρώτησε η Έιμι.
-Θα πρέπει να περιμένετε λίγο ακόμα και θα σας ειδοποιήσω εγώ. Είπε ο γιατρός φεύγοντας.
-Έιμι θα πρέπει να καλέσεις τον Πίτερ. Είπα.
-Δεν υπάρχει λόγος να τον καλέσω Νίκολας. Μου απάντησε.
-Δεν πρέπει να μάθει για την Χόουπ και το μωρό; Ρώτησα.
-Νίκολας ο Πίτερ είναι απλά ένα καλός φίλος της Χόουπ. Δεν τρέχει τίποτα μεταξύ τους, ο Πίτερ είναι ομοφυλόφιλος. Μου απάντησε η Έιμι.
Το ήξερα κατά βάθος πως αυτό το μωρό είναι δικό μου απλά ίσως ήθελα να το σιγουρέψω. Τότε έχασα τα λογικά μου και έφυγα από το νοσοκομείο τρέχοντας. Η Έιμι ήρθε από πίσω μου.
-Που πας Νίκολας. Είμαι σίγουρη πως η Χόουπ θα ήθελε να σε δει μόλις ξυπνήσει.
-Πρέπει να φύγω Έιμι. Πες στην Χόουπ να με συγχωρήσει για όλα και πως δεν θα την ξαναενοχλήσω. Είπα και έφυγα.
Η Χόουπ ήταν έγκυος στο παιδί μου και εξαιτίας μου το έχασε. Μαζί με όλο αυτό έχασα και εγώ εκείνη. Έπρεπε να φύγω, δεν με χωρούσε ο τόπος μετά από αυτό. Δεν ήξερα που θα πάω αλλά το μόνο σίγουρο ήταν πως θα έφευγα από την ζωή της Χόουπ μια και καλή. Ίσως πήγαινα στο πατρικό μου για λίγο διάστημα, θα μου έκανε καλό να μείνω λίγο με την μητέρα μου. Έβαλα λοιπόν μπρος το αμάξι μου και πήγα προς το σπίτι της μητέρας μου. Καθώς οδηγούσα ήμουν βυθισμένος στις σκέψεις μου. Δεν μπορούσα να σταματήσω να την σκέφτομαι. Πόσο κακό της είχα προκαλέσει... Λίγο μετά είχα φτάσει στο σπίτι. Ήμουν ψυχικά και σωματικά ένα ράκος. Μπαίνοντας μέσα η μητέρα μου τρόμαξε.
