Η ώρα είχε περάσει και εγώ έπρεπε να ντυθώ για να πάμε με την Ρέιτσελ σε κλάμπ. Δεν είχα όρεξη αλλά δεν ήθελα να της χαλάσω χατήρι.Δεν είχα συνηθίσει σε τέτοια είδους διασκέδαση. Εμένα μου άρεζε να πηγαίνω σινεμά ή κάπου για να φάω. Η Ρέιτσελ ήταν το ακριβώς αντίθετο απο εμένα. Δεν μου ζητούσε συχνά να βγούμε σε κλάμπ για αυτό και της έκανα την χάρη. Έπιασα λοιπόν τα μαλλιά μου μια ψηλή κοτσίδα και αμέσως ντύθηκα. Είχα αποφασίσει να βάλω μία μπορντό κολλητή φούστα μέχρι τα γόνατα με ένα μπορντό κοντό μπλουζάκι και τις μαύρες γόβες μου με το μαύρο δερμάτινο μπουφάν μου. Ήμουν έτοιμη όταν ξαφνικά άκουσα το κορνάρισμα απο το αμάξι της Ρέιτσελ και βγήκα γρήγορα για να φύγουμε. Μπήκα στο αμάξι και μόλις με είδε με θαύμασε. Θα πηγαίναμε στο Royal Club από τα πιό διάσημα κλάμπ στην Νέα Υόρκη. Φτάσαμε και βγήκαμε από το αμάξι. Μπαίνοντας μέσα έπαιζε πολύ δυνατή μουσική και πλήθος κόσμου χόρευε στους ρυθμούς του DJ.
-Να πάω να σου πάρω ποτό; Με ρώτησε η Ρέιτσελ.
-Ναι, ένα cosmopolitan. Της είπα.
-Ορίστε. Ήρθε γρήγορα με τα ποτά μας.
Είχαμε πάρει και οι δυο το ίδιο. Ωστόσο μου είπε πως τα ποτά ήταν κερασμένα από το αφεντικό του μαγαζιού. Πως είναι δυνατόν; Δεν τον γνώριζα εγώ άρα υποθέτω πως τον γνώριζε η Ρέιτσελ. Μα όταν την ρώτησα μου είπε πως δεν έχει ιδέα ποιός ήταν. Ξαφνικά ένιωσα πίσω μου ένα άγγιγμα στον ώμο και όταν γύρισα για να δω ποιός είναι είδα εκείνον. Ήταν ο Νίκολας μαζί με έναν φίλο του τον Ντάνιελ. Μας σύστησε μαζί του και στην συνέχεια..
-Κυρίες μου, στην υγειά σας. Αυτά είναι κερασμένα απο εμένα. Είπε.
Μα βέβαια πως δεν το σκέφτηκα; Σε ποιόν άλλον θα μπορούσε να ανήκει ένα από τα πολλά κλάμπ της Νέας Υόρκης. Στον Νίκολας Κίνγκ φυσικά.
-Ρέιτσελ από εδώ ο Κύριος Κίνγκ. Της είπα.
Συστήθηκαν και η Ρέιτσελ πήρε τον φίλο του Νίκολας για να χορέψουν. Υποθέτω πως το έκανε για να μας αφήσει μόνους με τον Νίκολας.
-Λοιπόν Χόουπ πως είσαι; Ρώτησε.
-Είμαι καλά ευχαριστώ. Απάντησα νευρικά.
-Υποθέτω πως δε θέλεις να μου μιλήσεις σωστά; Με ρώτησε.
-Δε νομίζω πως έχουμε κάτι να πούμε έτσι δεν είναι; Είπα ειρωνικά.
-Χόουπ σε παρακαλώ έλα μαζί μου θέλω να σου μιλήσω. Σε παρακαλώ. Αναφώνησε.
-Οχι Νίκολας δεν θα έρθω. Δεν έχουμε να πούμε τίποτα. Είπα.
Με τράβηξε με θυμό να πάω μαζί του και ξαφνικά βρεθήκαμε σε έναν χώρο του κλάμπ που ήταν το γραφείο του για όταν βρίσκεται εκεί.
-Τι κάνεις; Αφησέ με. Τον διέταξα.
-Χόουπ, δε μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου που να πάρει το καταλαβαίνεις; Είπε.
-Αλήθεια; Κοίτα να δεις που φάνηκε το αντίθετο Χθές στο σπίτι σου. Φώναξα δυνατά.
Με κάθισε γρήγορα πάνω στο γραφείο του και άρχισε να με φιλάει. Με φιλούσε τόσο παθιασμένα που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Σιγά σιγά τα φιλιά του έφτασαν στον λαιμό μου και εγώ όσο και να ήθελα να κρατηθώ δεν μπορούσα πια. Ένιωθα τόσο αδύναμη κοντά του. Πολύ γρήγορα άρχισε να με φιλάει ανάμεσα στο στήθος πάνω από την μπλούζα και όταν πια πήγε να μου την βγάλει τον σταμάτησα.
-Νίκολας Οχι. Φώναξα.
-Τι έπαθες; Νόμιζα πως το ήθελες. Μου είπε.
-Το θέλω αλλά όχι έτσι. Δεν είμαι από τις γυναίκες που έχεις συνηθίσει. Είπα.
-Γαμώτο Χόουπ, αν νομίζεις ότι εμείς οι δύο μπορούμε να είμαστε μαζί κάνεις λάθος. Δεν σου αξίζω. Μου είπε.
-Και εσύ αν νομίζεις πως είμαι η γκόμενα της μιας βραδιάς γελιέσαι. Φώναξα.
Όσο και αν το ήθελα όλο αυτό είχα και μια αξιοπρέπεια και δε θα την πατούσα για κανέναν Νίκολας. Άνοιξα λοιπόν την πόρτα και έφυγα. Άνοιξα το κινητό μου και βρήκα ένα μήνυμα από την Ρέιτσελ που μου έλεγε πως είχε φύγει με τον Ντάνιελ. Δεν είχα πως να γυρίσω σπίτι οπότε έπρεπε να πάρω ταξί. Πρίν προλάβω να βρω κάποιο ταξί ο Νίκολας ήταν πάλι πίσω μου.
