Yeniden 1.Kitap 1/3

Yeniden Doğuş

Batıyorum, bu çelik kafesin içinde batıyorum. Engin okyanusun, derin ve karanlık sularına batıyorum. Bu projeye ilk davet edildiğimde inanılmaz mutlu olmuştum ama bu projenin sonum olacağını hayal edemezdim. Küçük 4x4 metre karelik küçük bir kutudayım, bu kutu küçük bir modül ve bunun gibi yüzlerce modül bir araya gelerek projenin tabanı oluşturuyor.

Proje basitti, modüller suyun altında yer alacak ve denizden enerji üretimine yardımcı olacaktı. Bir arkadaşımın, fırsatın olduğunda aşağıya inip manzarayı izlemelisin inanılmaz demesinden sonra aşağı kata indim ama artık çıkamıyorum. Büyük bir fırtına bir anda ortaya çıktı ve sonunda tüm tesis batıyor. Benim olduğum modül diğerlerinden ayrıldı ve tek başına okyanusta derinliklere sürükleniyorum.

Yavaş yavaş batarken umutlarım tükenmeye başladı. Başka bir yerde umudum olabilirdi ama burası okyanusun ortasında ve derinliklerdeydi. Kimsenin gelmeyeceğini biliyorum ve tek başıma bu odanın köşesinde oturuyorum. Bir süre sonra ışıklar azalıyor ve kayboluyor. Sadece sessiz bir karanlık, tüm odaya hakim oluyor. Derin denizlere hoş geldiniz, ne o güzel mavilik var nede güzel bir güneş sadece kocaman bir karanlık.

Yavaş yavaş, nefes almakta zorlanıyorum. Modulun havası bitiyor ama bu sırada modulden gıçırdamalar duyuyorum.

-Hahahah, ne güzel bir kader. Ya basınçtan ezilerek öleceğim yada havasızlıktan. Tanrım sana inanmamış olabilirim ama bana güzel bir ölüm veremez miydin ?

Modülün kenarlarından sesler gelmeye devam ediyor ve kapının olduğu yer biraz yamuluyor. Bu derinlikte bile parçalanmaması bile iyi bir şey. Şu anda suya batmamdan geçen süre baya fazla ve büyük bir derinlikteyim, buraya deniz altının bile inebileceğini sanmıyorum.

Kenarda bir maket bıcağı gördüm,

-Acaba ilk önce intihar mı etmeliyim ? Belki acı cekmem.

Biraz tereddüt ediyorum ama maket bıçağını yerden aldım ve biraz ucunu açtım. Ellerim titriyor ama kapı bir geri sayım gibi gıçırdıyor. Yakında kapının kırılacağını ve içerinin su dolmasının bir kaç saniye süreceğini biliyorum. Ya havasızlıktan yada ezilerek öleceğim. Biraz sonra kararımı veriyorum ama gözümü yemyeşil bir ışık alıyor.

-Işık ? Burada nasıl ışık olabilir ?

Biraz tereddüt ediyorum ve modülün çatlamaya başlamış camına yaklaşıyorum. Yemyeşil bir ışık gözümü alıyor ve pencerden dışarıya bakıyorum. Küre şeklinde parlayan bir şey var.

-Fener balığı mı ?

Aklıma geliyor, fener balıklarının üstüne böyle bir ışık yokmuydu, biraz sonra küre yaklaşıyor ve devasalığını fark ediyorum. O küçük küre bir anda benim boyum kadar olmuştu. Bir anda o yeşil ışık gidiyor ve tekrar geliyor.

-Ne oluyor ?

Küreye dikkatli baktım ve ortasında biraz daha koyu küçük bir daire fark ettim.

-Bu nedir ? Fener balığı bu kadar büyük olmaz.