Yeniden 1.Kitap 1/3

(R18) İlk Gece

Tekne iskeleye yaklaştıktan sonra tekne sahibine teşekkür ettim. Para konusunu babamla konuşmuşlardı, benim karışmam kötü olurdu ama amcanın viski sevdiğini hatırlıyordum ona bir viski hediye edip teşekkür ettim.

İnmeden önce arkadaşlarım bana hediyelerini verdi. Veda ettikten sonra Sonia beni bir taksi durağına sürükledi. Bir adres verdi ve taksi yola doğru çıktı, ara sıra bana bakıyordu ama ben bakınca hemen kafasını eğip göz temasını kesiyordu ve kızarıyordu.

-Sonia; Ailenin bu gün Fethiye'de olmadığını söylemiştin değil mi ?

Konuşmanın nereye varacağını anladım.

-Uğur; Evet, Marmaris'teler.

-Sonia; Benim annemde şehir dışında.

.....

Bir süre sessiz kaldık neyi ima ettiğini anlamazsam aptal olmam gerekirdi. Biraz sonra taksi durdu, geldiğimiz yer tepedeydi. Denizin karşısında tepeden bir evdi. Ev uzunlamasına dikdörtgen bir arazideydi.

Eğimden dolayı arazi üç farklı kottan oluşuyordu. Alt kot bahçe ve arazinin girişi, ortadaki kot tamamen havuzun kapattığı bir yerdi. Üst kotta ev bulunuyordu. Bahçe duvarının kenarından yoldan yürüyünce evin verandasına ulaşıyorduk. Burası basit ama şaşırtıcı derecede güzeldi. Verandanın manzarasından hayır ister veranda olsun, ister havuz olsun direk denizi görmek mümkündü. İnanılmaz bir yerdi.

-Beğendin mi ?

-Evet, çok güzel.

-Burası benim gizli sığınağım.

-....?

-Annem emlak satışlarıyla uğraşıyor, 2 hafta önce burayı aldı o zamanda beridir çok seviyorum ve dinlenmek için geliyorum.

Beklediğim bir şeydi, ilk başta güvenlik görmedim. Annesi ile görüşmesem de az çok tanımıştım kesinlikle evine bir kaç güvenlik koyacak biriydi. Burası güzel olsa da onun için güvensiz bir tatil eviydi. Bu tarz bir evde yaşamazdı. Sonra bir şey fark ettim, Sonia'ya baktım..

-Yalan söyledim...

-Of, ben seninle ne yapacağım.

-Mine ile burada kalacağımı diye biliyor. Annem ile Mine tanıştı.

Yalan söylemişti, yalandan nefret eden bir insandım biliyordu ama yalan benim içindi kızmak istedim ama kızamadım.

-Özür dile...

Bu sefer ben elinden tutup çektim ve dudağına bir öpücük kondurdum.

-Bir daha olmasın.

-Hmm.

Kapıyı açtık ve içeriye girdik. Salonda küçük orta sehpanın üzeri düzenlenmiş ve doluydu. Ortada küçük bir boş pasta tabağı ve kenarlarda çerez tabakları vardı. Bayatlamasın diye üstleri bir plastik folyo ile kapatılmıştı.

Biraz panikledi. Elleriyle gözümü kapattı;

-Hayır, daha hazır değil , bekle... bekle..

-Tamam, tamam gözümü kapalı tutuyorum. (Güldüm.)

-Açmak yok ama tamam mı ?

-Tamam bekliyorum, ama çok bekletirsen açarım.

Hemen telaşlı bir koşuşturma oldu, sürekli bir yerlerden ses geliyordu. Biraz sonra ;

-Tamam, bitti açabilirsin.

Gözlerimi açtım ve üstüme gelen bir konfeti patlaması gördüm. Üstümün her yeri konfeti oldu bir kaç saniye silkelemekle uğraştım.