Bizim evde toplanmamızın ardından bir hafta geçmişti ve Jungkook bir haftadır okula gelmiyordu.
Yoongi, Jungkook'a ulaşmaya çalışmış fakat o telefonunu kapatmış ve bu yüzden evine gitmişti.
Gittiğinde ne konuştuklarını sorduğumda sessiz kalmıştı ve bana bir şey dememişti. Jungkook'a ben de ulaşmaya çalışmıştım ama açmamıştı.
Ve Taehyung..
O bu bir haftadır çok sessizdi ve hiç kendinde değildi. Bedeni burdaydı ama ruhu asla burada değildi. Jungkook'un okula gelmemesi ve konuşmamaları onu çok etkilemişe benziyordu.
Şimdi ise okulun kantininde oturuyorduk.
"Taehyung nasılsın?" dedi Yoongi. O da bu duruma baya üzülmüştü. En yakın arkadaşlarının arası bozulmuştu. Hem de benim yüzümden.
Yoongi'nin sorusunu esgeçip "Jungkookla konuştun mu?" dedi.
Yoongi bir süre sessiz kaldı ve sonra kafasıyla evetledi.
"Ne konuştunuz?" dedi bu sefer ama Yoongi'nin cevap vereceğini sanmıyordum ki öyle de oldu.
"Öylesine bir şeyler işte." diyip geçiştirdi.
Taehyung bir süre sessiz kaldı ve sonra da kalkıp gitti. Ben de ardından kalkacakken Yoongi kolumu tutup "Jimin, biraz konuşalım mı?" dedi.
Bunu üzerine yerime oturdum ve ona odaklandım. Söyleyeceklerini merak etmiştim.
"Jungkook iyi değil."
Bu dediğinden sonra gözlerini gözlerime taşıdı ve devam etti.
"Bir çeşit depresyonda. Onu...onu daha önce hiç böyle görmemiştim. Sanırım sana gerçekten de aşık olmuş." dedi ve acı bir gülümseme sindi dudaklarına.
"Senden bir sey isteyeceğim Jimin. Jungkook'u görmeye gider misin? Onun konuşmaya ihtiyacı var ama bana hiçbir şey anlatmıyor."
Bu dediğini düşündüm. Belki de haklıydı. Onu ben de görmek ve iyi olduğunu bilmek istiyordum. Bu yüzden kafamla onayladım dediğini.
"Peki Taehyung'a söylemeli miyim?" dedim. Çünkü yanlış anlamasını istemiyordum.
"Aslında söylemesen daha iyi. Ben sana şimdi konum atarım. Çıkışta gidersen çok iyi olur."
Bu konuşmamızdan sonra kalkacakken bu sefer ben onu durdurdum.
"Yoongi...sen iyi misin peki?" Bu dediğimden sonra gülümsedi ama acı bir gülümsemeydi.
"İyiyim tabi. Sevdiğim çocuğu mutlu etmek için sevdiği çocuğun onu görmesini istedim az önce. Sence de iyi değil miyim?"
Ve bunu dedikten sonra gitti...
○○○○○○○○○○○○
Okuldan çıkarken Taehyung ile birlikteydim ve ona nasıl belli etmeden Jungkook'a gidecektim onu düşünüyordum.
"Jimin kafeye gidiyoruz dimi." dedi ben düşüncelerde boğulurken.
"Hayır. Bugün kafeden izin aldım bir işim var. Sen git eve dinlen ve sakın beni habersiz bırakma tamam mı?"
Taehyung'un bu dediğimle kaşları çatıldı. "Ne işin var?"
"Çok önemli değil sevg-" son kelimeyi söyleyemeden durdurdum kendimi.
Ben.az.önce.ne.diyecektim.
Sevgilim...
O benim sevgilimdi ama bunu bile söylemeye çekiniyordum.
