Unicode
"ကဒ်..ကဒ်..ဒီမှာနားမယ်"
ဒါရိုက်တာကိုမြတ်နိုင်က ရပ်ဖို့ရန်အော်လိုက်မှ သရုပ်ဆောင်များကလည်း မာန်ချီထားသောမျက်နှာများကိုလျော့ချလိုက်ရသည်။
"ကိုမြတ်... မဂ္ဂ အတွက် နောက်ရက် schedule ကိုပြန်ညှိလို့ရလား"
မော်နီတာနားတွင် ကိုမြတ်နိုင်ဘေးရပ်စောင့်နေသော လွန်းနောင်ကမေးတော့ ကိုမြတ်နိုင်က မော့ကြည့်လာကာ
"ဘာလို့လဲကွ"
"သူစာမေးပွဲ တအားနီးနေပြီမို့"
"အေးဟုတ်သားပဲ။ မင်းတို့စာမေးပွဲတွေတောင်လာတော့မှာ။ အခန်းကလည်းသိပ်မကျန်ဘူးကွာ။ ဒီလိုလုပ်မလား။ မဂ္ဂအခန်းကို လာမဲ့သုံးရက်အတွင်းအပြတ်ရိုက်လိုက်မယ်၊ ပရိုဂျူဆာကိုလည်း တစ်ချက်ပြန်ညှိရမှာပေါ့။ မဂ္ဂလက်ခံထားတဲ့အလုပ်တွေရှိသေးလား။"
"မရှိဘူး ကိုမြတ်။ "
"အေးအေး ဟုတ်ပြီ သူ့ကိုတော့ကြိုပြောထားဦး။
နည်းနည်းတော့ပင်ပန်းမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့စာမေးပွဲပြီးမှ ရိုက်ရင်လည်း အချိန်အရမ်းကြာသွားရင် ဘတ်ဂျက်ပိုကုန်မှာကွ"
"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်"
"အေးအေး သွားသွား ခဏနေ မင်းကောင်က မင်းကိုမတွေ့ရင် ဒေါခီးနေဦးမယ်"
မဂ္ဂအကြောင်းရူတင်တစ်ခုလုံးကနောကျေနေကြပြီပင်။ပေါင်းရလွယ်သလိုလိုနှင့်ခက်သည့်လူကို လွန်းနောင်မှတစ်ပါးကျန်တဲ့လူထိန်းမရ။
မထင်လျှင်မထင်သလိုငေါက်တတ်တာက မောက်မာတာမဟုတ်ဘဲ ဒေါသမထိန်းနိုင်ခြင်းကိုလည်း သိကြသည်။လက်တိုလက်တောင်းခိုင်းသည့် ဂျင်မီဆိုလျှင် အဆူခံရလွန်း၍ထုံပင်ထုံနေလေပြီ။
အစကနဦးက ပန်းချီဆရာ ဇာတ်မို့ ပန်းချီကားတွေဝယ်ပြီးခါမှ မင်းသမီးနေရာကြည်ဖြူစင်ဝင်လာသည့်အခါ ဇာတ်ကို ပြန်ရွေးရတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မဂ္ဂ၏ ပွဲဦးထွက်က ပန်းချီဆရာမဟုတ်ဘဲ ပန်းချီကားတွေက ချောင်ထိုးခံလိုက်ရကာ ရှေ့နေဖြစ်လာတော့သည်။
ထို့ကြောင့် သူ့ဘေးတွင် လွန်းနောင်ရှိနေခြင်းက များစွာအထောင်အကူပြုသလို၊ ဒါရိုက်တာကိုယ်တိုင်ကလည်း တည်တည်ကြည်ကြည်ရှိလှသည့်လွန်းနောင်ကိုအမြဲတိုင်ပင်၏။
YOU ARE READING
အဓိပတိလမ်းမထက်က မောင့်ခြေရာ{အဓိပတိလမ္းမထက္ကေမာင့္ေျခရာ}
Romanceကျွန်တော်လေ...သည်အဓိပတိလမ်းမကြီးကို သိပ်သဘောကျတယ်။အထူးသဖြင့် မောင့်ခြေဖမိုးလေးနဲ့တွဲမြင်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ စောနရီ... {ကၽြန္ေတာ္ေလ...သည္အဓိပတိလမ္းမႀကီးကို သိပ္သေဘာက်တယ္။အထူးသျဖင့္ ေမာင့္ေျခဖမိုးေလးနဲ႔တဲြျမင္ရတာကို ပိုသေဘာက်တယ္။ ေစာနရီ...} Start-30...
