အဓိပတိလမ်းမထက်က မောင့်ခြေရာ{အဓိပတိလမ္းမထက္ကေမာင့္ေျခရာ}

{၁၃}U/Z

Unicode

ကဆုန်လဆုတ်ဟာ မိုးဦးကာလဟုပြောရမည်။
မိုးဦးကာလဟုဆိုပေမဲ့ မိုးကြီးတဲ့အခါမျိုးလည်းရှိသည်။မန္တလေးမိုးကတော့ မိုးရွာရင်းအပူငွေ့ငွေ့လေးကရှိနေသေးသည်။

ယခုလည်း မိုးဖွဲလေးကျနေပေမဲ့ အိုက်စပ်စပ်နှင့်ပူလှသည်။

"သားရေ..နွေဦးမောင်... ဥဿနဲ့ခင်လွှမ်းလာတယ်"

အခန်းတံခါးကိုအမြဲ ဂျက်ပိတ်ထားတတ်သောနွေဦးမောင်သည် သူ့မိခင်ခေါ်သံကြားသည်နှင့် အခန်းထဲမှ ချက်ချင်းထွက်လာသည်။
နှစ်ထပ်အိမ်ကျယ်ကြီးတွင် သူ့အခန်းကအပေါ်ထပ်တွင်သီးသန့်အခန်းလေးရှိသည်။
နွေဦးမောင်ကတော်ရုံအခန်းပြင်မထွက်။
အိမ်တွင် သူရယ်၊မိဘနှစ်ပါးနှင့်ညီမတစ်ဝမ်းကွဲ ပန်းဦးမေ၊ ကျန်သည့် အိမ်အကူသုံးလေးယောက်သာရှိသည်။ အိမ်ကျယ်ကြီးတွင်လူနည်းရသည့်အထဲ ပန်းဦးမေက ပြင်ဦးလွင်တွင်အဆောင်သွားနေသည်မို့ ပိုပြီးတောင်ခြောက်ကပ်ကပ်နိုင်သည်။

ယနေ့ကအောင်စာရင်းထွက်သည့်နေ့။ ထို့ကြောင့်သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ နှစ်ယောက်သားအတူတွဲလာကြခြင်းပင်။

ဧည့်ခန်းတွင် ဘေးချင်းယှဉ်ပြီးထိုင်နေသည့် ဥဿဦးနှင့်ခင်လွှမ်းက တတွတ်တွတ်စကားများနေကြသည်။

"အကောင်စုတ်လာပြီ!"

ခင်လွှမ်းက နွေဦးမောင်ကိုမြင်သည်နှင့် နှုတ်ခမ်းစူပြီး မကျေမချမ်းဟန်ပြသည်။
"နင့်ကိုလာနိုး လာနိုးနဲ့စောင့်နေတာ ဘာလို့လာမခေါ်တာလဲ။ တော်သေးတာပေါ့ ဦး ကငါ့ကိုလာခေါ်လို့"

ဥဿဦးက ခင်လွှမ်းအပြောကိုနားထောင်ရင်းပြုံးစစလုပ်နေသည်။ရင်စေ့အင်္ကျီနှင့် ထဘီတိုတိုဝတ်တတ်သောခင်လွှမ်းက အပေါ်ယံကြည့်လျှင် နူးညံ့သည့်ဟန်ထင်ရပေမဲ့ အကြောင်းသိနေသည့် သူတို့အဖို့ ဘယ်လောက်အသံအောင်ပြီး လက်သံပြောင်မှန်းသိသည်။

နွေဦးမောင်က သူ့ဝသီအတိုင်း မျက်လုံးမှေးဝင်သွားသည်အထိပြုံးရင်း ဥဿဦးမှာထားသည့်အတိုင်းပြောလိုက်သည်။
"ငါမေ့သွားလို့ပါဟ။ အခုလည်းငါ့အိမ်ရောက်လာပြီပဲကို"